بنی شاور بن قدم: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

بنی شاور بن قدم (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۲

۲ بایت حذف‌شده ، ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۵

جز

جایگزینی متن - 'لیکن' به 'لکن'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۵٬۰۱۵

ویرایش

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 ==مقدمه==
-این [[طایفه]]، در شمار [[اعراب قحطانی]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۵۷۶. نیز ر.ک: ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۹۲.</ref> و از شاخه‌های اصلی طایفه بنی قُدَم بن قادم از زیرشاخه‌های [[قبیله]] بزرگ [[بنی حاشد بن همدان]] هستند که [[نسب]] از شاوِر بن قُدَم بن قادم بن زید بن عریب بن جشم بن حاشد بن جشم می‌برند<ref>زبیدی، تاج العروس، ج۷، ص۶۵؛حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۳؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۵۷۶.</ref>. شاوِر پسرانی به نام‌های قُطیل، یعفر، هنّان، حارث و حبس داشت که هر یک بعدها سرشاخه طوایفی به نام خود، - یعنی بنی قُطیل، بنی یعفر، بنی هنّان، [[بنی حارث]] و بنی حبس - شدند<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۴.</ref>. خاستگاه این طایفه [[یمن]] بود لیکن پس از [[فتوحات اسلامی]] علاوه بر یمن، در دیگر بلاد مفتوحه از جمله [[کوفه]] [[منزل]] گزیدند. مؤلف کتاب «[[تاریخ کوفه]]» از این طایفه در شمار بیست و چهار شاخه همدان همچون حجور، قدم، [[خیوان]]، [[غدر]]، [[وادعه]]، [[یام]]، [[شبام]]، جشم، [[تغلب]]، [[مذکر]]، هبیره، شاور، دعام، مرهبه، [[أرحب]]، [[شاکر]]، سفیان و... ساکن در کوفه یاد کرده است<ref>البراقی، تاریخ الکوفه، ص۲۲۶.</ref>.
+این [[طایفه]]، در شمار [[اعراب قحطانی]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۵۷۶. نیز ر.ک: ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۹۲.</ref> و از شاخه‌های اصلی طایفه بنی قُدَم بن قادم از زیرشاخه‌های [[قبیله]] بزرگ [[بنی حاشد بن همدان]] هستند که [[نسب]] از شاوِر بن قُدَم بن قادم بن زید بن عریب بن جشم بن حاشد بن جشم می‌برند<ref>زبیدی، تاج العروس، ج۷، ص۶۵؛حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۳؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۵۷۶.</ref>. شاوِر پسرانی به نام‌های قُطیل، یعفر، هنّان، حارث و حبس داشت که هر یک بعدها سرشاخه طوایفی به نام خود، - یعنی بنی قُطیل، بنی یعفر، بنی هنّان، [[بنی حارث]] و بنی حبس - شدند<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۴.</ref>. خاستگاه این طایفه [[یمن]] بود لکن پس از [[فتوحات اسلامی]] علاوه بر یمن، در دیگر بلاد مفتوحه از جمله [[کوفه]] [[منزل]] گزیدند. مؤلف کتاب «[[تاریخ کوفه]]» از این طایفه در شمار بیست و چهار شاخه همدان همچون حجور، قدم، [[خیوان]]، [[غدر]]، [[وادعه]]، [[یام]]، [[شبام]]، جشم، [[تغلب]]، [[مذکر]]، هبیره، شاور، دعام، مرهبه، [[أرحب]]، [[شاکر]]، سفیان و... ساکن در کوفه یاد کرده است<ref>البراقی، تاریخ الکوفه، ص۲۲۶.</ref>.
 از [[رجال]] و شخصیت‌های بسیاری که از این [[قوم]] برخاستند باید از ابوعبدالله محمد بن عبدالله بن ابراهیم حارثی شاوری<ref>علی بن حسن خزرجی، العقد الفاخر الحسن فی طبقات أکابر أهل الیمن، ج۴، ص۱۹۳۵.</ref>، [[ابوالخطاب عمر بن عبدالله شاوری]] فقیه<ref>علی بن حسن خزرجی، العقد الفاخر الحسن فی طبقات أکابر أهل الیمن، ج۳، ص۱۵۹۱.</ref>، [[ابوالحسن علی بن عبدالله شاوری]] ملقب به «موفق الدین» از [[فقها]] و عرفاء زیدی<ref>علی بن حسن خزرجی، العقد الفاخر الحسن فی طبقات أکابر أهل الیمن، ج۳، ص۱۴۴۶؛ ابومخرمه عبدالله بن طیب بن عبدالله، قلادة النحر فی وفیات اعیان الدهر، ج۶، ص۳۴۷.</ref>، احمد بن حسین بن محمد بن علی شغدری شاوری یمانی حسینی شافعی از علمای بنی شاور<ref>سخاوی، الضوء اللامع لأهل القرن التاسع، ج۱، ص۲۹۱.</ref>، [[عمر بن محمد بن مسعود بن ابراهیم شاوری]] از علمای این [[قوم]]<ref>سخاوی، الضوء اللامع لأهل القرن التاسع، متن، ص۱۳۱.</ref>، [[احمد بن زید شاوری]] از فقهای [[یمن]]<ref>ابومخرمه عبدالله بن طیب بن عبدالله، قلادة النحر فی وفیات اعیان الدهر، ج۶، ص۳۴۱.</ref>، اسماعیل بن ابوبکر بن عبدالله بن ابراهیم شرجی حسینی شافعی معروف به «ابن المقری» از [[علماء]] و [[حاکمان]] زیدی یمن<ref>ابن عماد حنبلی، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، ج۹، ص۳۲۱؛ زرکلی، الاعلام، ج۱، ص۳۱۰-۳۱۱.</ref>، ابراهیم بن احمد بن زید بن علی بن حسن بن عطیّه شاوری<ref>زبیدی، تاج العروس، ج۷، ص۶۵.</ref> و نوه‌اش ولی بن صدیق بن ابراهیم صاحب المرواح - روستایی در قسمت علیای الصَّلْبَه یمن - <ref>زبیدی، تاج العروس، ج۷، ص۶۵.</ref>، امین بن صدیق بن عثمان بن صدیق بن ابراهیم از بزرگان علمای مرواح<ref>زبیدی، تاج العروس، ج۷، ص۶۵.</ref> و ابوربیع سلیمان بن محمد بن زبیر بن محمد حبیشی شاوری [[فقیه]] و عالم زیدی<ref>علی بن حسن خزرجی، العقد الفاخر الحسن فی طبقات أکابر أهل الیمن، ج۲، ص۱۰۰۱؛ ابومخرمه عبدالله بن طیب بن عبدالله، قلادة النحر فی وفیات اعیان الدهر، ج۵، ص۴۴۸.</ref> یاد کرد. [[ابو محمد عبدالله بن عباس شاوری]] نیز از دیگر مشاهیر این قوم و از خصیصین [[داعی]] اسماعیلی منصور بن حسن ملقب به «[[منصور الیمن]]» بود. منصور او را در دوران [[حکومت]] [[عبیدالله بن مهدی فاطمی]] با هدایایی نزد وی فرستاد<ref>علی بن حسن خزرجی، العقد الفاخر الحسن فی طبقات أکابر أهل الیمن، ج۳، ص۱۲۱۸-۱۲۱۹.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>