مرجعیت علمی امام صادق: تفاوت میان نسخه‌ها

[[صاحب الغدیر]] می‌نویسد: شاخص دیگری از [[انحراف]] از [[کتاب و سنت]]، [[جمود]] در نقل احادیث در کتب [[صحاح شش‌گانه]] و دادن امتیاز بیشتر به دو کتاب بخاری و مسلم است. به طوری که هرگاه روایتی هرچند متواتر و در کتب مختلف [[حدیث]] آمده باشد به مجرد اینکه در صحیحین یافت نشود به بهانه‌های نامقبول مردود شناخته شود. برای نمونه همین [[حدیث متواتر]] [[غدیرخم]] را بنگرید، [[ابن حزم]] گوید: این [[حدیث]] را علمای ما نقل نکرده‌اند! [[ابن تیمیه]] گوید: از اشخاص موثق کسی آن را [[روایت]] نکرده! قاضی عضد ایجی و [[تفتازانی]] به بهانه اینکه [[شیخین]] در دو صحیحشان آن را روایت نکرده‌اند، آن را مردود شمرده‌اند، با اینکه شیخین خود این ادعا را ندارند که خارج از روایاتی که نقل کرده‌اند روایت صحیح دیگری وجود ندارد و نیز مانند [[حدیث]] ذیل [[آیه مباهله]] که نساءنا در آن حدیث، به [[فاطمه]] زهرا{{س}} [[تفسیر]] شده و به این ایراد حدیث را محکوم کرده‌اند که، غیر از [[شیعه]] دیگران این حدیث را نقل نکرده‌اند.

اصولاً در نقل حدیث چیزی جز [[صدق]] راوی و ضبط و وثاقت او معتبر نیست، چنان‌که [[امامیه]] روایت غیر امامی را که مورد وثوق باشد پذیرفته و اصطلاح موثق را برای آن به کار می‌برند. اگر افتخاراتی که [[اهل سنت]] برای صحیحین و مخصوصاً [[صحیح بخاری]] قائل‌اند، منوط به [[میزان]] صدق و وثاقت آن است چرا برای دیگر کتب موثق حدیث چنین اعتباری قائل نیستند و اگر به خاطر امتیازی دیگر است آن امتیاز کدام است؟ بلی ما آن امتیاز را یافته‌ایم، امتیاز [[بخاری]] در [[کتمان]] [[حقایق]]، [[تعصب]] و [[دشمنی]] با [[اهل‌بیت]] [[پیغمبر]] و نادیده گرفتن [[روایات]] قطعی متواتر از مآخذ مورد اعتماد است<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام صادق (کتاب)|مظلومیت امام صادق]]، ص ۲۶۷.</ref>.