زمان ظهور امام مهدی در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان مدخل  = [[زمان ظهور امام مهدی]]

با گذری کوتاه در [[سخنان ائمه]] {{عم}} درباره [[وقت ظهور]]، به مطالب ذیل بر خواهیم خورد:

# [[معصومان]] {{عم}} همواره [[مردم]] را از [[تعیین وقت]] درباره [[ظهور حضرت مهدی]] {{ع}}‏ برحذر داشته، وقت‌‏گذاران را [[تکذیب]] کرده‏‌اند.

# با نگاهی به [[کلام معصومان]] {{عم}} می‌‏توان چگونگی [[آگاه شدن حضرت مهدی‏ از هنگام ظهور]] را به [[راحتی]] به دست آورد.

در روایات فراوانی، از ظهور حضرت مهدی {{ع}}، حادثه‏‌ای ناگهانی یاد شده و ناگهانی بودن آن، با تعیین قبلی وقت منافات دارد؛ چراکه وقتی برای امری زمان مشخص شد، دیگر دفعی و ناگهانی بودن آن معنا نخواهد داشت.

به طور مسلم، کسانی که تعیین وقت می‏‌کنند، سخنشان خلاف این گروه روایات است. پاره‏‎ای از این روایات را این‏گونه می‏‌توان دسته‏‌بندی کرد:

# '''[[اصلاح امر ظهور در یک شب]]؛''' [[امام علی]] {{ع}} فرمود: "[[پیامبر]] {{صل}} فرمود: [[مهدی]] از ما [[اهل بیت]] {{عم}} است که خداوند سبحانه و تعالی امر فرج او را در یک شب اصلاح می‌‏فرماید"<ref>{{متن حدیث|الْمَهْدِيُ‏ مِنَّا أَهْلَ‏ الْبَيْتِ‏ يُصْلِحُ‏ اللَّهُ‏ لَهُ‏ أَمْرَهُ‏ فِي‏ لَيْلَةٍ}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۱، ص۱۵۲.</ref>.

# '''آمدن همانند شهاب فروزان؛''' [[امام باقر]] {{ع}} پس از بیان [[غیبت حضرت مهدی]] {{ع}}‏، فرمود: "او همانند شهابی شعله‌‏ور در [[تاریکی]] شب، آشکار خواهد شد"<ref>{{متن حدیث|ثُمَ‏ يَبْدُو كَالشِّهَابِ‏ الْوَقَّادِ فِي‏ ظُلْمَةِ اللَّيْل‏‏}}، شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۱۵۹؛ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۳۲۴.</ref>.

# روایاتی که [[ظهور حضرت مهدی]] {{ع}} را در [[سال فرد]] ذکر کرده است<ref>شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۴۵۳؛ فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ص۲۶۳؛ طبرسی، اعلام الوری، ص۴۵۹.</ref>؛  

اگرچه قرائنی چند بر ظهور حضرت مهدی {{ع}} در [[روز جمعه]] وجود دارد؛ این [[روایت]] و امثال آن را می‌‏توان به این صورت توجیه کرد که نخستین روز ظهور، جمعه است و از آنجا که [[قیام]] آن [[حضرت]] [[پس از ظهور]] است، قیام آن حضرت، روز شنبه رخ خواهد داد.

# الهام‏؛ بدون [[شک]]، [[معصومان]] {{عم}} مورد [[الهام]] [[خداوند سبحانه و تعالی]] قرار می‌‏گیرند [[وحی]]، به صورت رسمی با [[رحلت پیامبر اکرم]] {{صل}} پایان گرفت؛ ولی در موارد فراوانی به [[اهل بیت]] {{عم}} الهاماتی می‌‏شده و خواهد شد. برخی روایات چگونگی آگاه شدن حضرت مهدی {{ع}} از [[زمان ظهور]] را از راه الهام ذکر کرده است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص۳۴۳؛ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص۱۶۴؛ محمد بن عمر کشی، رجال الکشی، ص۱۹۲.</ref>.  

# '''[[برافراشته شدن پرچم قیام‏]]:''' در روایاتی اشاره شده است که وقتی ظهور آن حضرت نزدیک شد، پرچمی که آن حضرت [[هنگام ظهور]] در دست خواهد داشت، به [[اذن]] و [[اراده الهی]] برافراشته شده، [[امام]] {{ع}} را به [[فرمان]] قیام آگاه خواهد کرد<ref>ر. ک: شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۱۵۵؛ راوندی، الخرائج و الجرائح، ح ۲، ص۵۵۰، کفایة الاثر، ص۲۶۶.</ref>.  

# '''بیرون آمدن [[شمشیر]] آن حضرت از غلاف:‏''' [[رسول گرامی اسلام]] {{صل}} فرمود: "برای او شمشیری است در غلاف؛ هنگامی که وقت ظهورش فرارسید، آن [[شمشیر]] از غلافش خارج می‏‌شود. [[خداوند سبحانه و تعالی]] آن شمشیر را به سخن در می‌‏آورد و شمشیر به حضرتش می‎‏گوید: ای [[ولی خدا]]! خارج شو که دیگر نشستن مقابل ستم‏ [[دشمنان خدا]] جایز نیست. پس او ظهور می‏‌کند"<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص۱۵۵.</ref>.

در پایان، گفتنی است مخفی بودن [[زمان ظهور حضرت مهدی]] {{ع}}‏، دارای حکمت‏‌های فراوانی است؛ از جمله:

# زنده نگه داشتن [[روح امید]] و [[انتظار]] در [[جامعه]] در طول [[غیبت حضرت مهدی]] {{ع}}‏؛

# غافلگیر کردن [[مخالفان]] و [[دشمنان]].

از آنجا که یکی از [[دلیل‌‏های غیبت حضرت مهدی]] {{ع}}‏ تلاش دشمنان برای نابودی آن [[حضرت]] بود، روشن بودن [[زمان ظهور]]، دشمنان را برای از بین بردن و مقابله با آن حضرت آماده می‌‏سازد؛ در حالی که نامعلوم بودن و ناگهانی بودن زمان ظهور، باعث غافلگیری دشمنان خواهد شد<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۴۶۱ - ۴۶۴.</ref>.