←دوم: پذیرش ولایت امام و بیزاری از دشمنان او
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
=== دوم: [[پذیرش ولایت امام]] و [[بیزاری از دشمنان]] او === | === دوم: [[پذیرش ولایت امام]] و [[بیزاری از دشمنان]] او === | ||
{{اصلی|پذیرش ولایت اهل بیت|بیزاری از دشمنان اهل بیت}} | |||
[[تولی]] ([[پذیرش ولایت]]) نسبت به [[معصومان]]{{ع}} یکی از مواردی است که [[اهل بیت]]{{ع}} در [[روایات]] متعددی [[مسلمانان]] را در دوران غیبت به آن سفارش کردهاند. به عنوان نمونه امام صادق{{ع}} فرمودند: «خداوند دستور به پذیرش ولایت ائمه{{ع}} داده که در [[آیه]] {{متن قرآن|وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا}}<ref>«و آنان را پیشوایانی کردیم که به فرمان ما راهبری میکردند» سوره انبیاء، آیه ۷۳.</ref> به آنها تصریح مینماید: و آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به [[فرمان]] ما، [[مردم]] را [[هدایت]] میکردند. اینهایند که [[ولایت]] و [[اطاعت]] آنها لازم است»<ref>{{متن حدیث|فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَ بِوَلَایَةِ الْأَئِمَّةِ الَّذِینَ سَمَّاهُمُ اللَّهُ فِی کِتَابِهِ فِی قَوْلِهِ ﴿وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا﴾ وَ هُمُ الَّذِینَ أَمَرَ اللَّهُ بِوَلَایَتِهِمْ وَ طَاعَتِهِمْ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۵، ص۲۲۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص۷۲ ـ ۷۴.</ref> [[تولی]] میتواند شامل موارد زیر باشد: | [[تولی]] ([[پذیرش ولایت]]) نسبت به [[معصومان]]{{ع}} یکی از مواردی است که [[اهل بیت]]{{ع}} در [[روایات]] متعددی [[مسلمانان]] را در دوران غیبت به آن سفارش کردهاند. به عنوان نمونه امام صادق{{ع}} فرمودند: «خداوند دستور به پذیرش ولایت ائمه{{ع}} داده که در [[آیه]] {{متن قرآن|وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا}}<ref>«و آنان را پیشوایانی کردیم که به فرمان ما راهبری میکردند» سوره انبیاء، آیه ۷۳.</ref> به آنها تصریح مینماید: و آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به [[فرمان]] ما، [[مردم]] را [[هدایت]] میکردند. اینهایند که [[ولایت]] و [[اطاعت]] آنها لازم است»<ref>{{متن حدیث|فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَ بِوَلَایَةِ الْأَئِمَّةِ الَّذِینَ سَمَّاهُمُ اللَّهُ فِی کِتَابِهِ فِی قَوْلِهِ ﴿وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا﴾ وَ هُمُ الَّذِینَ أَمَرَ اللَّهُ بِوَلَایَتِهِمْ وَ طَاعَتِهِمْ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۵، ص۲۲۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص۷۲ ـ ۷۴.</ref> [[تولی]] میتواند شامل موارد زیر باشد: | ||
# '''انحصار [[ایمان به امامت]] و ولایت امام:''' بعد از [[شناخت]] و [[معرفت]] نسبت به [[امام]]، [[تکلیف]] یک [[مسلمان]]، [[ایمان آوردن]] و [[پذیرش امام]] است که هر چه شناخت از امام عمیقتر و صحیحتر باشد، [[درجات ایمان]] و [[اعتقاد]] افزایش مییابد. امام [[زین العابدین]]{{ع}} میفرماید: «کسی که در [[زمان غیبت قائم]] ما بر ولایت ما [[ثابت قدم]] باشد، [[خداوند]] [[اجر]] هزار [[شهید]] مانند [[شهیدان]] [[بدر]] و [[احد]] را به او عطا خواهد کرد»<ref>{{متن حدیث|مَنْ ثَبَتَ عَلَی وَلَایَتِنَا فِی غَیْبَةِ قَائِمِنَا أَعْطَاهُ اللَّهُ أَجْرَ أَلْفِ شَهِیدٍ مِثْلِ شُهَدَاءِ بَدْرٍ وَ أُحُدٍ}}؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص۱۲۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد ظهوریفر|ظهوریفر، محمد]]، [[انتظار وظیفهساز (مقاله)|انتظار وظیفهساز]].</ref> | # '''انحصار [[ایمان به امامت]] و ولایت امام:''' بعد از [[شناخت]] و [[معرفت]] نسبت به [[امام]]، [[تکلیف]] یک [[مسلمان]]، [[ایمان آوردن]] و [[پذیرش امام]] است که هر چه شناخت از امام عمیقتر و صحیحتر باشد، [[درجات ایمان]] و [[اعتقاد]] افزایش مییابد. امام [[زین العابدین]]{{ع}} میفرماید: «کسی که در [[زمان غیبت قائم]] ما بر ولایت ما [[ثابت قدم]] باشد، [[خداوند]] [[اجر]] هزار [[شهید]] مانند [[شهیدان]] [[بدر]] و [[احد]] را به او عطا خواهد کرد»<ref>{{متن حدیث|مَنْ ثَبَتَ عَلَی وَلَایَتِنَا فِی غَیْبَةِ قَائِمِنَا أَعْطَاهُ اللَّهُ أَجْرَ أَلْفِ شَهِیدٍ مِثْلِ شُهَدَاءِ بَدْرٍ وَ أُحُدٍ}}؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص۱۲۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد ظهوریفر|ظهوریفر، محمد]]، [[انتظار وظیفهساز (مقاله)|انتظار وظیفهساز]].</ref> | ||