ختم نبوت در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخهها
←روایات
(←مقدمه) |
(←روایات) |
||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
# در [[حدیث]] معروفی از [[پیامبر]] {{صل}} میخوانیم: {{متن حدیث|حَلَالِي حَلَالٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامِي حَرَامٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ}}<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۲، ص۲۶۰</ref>؛ «[[حلال]] من تا [[روز قیامت]] حلال است و [[حرام]] من تا روز قیامت حرام». این تعبیر بیانگر ادامه این [[شریعت]] تا [[پایان جهان]] است. گاهی حدیث مذکور به این صورت نقل شده است: {{متن حدیث|حَلَالُ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ}}؛ «حلال محمد همیشه تا روز قیامت حلال است و حرام او همیشه تا [[قیامت]] حرام است، غیر آن نخواهد بود و غیر او نخواهد آمد»<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۸.</ref>. | # در [[حدیث]] معروفی از [[پیامبر]] {{صل}} میخوانیم: {{متن حدیث|حَلَالِي حَلَالٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامِي حَرَامٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ}}<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۲، ص۲۶۰</ref>؛ «[[حلال]] من تا [[روز قیامت]] حلال است و [[حرام]] من تا روز قیامت حرام». این تعبیر بیانگر ادامه این [[شریعت]] تا [[پایان جهان]] است. گاهی حدیث مذکور به این صورت نقل شده است: {{متن حدیث|حَلَالُ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ حَرَامُهُ حَرَامٌ أَبَداً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا يَكُونُ غَيْرُهُ}}؛ «حلال محمد همیشه تا روز قیامت حلال است و حرام او همیشه تا [[قیامت]] حرام است، غیر آن نخواهد بود و غیر او نخواهد آمد»<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۸.</ref>. | ||
# در حدیث معروف «[[منزلت]]» میخوانیم که پیامبر {{صل}} به علی {{ع}} فرمود: {{متن حدیث|أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي}}<ref>محب الدین طبری، ذخائر العقبی، ص۷۹.</ref>؛ «تو نسبت به من، به منزله [[هارون]] نسبت به [[موسی]] هستی، جز اینکه بعد از من [[پیامبری]] نیست». | # در حدیث معروف «[[منزلت]]» میخوانیم که پیامبر {{صل}} به علی {{ع}} فرمود: {{متن حدیث|أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي}}<ref>محب الدین طبری، ذخائر العقبی، ص۷۹.</ref>؛ «تو نسبت به من، به منزله [[هارون]] نسبت به [[موسی]] هستی، جز اینکه بعد از من [[پیامبری]] نیست». | ||
# در بسیاری از [[خطبههای نهج البلاغه]] نیز خاتمیت پیامبر اسلام {{صل}} صریحاً آمده است؛ از جمله در | # در بسیاری از [[خطبههای نهج البلاغه]] نیز خاتمیت پیامبر اسلام {{صل}} صریحاً آمده است؛ از جمله در خطبه ۱۷۳ چنین میخوانیم: {{متن حدیث|أَمِينُ وَحْيِهِ وَ خَاتَمُ رُسُلِهِ وَ بَشِيرُ رَحْمَتِهِ وَ نَذِيرُ نِقْمَتِهِ}}؛ «او (محمد) [[امین وحی]] [[خدا]] و [[خاتم پیامبران]]، [[بشارت دهنده]] [[رحمت]] و [[انذار]] کننده از [[عذاب]] او بود». | ||
در | در خطبه ۱۳۳ چنین آمده است: {{متن حدیث|أَرْسَلَهُ عَلَى حِينِ فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ وَ تَنَازُعٍ مِنَ الْأَلْسُنِ فَقَفَّى بِهِ الرُّسُلَ وَ خَتَمَ بِهِ الْوَحْيَ}}. او را پس از یک [[دوران فترت]]، بعد از [[رسولان]] گذشته، هنگامی که میان [[مذاهب]] مختلف [[نزاع]] در گرفته بود، فرستاد. پس به وسیله او [[سلسله]] رسولان را تکمیل کرد و [[وحی]] را با او ختم نمود. | ||
# در پایان [[خطبه]] [[حجة الوداع]] نیز آمده است: حاضران به غائبان این سخن را برسانند که بعد از من [[پیامبری]] نیست، و بعد از شما امتی نخواهد بود. سپس دستهای خود را به سوی [[آسمان]] بلند کرد؛ آنچنان که سفیدی زیر بغلش نمایان گشت و عرضه داشت: «خدایا [[گواه]] باش که من آنچه را باید بگویم، گفتم»<ref>مجلسی، بحار الأنوار، ج۲۱، ص۳۸۱.</ref>.<ref>[[حسن علی محمودی|محمودی، حسن علی]]، [[شیعه و خاتمیت (مقاله)| مقاله «شیعه و خاتمیت»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۳ (کتاب)|موسوعه رد شبهات ج۱۳]]، ص ۵۲.</ref> | # در پایان [[خطبه]] [[حجة الوداع]] نیز آمده است: حاضران به غائبان این سخن را برسانند که بعد از من [[پیامبری]] نیست، و بعد از شما امتی نخواهد بود. سپس دستهای خود را به سوی [[آسمان]] بلند کرد؛ آنچنان که سفیدی زیر بغلش نمایان گشت و عرضه داشت: «خدایا [[گواه]] باش که من آنچه را باید بگویم، گفتم»<ref>مجلسی، بحار الأنوار، ج۲۱، ص۳۸۱.</ref>.<ref>[[حسن علی محمودی|محمودی، حسن علی]]، [[شیعه و خاتمیت (مقاله)| مقاله «شیعه و خاتمیت»]]، [[موسوعه رد شبهات ج۱۳ (کتاب)|موسوعه رد شبهات ج۱۳]]، ص ۵۲.</ref> | ||