عهد الهی: تفاوت میان نسخه‌ها

در آیۀ {{متن قرآن| لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ }}<ref> پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد؛ سوره بقره، آیه:۱۲۴.</ref> نیز [[عهد]] به [[امامت]] [[تفسیر]] شده است<ref>بحار الأنوار، ج ۲۵ ص ۲۰۲</ref>. [[روایات]] متعدّدی می‌گوید که [[خداوند]] با [[پیامبر]] [[عهد]] کرد که [[امام علی|علی]] {{ع}} را به [[وصایت]] تعیین کند، از [[پیامبران]] نیز در مورد [[ولایت]] [[امام علی|علی]] {{ع}} [[پیمان]] گرفته است: {{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ أَخَذَ عَهْدَ النَّبِيِّينَ بِوَلَايَةِ عَلِيٍّ}}<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲۸۱، ج ۱۱ ص ۲۶۲.</ref> و این مضمون که [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} ضمن خبر دادن از حوادث و فتنه‌های [[آینده]] به [[امام علی|علی بن ابی طالب]] {{ع}}، از او [[پیمان]] گرفت که [[صبر]] کند، در [[احادیث]] متعددی آمده است<ref>از جمله: بحار الأنوار، ج ۲۷ ص ۲۱۷ و ج ۲۸ ص ۴۵</ref> نیز [[پیمان]] گرفتن [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} از [[امام علی|علی]] {{ع}} که با [[ناکثین]] و [[قاسطین]] و [[مارقین]] بجنگد. در [[حدیثی]] هم بیان شده که [[ولایت]] [[امام علی|علی]] {{ع}} عهدی [[الهی]] با [[پیامبر]] است<ref>بحار الأنوار، ج ۳۷ ص ۱۴۱</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۱۵۴.</ref>