اذن تشریعی خداوند به امامان: تفاوت میان نسخهها
←جنگهای توحیدی ائمه {{ع}}
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
== جنگهای توحیدی [[ائمه]] {{ع}} == | == جنگهای توحیدی [[ائمه]] {{ع}} == | ||
طبق توحید کامل که شامل ربوبیت و ولایت تشریعی خداوند میشود و بر اساس اذن تشریعی، که به [[ائمه]] {{ع}} در اعمال ولایت در جامعه داده شده است، روشن میشود که بیشتر جنگهای | طبق توحید کامل که شامل ربوبیت و ولایت تشریعی خداوند میشود و بر اساس اذن تشریعی، که به [[ائمه]] {{ع}} در اعمال ولایت در جامعه داده شده است، روشن میشود که بیشتر جنگهای ائمه {{عم}} به خصوص [[امام علی|علی]] {{ع}} جنگ توحیدی بوده است همچنانکه بیشتر جنگهای [[پیامبر]] {{صل}}} جنگ توحیدی بود؛ یعنی تمام جنگهای [[امام علی|علی]] {{ع}} علیه اصحاب توحید بود که توحید ناقص داشتند؛ یعنی با کسانی میجنگیدند که توحید در ذات و صفات را قبول داشتند اما توحید در افعال را به طور کامل قبول نداشتند؛ یعنی [[ائمه]] {{عم}} با مخالفان ربوبیت و ولایت تشریعی خداوند میجنگیدند و این سیره عملی [[ائمه]] {{ع}} مؤید این است که آنان موظف به تشکیل حکومت دینی در راستای تحقق توحید کامل بودهاند. | ||
روایت توحید [[شیخ صدوق]] مؤید این ادعاست: "در جنگ جمل عربی بیابانی از [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} در باره توحید پرسید، مردم به او اعتراض کردند اما [[امام]] فرمودند: آنچه این عرب صحرانشین از آن میپرسد همان است که ما از این مردم میخواهیم"<ref>{{عربی|" ان اعراب یا قام یوم الجمل الی امیرالمؤمنین {{ع}} فقال: یا امیرالمؤمنین، اتقول ان الله واحد؟ قال: فحمل الناس علیه، قالوا: یا اعرابی اما تری ما فیه امیرالمؤمنین من تقسم القلب؟ فقال: امیرالمؤمنین علیه السلام: دعوه فان الذی یریده الاعرابی هو الذی نریده من القوم"}}؛ شیخ صدوق، توحید صدوق، ج۳، ص۸۳، التوحید، مؤسسه نشر اسلامی، با تعلیقه سید هاشم حسینی طهرانی، ج۳، ص۸۳.</ref>. یعنی جنگ جمل یک جنگ توحیدی است و برای دعوت به توحید. با اینکه اصحاب جمل نماز خوان و مسلمان بودند و شهادتین میگفتند اما حضرت ایمان آنها را توحیدی نمیداند، چون به توحید در ربوبیت و ولایت "مرحله تشریع و حاکمیت سیاسی" [[ایمان]] نداشتند؛ یعنی حاضر نبودند از کسی که خداوند فرمان به اطاعت از او داده بود، اطاعت نمایند. بنابراین، طبق این دیدگاه، توحید ناب و کامل با نبوت و امامت معنا پیدا میکند و کسی که [[امامت]] و [[ولایت]] [[ائمه]] را نپذیرد، توحید او خالص نبوده و ناقص است. | روایت توحید [[شیخ صدوق]] مؤید این ادعاست: "در جنگ جمل عربی بیابانی از [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}} در باره توحید پرسید، مردم به او اعتراض کردند اما [[امام]] فرمودند: آنچه این عرب صحرانشین از آن میپرسد همان است که ما از این مردم میخواهیم"<ref>{{عربی|" ان اعراب یا قام یوم الجمل الی امیرالمؤمنین {{ع}} فقال: یا امیرالمؤمنین، اتقول ان الله واحد؟ قال: فحمل الناس علیه، قالوا: یا اعرابی اما تری ما فیه امیرالمؤمنین من تقسم القلب؟ فقال: امیرالمؤمنین علیه السلام: دعوه فان الذی یریده الاعرابی هو الذی نریده من القوم"}}؛ شیخ صدوق، توحید صدوق، ج۳، ص۸۳، التوحید، مؤسسه نشر اسلامی، با تعلیقه سید هاشم حسینی طهرانی، ج۳، ص۸۳.</ref>. یعنی جنگ جمل یک جنگ توحیدی است و برای دعوت به توحید. با اینکه اصحاب جمل نماز خوان و مسلمان بودند و شهادتین میگفتند اما حضرت ایمان آنها را توحیدی نمیداند، چون به توحید در ربوبیت و ولایت "مرحله تشریع و حاکمیت سیاسی" [[ایمان]] نداشتند؛ یعنی حاضر نبودند از کسی که خداوند فرمان به اطاعت از او داده بود، اطاعت نمایند. بنابراین، طبق این دیدگاه، توحید ناب و کامل با نبوت و امامت معنا پیدا میکند و کسی که [[امامت]] و [[ولایت]] [[ائمه]] را نپذیرد، توحید او خالص نبوده و ناقص است. | ||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
پس [[امامت]] و [[ولایت]] به عنوان رهبری سیاسی و ریاست دین و دنیا، از لوازم اساسی توحید است و توحید بدون آن، به حد نصاب لازم نمیرسد؛ زیرا مرتبه خلوص توحید با پیروی تمام عیار از فرمان خدا در اطاعت از [[امامت]] و نهادی که رهبری جامعه را به دستور خدا در دست دارد، قابل تحصیل است که همان حکومت دینی است. | پس [[امامت]] و [[ولایت]] به عنوان رهبری سیاسی و ریاست دین و دنیا، از لوازم اساسی توحید است و توحید بدون آن، به حد نصاب لازم نمیرسد؛ زیرا مرتبه خلوص توحید با پیروی تمام عیار از فرمان خدا در اطاعت از [[امامت]] و نهادی که رهبری جامعه را به دستور خدا در دست دارد، قابل تحصیل است که همان حکومت دینی است. | ||
با این معنا، مفهوم حدیث [[امام رضا]] {{ع}} هم معلوم میشود که فرمودند: {{ | با این معنا، مفهوم حدیث [[امام رضا]] {{ع}} هم معلوم میشود که فرمودند: {{متن حدیث|كَلِمَةُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ حِصْنِي فَمَنْ قَالَهَا دَخَلَ حِصْنِي وَ مَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ مِنْ عَذَابِي، قَالَ فَلَمَّا مَرَّتِ الرَّاحِلَةُ نَادَانَا بِشُرُوطِهَا وَ أَنَا مِنْ شُرُوطِهَا}}<ref>شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا، ج۱، ص۱۴۵، باب۳۷، منشورات مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، بیروت، چاپ اول، ۱۴۰۴.</ref> یعنی [[امامت]] شرط توحید است. و نیز سر اصول دین شمردن [[امامت]] در مذهب [[شیعه]] روشن میگردد که در کنار توحید، باید [[نبوت]] و [[امامت]] نیز وجود داشته باشد و گرنه ناقص است<ref>[[غفار شاهدی|شاهدی، غفار]]، [[توحید و حکومت دینی (مقاله)|توحید و حکومت دینی]]، [[حکومت اسلامی (نشریه)|فصلنامه حکومت اسلامی]]، ص۳۲۹ تا ۳۶۹.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||