احباط و تکفیر در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[احباط]] در اصطلاح [[متکلمان]] بدان معناست که گناه یا عقاب متأخر، موجب از بین رفتن [[طاعت]] یا [[ثواب]] متقدم می‌شود. در مقابل، تکفیر به معنای آن است که طاعت یا ثواب متأخر باعث از بین رفتن [[معصیت]] یا عقاب متقدم می‌گردد<ref>کشف المراد، ص۴۱۳؛ المنقذ من التقلید، جزء۲، ص۴۲.</ref>. در برخی منابع احباط و تکفیر را به معنای پوشانیدن عمل دانسته‌اند، یعنی عمل قبیح آثار ثواب را می‌پوشاند، همین‌گونه عمل شایسته، آثار [[قبیح]] گناهان را می‌پوشاند<ref>تاج العروس، ج۳، ص۵۲۷.</ref>؛ این معنا از احباط و تکفیر، معنایی دقیق و ظریف است که در جمع اقوال مختلف در این بحث و رسیدن به حقیقت مسئله، بسیار مفید و راه‌گشا خواهد بود.