امامت امامان دوازده‌گانه در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۴۵۶: خط ۴۵۶:
از [[امام جواد]]{{ع}} نقل کرد که فرمود:
از [[امام جواد]]{{ع}} نقل کرد که فرمود:
[[امیر المؤمنین]]{{ع}} به [[ابن عباس]] فرمود: به [[یقین]] در هر سالی [[شب قدر]] هست و به یقین در آن شب امور آن سال فرود می‌آید مقدر می‌شود و بر آن امور والیانی پس از [[پیامبر خدا]]{{صل}} هستند. ابن عباس گفت: آنان کیانند؟ فرمود: من و یازده تن از نسلم، امامانی که [[جبرئیل]] پس از پیامبر خدا{{صل}} با آنان سخن گوید.<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۵ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۵، ص ۳۲۳.</ref>
[[امیر المؤمنین]]{{ع}} به [[ابن عباس]] فرمود: به [[یقین]] در هر سالی [[شب قدر]] هست و به یقین در آن شب امور آن سال فرود می‌آید مقدر می‌شود و بر آن امور والیانی پس از [[پیامبر خدا]]{{صل}} هستند. ابن عباس گفت: آنان کیانند؟ فرمود: من و یازده تن از نسلم، امامانی که [[جبرئیل]] پس از پیامبر خدا{{صل}} با آنان سخن گوید.<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۵ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۵، ص ۳۲۳.</ref>
==روایات «الائمة اثنا عشر اوّلهم علی و آخرهم المهدی»==
روایاتی که با مضمون «الائمة اثنا عشر اوّلهم علی و آخرهم المهدی» بر تعداد و اشخاص [[امامان]] [[منصوب]] بعد از [[رسول خدا]]{{صل}} دلالت دارند.
این روایات بر تعداد و اشخاص امامان منصوب بعد از رسول خدا{{صل}} دلالت دارند.
۱. [[صدوق]] به سند متصل خویش از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] می‌کند:
{{متن حدیث|عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ{{عم}} قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}:
الْأَئِمَّةُ بَعْدِي اثْنَا عَشَرَ أَوَّلُهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ، هُمْ خُلَفَائِي، وَ أَوْصِيَائِي، وَ أَوْلِيَائِي، وَ حُجَجُ اللَّهِ عَلَى أُمَّتِي بَعْدِي، الْمُقِرُّ بِهِمْ مُؤْمِنٌ، وَ الْمُنْكِرُ لَهُمْ كَافِرٌ}}<ref>اکمال الدین، ج۱، ص۲۴۷.</ref>؛
از پدرش از جدش{{عم}} نقل فرمود: [[پیامبر خدا]]{{صل}} فرمودند:
امامان پس از من [[دوازده]] نفرند نخستین آنها [[علی بن ابی طالب]] است و آخرین آنها [[قائم]]، آنان [[جانشینان]] و اوصیای من و [[حجت‌های خدا]] بر امتم پس از من هستند، پذیرندهٔ آنان [[مؤمن]] و منکر آنان [[کافر]] است.
۲. صدوق به سند متصل خویش روایت می‌کند:
{{متن حدیث|عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}:
إِنَّ خُلَفَائِي وَ أَوْصِيَائِي وَ حُجَجَ اللَّهِ عَلَى الْخَلْقِ بَعْدِي اثْنَا عَشَرَ: أَوَّلُهُمْ أَخِي وَ آخِرُهُمْ وَلَدِي، قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! وَ مَنْ أَخُوكَ؟ قَالَ: عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ. قِيلَ: فَمَنْ وَلَدُكَ؟ قَالَ: الْمَهْدِيُّ الَّذِي يَمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً...}}<ref>اکمال الدین، ج۱، ص۲۶۵.</ref>؛
از [[عبد اللّه بن عباس]] نقل است که گفت: پیامبر خدا{{صل}} فرمودند:
به [[یقین]] جانشینان و اوصیای من و حجت‌های خدا بر [[آفریدگان]] پس از من دوازده نفرند: اولینشان برادرم است و آخرینشان پسرم. گفتند: ای پیامبر خدا، برادرت کیست‌؟ فرمودند: علی بن ابی طالب. گفتند: پسرت کیست‌؟ فرمودند: [[مهدی]] که [[زمین]] را پر از [[عدل و داد]] کند چنان‌که پر از [[جور]] و [[ستم]] شده است....
۳. صدوق به [[سند صحیح]] روایت می‌کند:
{{متن حدیث|عَنْ سَيِّدِ الْعَابِدِينَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ سَيِّدِ الشُّهَدَاءِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ سَيِّدِ الْأَوْصِيَاءِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ{{ع}} قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}:
الْأَئِمَّةُ مِنْ بَعْدِي اثْنَا عَشَرَ، أَوَّلُهُمْ أَنْتَ يَا عَلِيُّ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ الَّذِي يَفْتَحُ اللَّهُ تَعَالَى ذِكْرُهُ عَلَى يَدَيْهِ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا}}<ref>امالی صدوق، مجلس ۲۳، ح۱۱؛ ترتیب الامالی، ج۳، ح۱۱۱۵.</ref>؛
از [[امام سجاد]] از [[سید الشهدا]] [[حسین بن علی]] از [[سید]] الاوصیا [[امیر المؤمنین علی]] بن [[ابی طالب]]{{عم}} نقل است که فرمود: [[پیامبر خدا]]{{صل}} فرمودند:
[[امامان]] پس از من [[دوازده]] نفرند اولینشان تو هستی ای علی و آخرینشان [[قائم]] است که خدایی که ذکر او والاست به دستان او مشرق‌ها و مغرب‌های [[زمین]] را بگشاید.
۴. نیز [[صدوق]] به سند متصل خویش از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] می‌کند:
{{متن حدیث|عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ{{عم}} قَالَ:
قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ{{صل}}: أَخْبِرْنِي بِعَدَدِ الْأَئِمَّةِ بَعْدَكَ؟ فَقَالَ: يَا عَلِيُّ! هُمُ اثْنَا عَشَرَ، أَوَّلُهُمْ أَنْتَ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ}}<ref>ترتیب الامالی، ج۳، ح۱۱۱۶</ref>؛
از پدرش [[محمد بن علی]] [[امام باقر]] از پدرش امام سجاد از پدرش [[امام حسین]] از پدرش امیر المؤمنین علی بن ابی طالب{{عم}} نقل فرمود که ایشان فرمود:
به پیامبر خدا{{صل}} گفتم: [[تعداد امامان]] پس از خود را بگویید؟ پس فرمودند: ای علی ایشان دوازده نفرند اولینشان تویی و آخرینشان قائم است.
۵. نیز صدوق به سند متصل از امام حسین{{ع}} روایت می‌کند:
{{متن حدیث|قَالَ: مِنَّا اثْنَا عَشَرَ مَهْدِيّاً أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ{{ع}} وَ آخِرُهُمُ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِي وَ هُوَ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ يُحْيِي اللَّهُ تَعَالَى بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ يُظْهِرُ بِهِ دِيْنَ الْحَقِّ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ...}}<ref>عیون اخبار الرضا، ج۱، ص۶۹.</ref>؛
فرمود: [[دوازده مهدی]] از ماست اولینشان [[امیر المؤمنین علی بن ابی طالب]]{{ع}} است و آخرینشان نُهمین فرزند من است و او است [[قائم]] به [[حق]]، [[خدا]] به دست او زنده کند «[[زمین]] را بعد از [[مرگ]] آن» و [[دین حق]] را آشکار و غالب کند «بر همۀ [[ادیان]]، هرچند [[مشرکان]] ناخشنود باشند»....
۶. نیز [[صدوق]] به سند متصل از عبدالله ب ن عباس [[روایت]] می‌کند:
{{متن حدیث|قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}:
أَنَا سَيِّدُ النَّبِيِّينَ وَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ سَيِّدُ الْوَصِيِّينَ وَ إِنَّ أَوْصِيَائِي بَعْدِي اثْنَا عَشَرَ أَوَّلُهُمْ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ{{ع}}}}<ref>اکمال الدین، ج۱، ص۲۶۶.</ref>؛
گفت: [[پیامبر خدا]]{{صل}} فرمودند:
من [[سرور]] [[پیامبران]] هستم و [[علی بن ابی طالب]] سرور [[اوصیا]]، و به [[یقین]] اوصیای من پس از من [[دوازده]] نفرند که اولینشان علی بن ابی طالب و آخرینشان قائم{{ع}} است.
۷. همچنین صدوق به سند متصل صحیح از [[امام صادق]]{{ع}} روایت می‌کند:
{{متن حدیث|عَنْ آبَائِهِ{{عم}} قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}:
إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ اخْتَارَ مِنَ الْأَيَّامِ الْجُمُعَةَ، وَ مِنَ الشُّهُورِ شَهْرَ رَمَضَانَ، وَ مِنَ اللَّيَالِي لَيْلَةَ الْقَدْرِ، وَ اخْتَارَنِي عَلَى جَمِيعِ الْأَنْبِيَاءِ، وَ اخْتَارَ مِنِّي عَلِيّاً وَ فَضَّلَهُ عَلَى جَمِيعِ الْأَوْصِيَاءِ، وَ اخْتَارَ مِنْ عَلِيٍّ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ، وَ اخْتَارَ مِنَ الْحُسَيْنِ الْأَوْصِيَاءَ مِنْ وُلْدِهِ يَنْفُونَ عَنِ التَّنْزِيلِ تَحْرِيفَ الْغَالِينَ وَ انْتِحَالَ الْمُبْطِلِينَ وَ تَأْوِيلَ الْمُضِلِّينَ، تَاسِعُهُمْ قَائِمُهُمْ وَ هُوَ ظَاهِرُهُمْ وَ هُوَ بَاطِنُهُمْ}}<ref>اکمال الدین، ج۱، ص۲۶۷.</ref>؛
از پدرانش{{عم}} نقل فرمود: پیامبر خدا{{صل}} فرمودند:
به یقین خدای از روزها، [[جمعه]] را برگزید، و از ماه‌ها، [[ماه رمضان]] را، و از شب‌ها، [[شب قدر]] را و از همۀ پیامبران، مرا برگزیده و از من، علی را برگزید و بر همۀ اوصیا برتری‌اش داد و از علی، حسن و حسین را برگزید و از [[فرزندان حسین]] اوصیا را برگزید که [[تحریف]] غلوکنندگان و [[فرقه‌سازی]] [[اهل باطل]] و [[تفسیر]] [[گمراهان]] را از [[قرآن]] دفع کنند، نُهمین ایشان قائمشان است که او ظاهر و [[باطن]] آنها است.<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۵ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ج۵، ص ۳۳۱.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۸۱٬۹۲۱

ویرایش