پرش به محتوا

انفاق در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۹۰: خط ۹۰:
و بعضی از اعراب که با [[ایمان به خدا]] و [[ایمان به روز قیامت]]، عمل انفاق را به نیت [[قرب به خدا]] و به نیت دعای پیامبر{{صل}} انجام می‌دادند، [[قرآن]] [[آگاهی]] می‌دهد که: البته، [[تقرب]] به خدای متعال برای آنان خواهد بود و به زودی ایشان در رحمت واسعه الهی داخل خواهند شد: {{متن قرآن|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص۲۳۲.</ref>
و بعضی از اعراب که با [[ایمان به خدا]] و [[ایمان به روز قیامت]]، عمل انفاق را به نیت [[قرب به خدا]] و به نیت دعای پیامبر{{صل}} انجام می‌دادند، [[قرآن]] [[آگاهی]] می‌دهد که: البته، [[تقرب]] به خدای متعال برای آنان خواهد بود و به زودی ایشان در رحمت واسعه الهی داخل خواهند شد: {{متن قرآن|وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص۲۳۲.</ref>


==== [[حریّت]] و مملوکیت با هم مساوی نیستند ====
==== حریّت و مملوکیت با هم مساوی نیستند ====
انفاق تنها از [[انسان]] [[حر]] و [[آزاده]] اعطا می‌شود، نه عبد مملوک؛ خدای متعال عبد مملوکی را مثال زد که از خود هیچ‌گونه اختیاری ندارد. او باید [[بنده]] مولایش باشد حال آیا آن کس که بنده، مملوک، [[اسیر]] و برده دیگران بوده و بر انجام هیچ کاری خارج از [[تابعیت]] از مولایش [[قادر]] نیست با آن کس که به او روزی حَسَن اعطا شده و از آن روزی فارغ از هر گونه مملوکیتی و صرفاً برای [[رضای خدا]]، آشکار و [[نهان]] [[انفاق]] می‌کند، مساوی هستند؟ بدیهی است که این دو برابر نیستند و [[حمد]] و [[ستایش]] مخصوص [[خدای متعال]] است که مملوکیت و [[حریت]] با هم برابر نیستند، اما بیشتر [[مردم]] به این معنا [[آگاه]] نیستند: {{متن قرآن|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ وَمَنْ رَزَقْنَاهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَجَهْرًا هَلْ يَسْتَوُونَ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«خداوند بنده‌ای زرخرید را مثل می‌زند که توان هیچ کاری ندارد و کسی را که به او از خویش روزی نیکویی داده‌ایم و او پنهان و آشکار از آن می‌بخشد؛ آیا (این دو) برابرند؟» سوره نحل، آیه ۷۵.</ref><ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص۲۳۲.</ref>
انفاق تنها از [[انسان]] حر و [[آزاده]] اعطا می‌شود، نه عبد مملوک؛ خدای متعال عبد مملوکی را مثال زد که از خود هیچ‌گونه اختیاری ندارد. او باید [[بنده]] مولایش باشد حال آیا آن کس که بنده، مملوک، [[اسیر]] و برده دیگران بوده و بر انجام هیچ کاری خارج از [[تابعیت]] از مولایش قادر نیست با آن کس که به او روزی حَسَن اعطا شده و از آن روزی فارغ از هر گونه مملوکیتی و صرفاً برای [[رضای خدا]]، آشکار و [[نهان]] [[انفاق]] می‌کند، مساوی هستند؟ بدیهی است که این دو برابر نیستند و [[حمد]] و [[ستایش]] مخصوص [[خدای متعال]] است که مملوکیت و [[حریت]] با هم برابر نیستند، اما بیشتر [[مردم]] به این معنا [[آگاه]] نیستند: {{متن قرآن|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَمْلُوكًا لَا يَقْدِرُ عَلَى شَيْءٍ وَمَنْ رَزَقْنَاهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَجَهْرًا هَلْ يَسْتَوُونَ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ}}<ref>«خداوند بنده‌ای زرخرید را مثل می‌زند که توان هیچ کاری ندارد و کسی را که به او از خویش روزی نیکویی داده‌ایم و او پنهان و آشکار از آن می‌بخشد؛ آیا (این دو) برابرند؟» سوره نحل، آیه ۷۵.</ref><ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص۲۳۲.</ref>


====[[انفاق]] زوج بر زوجه برحسب وسعت و [[طاقت]] زوج امری [[واجب]] است ====
====[[انفاق]] زوج بر زوجه برحسب وسعت و [[طاقت]] زوج امری [[واجب]] است ====
۱۳۳٬۶۱۷

ویرایش