همسرداری در معارف و سیره معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

همسرداری در معارف و سیره معصوم (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۵ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۶

۷٬۲۱۳ بایت حذف‌شده ، ‏۵ اکتبر ۲۰۲۴

←‏رفتار جنسی در سیره ائمه{{عم}}

دیداریویکی‌متن

Bahmani

مدیران

۱۳۳٬۷۹۱

ویرایش

@@ خط ۱۱۳: / خط ۱۱۳: @@
 بنابراین، مهریه و هدیه دادن در سیره ائمه{{عم}}، از خصوصیات زندگی مشترک ایشان بوده است. در مورد مقدار مهریه، [[امام باقر]]{{ع}} فرموده‌اند: «هر چیزی کم یا زیاد، مورد پذیرش زن و مرد، مهریه قرار می‌گیرد»<ref>مکارم شیرازی، شیوه همسری در خانواده نمونه، ص۵۰.</ref>. بنابر روایات متواتر، [[مهریه]] [[همسران]] اهل بیت{{عم}}، پانصد درهم بوده است<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۱۲.</ref>. در خصوص پرداخت مهریه نیز امام صادق{{ع}} می‌فرمایند: از آنجا که پرداخت مهریه سبب شیرین شدن زندگی مشترک است، در صورت امکان بهتر است مرد هرچه زودتر آن را به [[شریک]] زندگی خویش تقدیم کند<ref>طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۷، ص۳۵۶.</ref>.<ref>[[ابوالفضل سلمانی گواری|سلمانی گواری، ابوالفضل]]، [[سیره خانوادگی ائمه معصوم (کتاب)|سیره خانوادگی ائمه معصوم]]، ص ۵۶.</ref>
-=== [[رفتار]] جنسی در سیره ائمه{{عم}} ===
-[[تمایل]] به جنس مخالف، در [[سرشت]] [[انسان‌ها]] نهادینه شده، از قوی‌ترین غرایز و یکی از [[اهداف ازدواج]] است. کنترل این [[غریزه]] از راهی که فرد با آن، به [[آرامش روحی]] برسد و بتواند مراحل [[ترقی]] را طی کند، دارای اهمیت است. [[حسن بن جهم]] می‌گوید: روزی حضرت [[ابوالحسن علی بن موسی الرضا]]{{ع}} را دیدم که موهای خویش را [[خضاب]] کرده، گفتم: فدایت شوم، شما هم خضاب می‌کنید؟ فرمود: «[[اصلاح]] و [[آمادگی]] بر [[عفت]] [[زنان]] می‌افزاید»<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۲۴۶.</ref>.
-[[امام سجاد]]{{ع}} درباره [[حق]] [[زن]] می‌فرمایند: اما حق همسر تو آن است که بدانی [[خدای تعالی]] او را از بهر [[آسایش]] و [[آرامش]] و مؤانست و [[مصاحبت]] تو مقرر فرموده و بدانی که این [[نعمت]] بزرگی است که [[خدای عزوجل]] بر تو ارزانی داشته است؛ پس باید وی را گرامی بداری و با او از در [[تکریم]] و [[رفق]] و [[ملایمت]] درآیی و با او به [[نرمی]] و [[ملاطفت]] رفتار کنی. اگرچه حق تو بر وی افزون و رعایت این کار بر وی واجب‌تر است. اما چون وی [[اسیر]] تو و در [[اختیار]] توست، بر تو لازم است که بر وی به [[رحمت]] و [[رأفت]] رفتار کنی و در [[خوراک]] و [[پوشاک]] او به [[نیکی]] اقدام نمایی و اگر کاری از روی [[نادانی]] انجام دهد، بر وی [[بخشایش]] آوری که نیرو و قوه‌ای جز نیروی [[خداوند]] نیست<ref>امین عاملی، سیره معصومان، ترجمه: علی حجتی کرمانی، ج۵، ص۲۶۶.</ref>.
-[[حسن بن زیات بصری]] می‌گوید: با دوستم بر [[امام باقر]]{{ع}} وارد شدیم. حضرت در اتاقی [[تزئین]] شده نشسته بود و بالاپوشی نقش‌دار بر تن داشت؛ [[محاسن]] خود را نیز اصلاح کرده و به چشمان خود سرمه کشیده بود. سؤال‌هایمان را پرسیدیم؛ در هنگام خداحافظی فرمود: ای حسن، فردا تو و دوستت نزدم بیایید. فردای آن [[روز]] نیز به [[محضر امام]] رسیدیم. این بار حضرت در اتاقی نشسته بود که جز [[حصیر]]، فرشی نداشت و پیراهنی [[خشن]] پوشیده بود. حضرت رو به دوستم کرده، فرمود: «[[برادر]] [[بصری]]! دیروز بر من وارد شدی و من در [[اتاق]] همسرم بودم. دیروز نوبت او و اتاق، اتاق او، وسایل اتاق هم برای او بود. او خود را برایم آراسته بود و من نیز باید همانند او، خود را برای او می‌آراستم. به دلت چیزی [[ناشایست]] درباره من نگذرد». حسن بن زیات می‌افزاید: دوستم گفت: فدایت گردم! به [[خدا]] [[سوگند]] بر دلم چیزی گذشت؛ اما اکنون خدا آن را از میان برد و دانستم [[حق]] در همان است که گفتی<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۵، ص۳۲.</ref>.
-با توجه به اهمیت این موضوع، [[ائمه]]{{عم}} توصیه‌هایی در این مورد دارند که به [[اجمال]] به آنها اشاره می‌شود:
-# [[امام علی]]{{ع}}: اگر گاه چشمانت بی‌اختیار یا با [[اختیار]] به زنی افتاد و شیفته او شدی و دلت لرزید، پیش از این که پایت بلغزد، [[چشم]] فروبند و در اولین [[فرصت]] با همسرت همبستر شو؛ چراکه [[زنان]] همگی مانند هم هستند<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۴، ص۷۳.</ref>.
-# [[امام صادق]]{{ع}}: وقتی عروس به حجله آمد به [[کعبه]] رو کنید، گیسوان او را نوازش کرده، زلف تاب دارش را به چنگ گیرید و آرام بگویید: خدایا! این [[امانت]] توست که به من سپردی. با گفته تو او را به خود [[حلال]] کرده‌ام. فرزندم را [[مبارک]]، [[پارسا]] و از [[پیروان]] پیامبرت قرار ده و [[شیطان]] را از او دور فرما<ref>کلینی، الکافی، ج۵، ص۵۰۰.</ref>.
-# امام صادق{{ع}}: چون [[عروسی]] به [[خانه]] آوردید، [[وضو]] سازید؛ تن و روان خویش طراوت بخشید؛ رو به خدای [[مهربان]] کنید و دو رکعت [[نماز]] به جای آورید. به عروس خود نیز بگویید همین کار را بکند<ref>طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۲۳۹.</ref>.
-# امام صادق{{ع}}: پیش از اینکه با عروس خویش به بستر [[زفاف]] روید، هدیه‌ای به وی بدهید با این کار، [[عشق]] و [[آرامش]] را به او [[هدیه]] کرده‌اید<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۲، ص۲۱۵.</ref>.
-# [[امام محمد باقر]]{{ع}}: چون به قصد بارور کردن رحم همسرت نزد او آرمیدی، با نیتی [[پاک]] و زبانی گویا با خدای [[مهربان]] چنین بگو: خدایا، مرا [[فرزندی]] [[عنایت]] فرما و او را [[پاکیزه]] و سالم قرار ده که در [[خلقت]] او زیاد و کم نباشد و او را [[عاقبت به خیر]] گردان<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۵، ص۸۷.</ref>.
-# [[امام صادق]]{{ع}}: پرندگان هر کدام صفاتی شایسته و [[ناشایست]] دارند؛ در آمیزش نیز آدابی دارند. «کلاغ» با وجود پر و بال سیاه و صدای ناهنجارش، در آمیزش مخفی کار است. آمیزش مخفی‌کارانه را از کلاغ بیاموزید<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۱۴، ص۱۰۰.</ref>.
-# [[امام رضا]]{{ع}}: آقایان! مطابق میل خانمتان [[لباس]] بپوشید؛ در [[خانه]] نیز آراسته باشید؛ [[هوش]] و حواس همسرتان را ماهرانه به خود جلب کنید. با این کار، غدد جنسی او را برای خود فعال کنید و [[عفت]] او به دیگران را فزونی بخشید<ref>طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۸۰.</ref>.<ref>[[ابوالفضل سلمانی گواری|سلمانی گواری، ابوالفضل]]، [[سیره خانوادگی ائمه معصوم (کتاب)|سیره خانوادگی ائمه معصوم]]، ص ۵۷.</ref>
 == حقوق‌مداری و تأمین نیازها ==