←القاب و کنیه
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
=== القاب و کنیه === | === القاب و کنیه === | ||
محدثان و مورخان، این [[القاب]] را برای [[امام]]{{ع}} یاد کردهاند: «[[الرضا]]<ref>ابن جریر طبری در نقل حوادث سال ۲۰۱ق. مینویسد: «در این سال مأمون، علی بن موسی بن جعفر{{ع}} را ولیعهد و خلیفه بعد از خود نهاد و او را الرضا من آل محمد{{صل}} نامید» (طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۷، ص۱۳۹). نظیر این عبارت را ابن هشام و ابن اثیر نیز نوشتهاند (ابن هشام حمیری، السیرة النبویه، ج۱۰، ص۲۶۹؛ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۳۲۶). اما روایاتی از امامان قبل و بعد از امام رضا{{ع}} وجود دارد که در آنها به لقب «رضا» تصریح شده است. در روایتی از بزنطی آمده است به امام جواد{{ع}} گفتم: از نظر برخی مخالفان، مأمون لقب «رضا» را برای پدرتان نهاده است زیرا او ولایتعهدی وی را پذیرفت و به آن خشنود شد. حضرت فرمود: به خدا سوگند، دروغ میگویند و نسبت ناروا میدهند، بلکه خداوند پدرم را رضا نامید؛ زیرا خداوند در آسمان از او راضی و پیامبر{{صل}} و ائمه{{عم}} در زمین از او خشنودند. پرسیدم: مگر این ویژگی در پدرانتان نبوده است؟ امام{{ع}} فرمود: چرا، ولی یک ویژگی، پدرم را از اجدادمان جدا ساخته بود؛ زیرا مخالفان نیز همچون موافقان از او راضی بودند. از اینرو فقط او «رضا» نامیده شد. نک: ابن بابویه، محمد بن علی (شیخ صدوق)، علل الشرائع، ج۱، ص۲۳۷؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۴۹، ص۴؛ نیز برای دلایل و روایات بیشتر نک: معینی، محمد جواد، و ترابی، احمد، امام علی بن موسی الرضا{{ع}} منادی توحید و امامت، ص۱۵.</ref>، الصابر، الوفیّ، [[نور]] الهدی، سراج الله، الفاضل، قرّة عین | محدثان و مورخان، این [[القاب]] را برای [[امام]]{{ع}} یاد کردهاند: «[[الرضا]]<ref>ابن جریر طبری در نقل حوادث سال ۲۰۱ق. مینویسد: «در این سال مأمون، علی بن موسی بن جعفر{{ع}} را ولیعهد و خلیفه بعد از خود نهاد و او را الرضا من آل محمد{{صل}} نامید» (طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۷، ص۱۳۹). نظیر این عبارت را ابن هشام و ابن اثیر نیز نوشتهاند (ابن هشام حمیری، السیرة النبویه، ج۱۰، ص۲۶۹؛ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۳۲۶). اما روایاتی از امامان قبل و بعد از امام رضا{{ع}} وجود دارد که در آنها به لقب «رضا» تصریح شده است. در روایتی از بزنطی آمده است به امام جواد{{ع}} گفتم: از نظر برخی مخالفان، مأمون لقب «رضا» را برای پدرتان نهاده است زیرا او ولایتعهدی وی را پذیرفت و به آن خشنود شد. حضرت فرمود: به خدا سوگند، دروغ میگویند و نسبت ناروا میدهند، بلکه خداوند پدرم را رضا نامید؛ زیرا خداوند در آسمان از او راضی و پیامبر{{صل}} و ائمه{{عم}} در زمین از او خشنودند. پرسیدم: مگر این ویژگی در پدرانتان نبوده است؟ امام{{ع}} فرمود: چرا، ولی یک ویژگی، پدرم را از اجدادمان جدا ساخته بود؛ زیرا مخالفان نیز همچون موافقان از او راضی بودند. از اینرو فقط او «رضا» نامیده شد. نک: ابن بابویه، محمد بن علی (شیخ صدوق)، علل الشرائع، ج۱، ص۲۳۷؛ مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۴۹، ص۴؛ نیز برای دلایل و روایات بیشتر نک: معینی، محمد جواد، و ترابی، احمد، امام علی بن موسی الرضا{{ع}} منادی توحید و امامت، ص۱۵.</ref>، الصابر، الوفیّ، [[نور]] الهدی، سراج الله، الفاضل، قرّة عین المؤمنین، مکید الملحدین»<ref>طبری صغیر، محمد بن جریر بن رستم، دلائل الإمامه، ص۳۵۹؛ سپهر، عباسقلی خان، ناسخ التواریخ، ج۱، ص۲۲ - ۲۶؛ ابن شهر آشوب مازندرانی، مناقب آل أبیطالب{{ع}}، ج۳، ص۴۷۵.</ref>. [[علامه مجلسی]] مینویسد: «کنیه حضرت در میان [[مردم]] ابوالحسن و در میان [[خواص]]، ابوعلی بوده است»<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۴۹، ص۱۰.</ref>.<ref>[[سید ابوالقاسم حسینی زیدی|حسینی زیدی]] و [[علی خیاط|خیاط]]، [[جایگاه امامت از دیدگاه امام رضا (کتاب)|جایگاه امامت از دیدگاه امام رضا]]، ص ۱۳.</ref> | ||
=== فرزند === | === فرزند === | ||