پرش به محتوا

نماز جماعت در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۲۰: خط ۲۰:
#از روایتی استفاده می‌شود که امام صادق{{ع}} نه‌تنها به [[خواندن نماز]] با آنان توصیه می‌کند، بلکه دستور می‌دهد در مسائل دیگر هم لازم است [[شیعیان]] با آنان همراه شوند. [[زید شحام]] از امام صادق{{ع}}<ref>مشابه این روایت را قاضی نعمان (دعائم الإسلام، ج۱، ص۶۶) به نقل از امام صادق{{ع}} آورده است؛ به همین جهت ما بیان‌کننده حکم را امام صادق{{ع}} ذکر کردیم، گرچه در متن من لا یحضره الفقیه نام حضرت نیست. ابن‌شحام از یاران حضرت بوده است.</ref> نقل می‌کند که فرمود: «ای زید، با [[مردم]] با روش و [[منش]] آنان [[رفتار]] کنید، در مسجدهای آنان [[نماز]] بخوانید و به [[عیادت]] مریضان آنان بروید و در [[تشییع]] جنازه‌های آنان حاضر شوید و اگر توانستید، [[امام]] و [[مؤذن]] آنان باشید؛ چنین کنید. اگر این‌گونه عمل کنید گویند: اینان طرفداران جعفر هستند؛ [[خداوند]] جعفر را بیامرزد که چه [[زیبا]] یارانش را [[تربیت]] کرده است و اگر این کارها را ترک کنید گویند: اینها [[جعفری]] هستند؛ خداوند این‌گونه با جعفر رفتار کند که چه بد یارانش را تربیت کرده است»<ref>شیخ صدوق، من ‎لایحضره ‎الفقیه، ج‌۱، ص۳۸۳: {{متن حدیث|يَا زَيْدُ خَالِقُوا النَّاسَ بِأَخْلَاقِهِمْ صَلُّوا فِي مَسَاجِدِهِمْ وَ عُودُوا مَرْضَاهُمْ وَ اشْهَدُوا جَنَائِزَهُمْ وَ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَكُونُوا الْأَئِمَّةَ وَ الْمُؤَذِّنِينَ فَافْعَلُوا فَإِنَّكُمْ إِذَا فَعَلْتُمْ ذَلِكَ قَالُوا هَؤُلَاءِ الْجَعْفَرِيَّةُ رَحِمَ اللَّهُ جَعْفَراً مَا كَانَ أَحْسَنَ مَا يُؤَدِّبُ أَصْحَابَهُ وَ إِذَا تَرَكْتُمْ ذَلِكَ قَالُوا هَؤُلَاءِ الْجَعْفَرِيَّةُ فَعَلَ اللَّهُ بِجَعْفَرٍ مَا كَانَ أَسْوَأَ مَا يُؤَدِّبُ أَصْحَابَهُ}}.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیره عبادی معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)|سیره عبادی معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه]]، ص ۱۲۵</ref>.
#از روایتی استفاده می‌شود که امام صادق{{ع}} نه‌تنها به [[خواندن نماز]] با آنان توصیه می‌کند، بلکه دستور می‌دهد در مسائل دیگر هم لازم است [[شیعیان]] با آنان همراه شوند. [[زید شحام]] از امام صادق{{ع}}<ref>مشابه این روایت را قاضی نعمان (دعائم الإسلام، ج۱، ص۶۶) به نقل از امام صادق{{ع}} آورده است؛ به همین جهت ما بیان‌کننده حکم را امام صادق{{ع}} ذکر کردیم، گرچه در متن من لا یحضره الفقیه نام حضرت نیست. ابن‌شحام از یاران حضرت بوده است.</ref> نقل می‌کند که فرمود: «ای زید، با [[مردم]] با روش و [[منش]] آنان [[رفتار]] کنید، در مسجدهای آنان [[نماز]] بخوانید و به [[عیادت]] مریضان آنان بروید و در [[تشییع]] جنازه‌های آنان حاضر شوید و اگر توانستید، [[امام]] و [[مؤذن]] آنان باشید؛ چنین کنید. اگر این‌گونه عمل کنید گویند: اینان طرفداران جعفر هستند؛ [[خداوند]] جعفر را بیامرزد که چه [[زیبا]] یارانش را [[تربیت]] کرده است و اگر این کارها را ترک کنید گویند: اینها [[جعفری]] هستند؛ خداوند این‌گونه با جعفر رفتار کند که چه بد یارانش را تربیت کرده است»<ref>شیخ صدوق، من ‎لایحضره ‎الفقیه، ج‌۱، ص۳۸۳: {{متن حدیث|يَا زَيْدُ خَالِقُوا النَّاسَ بِأَخْلَاقِهِمْ صَلُّوا فِي مَسَاجِدِهِمْ وَ عُودُوا مَرْضَاهُمْ وَ اشْهَدُوا جَنَائِزَهُمْ وَ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَكُونُوا الْأَئِمَّةَ وَ الْمُؤَذِّنِينَ فَافْعَلُوا فَإِنَّكُمْ إِذَا فَعَلْتُمْ ذَلِكَ قَالُوا هَؤُلَاءِ الْجَعْفَرِيَّةُ رَحِمَ اللَّهُ جَعْفَراً مَا كَانَ أَحْسَنَ مَا يُؤَدِّبُ أَصْحَابَهُ وَ إِذَا تَرَكْتُمْ ذَلِكَ قَالُوا هَؤُلَاءِ الْجَعْفَرِيَّةُ فَعَلَ اللَّهُ بِجَعْفَرٍ مَا كَانَ أَسْوَأَ مَا يُؤَدِّبُ أَصْحَابَهُ}}.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیره عبادی معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)|سیره عبادی معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه]]، ص ۱۲۵</ref>.


==تأکید [[نماز جماعت]] با [[عامه]] همراه با [[وضو]]==
== تأکید [[نماز جماعت]] با [[عامه]] همراه با [[وضو]] ==
از [[روایات]] استفاده می‌شود که حضور در نماز جماعت عامه باید برابر ضوابط [[شرعی]] باشد؛ یعنی آن گونه که آنان نماز را صحیح می‌دانند و ما نیز قایل به [[درستی]] آن هستیم. [[امام صادق]]{{ع}} بیان می‌کند که حضور در نماز عامه باید همراه با وضو باشد؛ یعنی کاری [[بیهوده]] و [[عبث]] نباشد. [[مسعدة بن صدقه]] [[روایت]] کرده که گوینده‌ای به [[جعفر بن محمد]] گفت: فدایت شوم من به گروهی از ناصبیان می‌‌گذرم در حالی که نماز آنان برپاست و من بدون وضو هستم. اگر با آنان وارد نماز نشوم، هر چه بخواهند درباره من می‌گویند (و مرا متهم می‌کنند)؛ آیا با آنان نماز بخوانم سپس وضو بگیرم وقتی رفتم و نماز بخوانم؟ حضرت فرمود: {{متن حدیث|سُبْحَانَ اللهِ، أَفَمَا يَخَافُ مَنْ يُصَلِّي عَلَي غَير وضو أَنْ تَأْخُذَهُ الْأَرْضُ خَسْفاً}} [[پاک]] و [[منزه]] است [[خداوند]] آیا کسی که بدون [[وضو]] [[نماز]] می‌خواند، نمی‌ترسد که [[زمین]] او را فرو برد؛ یعنی نماز حتماً باید با وضو باشد. این نکته نشان می‌دهد که باید دقت شود وقتی با آنان نماز خوانده می‌شود به این بهانه که من نمازم را تکرار می‌کنم یا قبلاً نماز خوانده‌ام، به نماز این دستور مهم [[الهی]] که ستون [[دین]] است کم توجهی و [[بی‌احترامی]] نشود.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیره عبادی معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)|سیره عبادی معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه]]، ص ۱۲۷</ref>.
از [[روایات]] استفاده می‌شود که حضور در نماز جماعت عامه باید برابر ضوابط [[شرعی]] باشد؛ یعنی آن گونه که آنان نماز را صحیح می‌دانند و ما نیز قایل به [[درستی]] آن هستیم. [[امام صادق]]{{ع}} بیان می‌کند که حضور در نماز عامه باید همراه با وضو باشد؛ یعنی کاری [[بیهوده]] و [[عبث]] نباشد. [[مسعدة بن صدقه]] [[روایت]] کرده که گوینده‌ای به [[جعفر بن محمد]] گفت: فدایت شوم من به گروهی از ناصبیان می‌‌گذرم در حالی که نماز آنان برپاست و من بدون وضو هستم. اگر با آنان وارد نماز نشوم، هر چه بخواهند درباره من می‌گویند (و مرا متهم می‌کنند)؛ آیا با آنان نماز بخوانم سپس وضو بگیرم وقتی رفتم و نماز بخوانم؟ حضرت فرمود: {{متن حدیث|سُبْحَانَ اللهِ، أَفَمَا يَخَافُ مَنْ يُصَلِّي عَلَي غَير وضو أَنْ تَأْخُذَهُ الْأَرْضُ خَسْفاً}} [[پاک]] و [[منزه]] است [[خداوند]] آیا کسی که بدون [[وضو]] [[نماز]] می‌خواند، نمی‌ترسد که [[زمین]] او را فرو برد؛ یعنی نماز حتماً باید با وضو باشد. این نکته نشان می‌دهد که باید دقت شود وقتی با آنان نماز خوانده می‌شود به این بهانه که من نمازم را تکرار می‌کنم یا قبلاً نماز خوانده‌ام، به نماز این دستور مهم [[الهی]] که ستون [[دین]] است کم توجهی و بی‌احترامی نشود<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیره عبادی معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه (کتاب)|سیره عبادی معصومان در کتاب‌های چهارگانه شیعه]]، ص ۱۲۷</ref>.


== منابع ==
== منابع ==
۱۱۸٬۷۳۳

ویرایش