تربیت فرزند در معارف و سیره معصوم: تفاوت میان نسخهها
←محبت به فرزند و اظهار کردن آن
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۲۷۷: | خط ۲۷۷: | ||
=== محبت به فرزند و اظهار کردن آن === | === محبت به فرزند و اظهار کردن آن === | ||
نیاز کودک به [[ | هرچند [[انسان]] در تمام مراحل دوران [[زندگی]] به محبت و [[رحمت]] دارد، اما در [[دوران کودکی]] این نیاز شدیدتر است و تأثیر بیشتری در [[تربیت کودک]] خواهد داشت. [[روانشناسان]]، مهمترین نیاز [[کودک]] را نیاز به محبت و [[امنیت]] [[عاطفی]] میدانند، چرا که [[احساس امنیت]] و دریافت محبت، زیربنای [[شخصیت]] کودک و زمینهساز [[توانایی]] او برای واکنش به محبت و ابراز آن به دیگران است<ref>شهیدی، اصول و مبانی بهداشت روانی، ص۶۴.</ref>. از این رو [[پیشوایان دین]] بدان توجه دادهاند. در [[حدیثی]] از [[امام صادق]]{{ع}} آمده است: [[حضرت موسی]]{{ع}} از [[خداوند]] پرسید: {{متن حدیث|يَا رَبِّ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ عِنْدَكَ}}؛ «پروردگارا، برترین اعمال نزد تو کدام است»؟ فرمود: {{متن حدیث|حُبُّ الْأَطْفَالِ فَإِنِّي فَطَرْتُهُمْ عَلَى تَوْحِيدِي}}؛ «[[دوست داشتن]] [[کودکان]] که من آنان را بر [[فطرت]] [[توحید]] آفریدهام»<ref>المحاسن، ج۱، ص۲۹۳، ح۴۵۳.</ref>. | ||
[[محبت به کودک]] زمینه بارش [[رحمت الهی]] را بر والدین آماده میکند، چنان که امام صادق{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ لَيَرْحَمُ الْعَبْدَ؛ لِشِدَّةِ حُبِّهِ لِوَلَدِهِ}}<ref>الکافی، ج۶، ص۵۰، ح۵.</ref>؛ «بیگمان خداوند به خاطر شدت محبت انسان به فرزندش، بدو رحمت کند». | |||
[[دوستی]] و محبت باید به طریقی ابراز و اظهار شود؛ زیرا ممکن است کسی به فرزندش علاقهمند باشد، اما هیچ نوع ظهور و بروزی نداشته باشد. در واقع به طور طبیعی آثاری که بر [[محبت به فرزند]] نهفته است، بر این محبت پنهانی مترتب نخواهد بود<ref>[[حامد ولیزاده|ولیزاده، حامد]]، [[سیره خانوادگی پیامبر و اهل بیت (کتاب)|سیره خانوادگی پیامبر و اهل بیت]]، ص ۲۲۶-۲۳۳.</ref>. | |||
[[وظیفه]] پدر و مادر، تنها تأمین نیازهای اولیه فرزند همچون [[خوراک]] و [[پوشاک]] نیست، بلکه فراتر از آن، آبیاری کردن مزرعه دلهای آنان با آب حیاتبخش محبت و [[عطوفت]] است. از این رو پدر و مادر باید محبت خود به [[فرزندان]] را به صورتهای گوناگون آشکار سازند. [[حضرت علی]]{{ع}} که [[دوران کودکی]] خود را در دامان پرمهر [[پیامبر]] [[رحمت]] گذرانده بود؛ میفرماید: شما [[قرابت]] مرا با پیامبر و [[منزلت]] مخصوصی که نزد آن حضرت داشتم، به خوبی میدانید. [[کودکی]] خردسال بودم که [[رسول خدا]]{{صل}} مرا بر دامان خود مینشاند، در آغوشم میگرفت و به سینه خود میچسباند. گاه مرا در بستر خود میخوابانید و از محبت و [[دوستی]]، صورت خویش را بر صورت من میسایید<ref>مسعودی، اثبات الوصیة، ص۲۵۷.</ref>. | [[وظیفه]] پدر و مادر، تنها تأمین نیازهای اولیه فرزند همچون [[خوراک]] و [[پوشاک]] نیست، بلکه فراتر از آن، آبیاری کردن مزرعه دلهای آنان با آب حیاتبخش محبت و [[عطوفت]] است. از این رو پدر و مادر باید محبت خود به [[فرزندان]] را به صورتهای گوناگون آشکار سازند. [[حضرت علی]]{{ع}} که [[دوران کودکی]] خود را در دامان پرمهر [[پیامبر]] [[رحمت]] گذرانده بود؛ میفرماید: شما [[قرابت]] مرا با پیامبر و [[منزلت]] مخصوصی که نزد آن حضرت داشتم، به خوبی میدانید. [[کودکی]] خردسال بودم که [[رسول خدا]]{{صل}} مرا بر دامان خود مینشاند، در آغوشم میگرفت و به سینه خود میچسباند. گاه مرا در بستر خود میخوابانید و از محبت و [[دوستی]]، صورت خویش را بر صورت من میسایید<ref>مسعودی، اثبات الوصیة، ص۲۵۷.</ref>. | ||