←سوم: محبّت به امام و بغض به دشمنان او
| خط ۴۸: | خط ۴۸: | ||
=== سوم: محبّت به امام و [[بغض به دشمنان]] او === | === سوم: محبّت به امام و [[بغض به دشمنان]] او === | ||
{{اصلی|محبت اهل بیت|بغض به دشمنان اهل بیت}} | |||
[[محبّت]] و [[دشمنی]]، هر دو از [[امور قلبی]] بوده و نمیتوان آن را به عنوان [[تکلیف]] و [[وظیفه]] تعیین کرد؛ امّا این دو مقدّماتی دارند که میتوان با ایجاد آن مقدّمات آنها را به وجود آورد؛ مثلاً [[انسان]] فطرتاً کمال و [[زیبایی]] را [[دوست]] دارد و آن را در هر کس ببیند نسبت به او محبّت پیدا میکند و با توجّه به [[کمالات]] موجود در [[امام]] و [[جمال]] [[معنوی]] او هر کس نسبت به امام و صفات او [[معرفت]] پیدا کند طبعاً او را دوست خواهد داشت؛ پس محبّت نسبت به امام، فرع بر معرفت او است؛ البته میتوان نفس را به محبّت افراد فرا خواند و از این طریق نیز محبّت ایجاد میشود. رمز تأکید فراوان [[احادیث]] و حتّی [[قرآن کریم]] نسبت به محبّت [[اهل بیت]]{{عم}} از جمله همین مطلب است؛ مثلاً از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نقل شده است که فرمود: "در [[روز قیامت]] [[بنده]] گام از گام بر نمیدارد مگر آنکه از چهار مطلب از او میپرسند: از عمرش که چگونه آن را به پایان رسانده است، از جوانیاش که چگونه به [[پیری]] رسانده است، از داراییاش که از کجا به دست آورده و در کجا [[مصرف]] کرده است و از محبّت ما [[اهلبیت]]{{عم}}"<ref>غایة المرام، ص۲۶۱.</ref>.<ref>[[رضا محمدی|محمدی، رضا]]، [[امامشناسی ۵ (کتاب)|امامشناسی]]، ص۹۱.</ref> | [[محبّت]] و [[دشمنی]]، هر دو از [[امور قلبی]] بوده و نمیتوان آن را به عنوان [[تکلیف]] و [[وظیفه]] تعیین کرد؛ امّا این دو مقدّماتی دارند که میتوان با ایجاد آن مقدّمات آنها را به وجود آورد؛ مثلاً [[انسان]] فطرتاً کمال و [[زیبایی]] را [[دوست]] دارد و آن را در هر کس ببیند نسبت به او محبّت پیدا میکند و با توجّه به [[کمالات]] موجود در [[امام]] و [[جمال]] [[معنوی]] او هر کس نسبت به امام و صفات او [[معرفت]] پیدا کند طبعاً او را دوست خواهد داشت؛ پس محبّت نسبت به امام، فرع بر معرفت او است؛ البته میتوان نفس را به محبّت افراد فرا خواند و از این طریق نیز محبّت ایجاد میشود. رمز تأکید فراوان [[احادیث]] و حتّی [[قرآن کریم]] نسبت به محبّت [[اهل بیت]]{{عم}} از جمله همین مطلب است؛ مثلاً از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نقل شده است که فرمود: "در [[روز قیامت]] [[بنده]] گام از گام بر نمیدارد مگر آنکه از چهار مطلب از او میپرسند: از عمرش که چگونه آن را به پایان رسانده است، از جوانیاش که چگونه به [[پیری]] رسانده است، از داراییاش که از کجا به دست آورده و در کجا [[مصرف]] کرده است و از محبّت ما [[اهلبیت]]{{عم}}"<ref>غایة المرام، ص۲۶۱.</ref>.<ref>[[رضا محمدی|محمدی، رضا]]، [[امامشناسی ۵ (کتاب)|امامشناسی]]، ص۹۱.</ref> | ||