انفاق در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخهها
←انفاق به نیت غرامت و به انتظار پیشامدهای بد بر دیگران
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۸۶: | خط ۸۶: | ||
====[[انفاق]] به [[نیت]] غرامت و به [[انتظار]] پیشامدهای بد بر دیگران ==== | ====[[انفاق]] به [[نیت]] غرامت و به [[انتظار]] پیشامدهای بد بر دیگران ==== | ||
چنین اتفاقی موجب برگشت آن | چنین اتفاقی موجب برگشت آن پیشامدهای ناگوا] بر خود شخص است، و [[انفاق]] به نیت تقرب به خدای تعالی و دعای پیامبر{{صل}}، سبب محقق شدن [[تقرّب]] به [[خدای متعال]] و دخول در رحمت واسعه الهی است. | ||
آنچه به [[عمل]]انفاق [[ارزش]] داده و به آن [[روح]] [[جاودانگی]] میبخشد، این است که انفاق از روی [[ایمان به مبدأ]] و [[معاد]] و به نیت [[رضای خدا]] و [[تقرب]] به او انجام یابد، و برای همین برخی از [[اعراب]] که انفاق نمودن را غرامت میپنداشته و برای [[مسلمین]] انتظار پیشامدهای بد را داشتند، [[انفاق]] آنان ارزشی نداشته و برگشت پیشامد [[سوء]] هم بر خود آنان خواهد بود: {{متن قرآن|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«و برخی از تازیان بیاباننشین آنچه هزینه میکنند غرامت میشمارند و برای شما انتظار پیشامدها را میکشند؛ پیشامدهای بد بر (خود) آنان باد و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۹۸.</ref>. | آنچه به [[عمل]]انفاق [[ارزش]] داده و به آن [[روح]] [[جاودانگی]] میبخشد، این است که انفاق از روی [[ایمان به مبدأ]] و [[معاد]] و به نیت [[رضای خدا]] و [[تقرب]] به او انجام یابد، و برای همین برخی از [[اعراب]] که انفاق نمودن را غرامت میپنداشته و برای [[مسلمین]] انتظار پیشامدهای بد را داشتند، [[انفاق]] آنان ارزشی نداشته و برگشت پیشامد [[سوء]] هم بر خود آنان خواهد بود: {{متن قرآن|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref>«و برخی از تازیان بیاباننشین آنچه هزینه میکنند غرامت میشمارند و برای شما انتظار پیشامدها را میکشند؛ پیشامدهای بد بر (خود) آنان باد و خداوند شنوایی داناست» سوره توبه، آیه ۹۸.</ref>. | ||
و بعضی از اعراب که با [[ایمان به خدا]] و [[ایمان به روز قیامت]]، عمل انفاق را به نیت [[قرب به خدا]] و به نیت دعای پیامبر{{صل}} انجام میدادند، [[قرآن]] [[آگاهی]] میدهد که: البته، [[تقرب]] به خدای متعال برای آنان خواهد بود و به زودی ایشان در رحمت واسعه الهی داخل خواهند شد: {{متن قرآن|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص۲۳۲.</ref> | و بعضی از اعراب که با [[ایمان به خدا]] و [[ایمان به روز قیامت]]، عمل انفاق را به نیت [[قرب به خدا]] و به نیت دعای پیامبر{{صل}} انجام میدادند، [[قرآن]] [[آگاهی]] میدهد که: البته، [[تقرب]] به خدای متعال برای آنان خواهد بود و به زودی ایشان در رحمت واسعه الهی داخل خواهند شد: {{متن قرآن|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص۲۳۲.</ref> | ||