مذهب جعفری اثناعشری: تفاوت میان نسخه‌ها

[[شیعیان]] در طول [[تاریخ]] به فرقه‌های متعددی منشعب شده‌اند؛ اما کامل‌ترین آنان "[[جعفری]] [[اثنی عشریه]]" است. به [[شیعیان]] و [[پیروان اهل بیت]] {{ع}} که به امامت بلافصل امیر المؤمنین {{ع}} پس از [[رسول خدا]] {{صل}} [[عقیده]] دارند و [[امامت]] را منصب الهی می‌شمارند که با [[نصب الهی]] و نص خدا و [[رسول]] تعیین می‌شود، [[جعفری]] [[اثنی عشری]] یا [[امامیه]] گفته می‌شود. براساس [[آیات قرآن]] و [[احادیث]] [[رسول]]، [[امامیه]] [[معتقد]] به [[وجوب امامت]] [[ائمۀ دوازده گانه]] و [[عصمت]] ایشان هستند و در [[امام]]، شرایطی همچون [[عصمت]]، [[نص]]، [[اعلم]] و [[افضل]] بودن و... را قائلند، همچنین [[امامت]] را در [[فرزندان علی]] {{ع}} می‌دانند و به [[امام غایب]] [[منتظر]] [[عقیده]] دارند.  

[[مذهب جعفری]] [[اثنی عشری]] یا به عبارتی [[مذهب امامیه]] مذهبی است قائل به [[امامت]] دوازده نفر از [[خاندان رسول اکرم]] {{صل}}. [[امامیه]] برگرفته از [[امام]] است که در لغت به معنی [[پیشوا]] و کسی است که از گفتار او [[پیروی]] می‌شود و جمع آن [[ائمه]] است<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب؛ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ماده امام.</ref>. در اصطلاح، امامی به کسی که [[شیعه]] و [[معتقد به امامت]] [[بلافصل]] [[امیر المؤمنین]] {{ع}} باشد گفته می‌شود، به اینگونه اشخاص، [[خاصه]] هم می‌گویند، در مقابل [[عامه]] که مقصود [[اهل]] سنت‌اند<ref>ر. ک: سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص۷۲؛ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۱۰۰.</ref>.