پرش به محتوا

بنی اسد بن خزیمه در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'فروعات' به 'فروع'
جز (جایگزینی متن - '،-' به ' -')
جز (جایگزینی متن - 'فروعات' به 'فروع')
 
خط ۱۶: خط ۱۶:
برخی منابع در بیان حدود و [[ثغور]] جغرافیایی مواضع بنی اسد در [[عراق]]، این حد را از [[قادسیه]] تا [[شقوق]]<ref>شقوق در لغت به معنای ناحیه است و به طور خاص نام محلی در سرزمین یمامه که دارای واحه ی کوچکی بود. (دهخدا، لغت نامه، ج۳۱، ص۴۴۷.)</ref> در طول و در عرض تا نزدیک صحرای سماوه<ref>صحرای سماوه که این صحرا از بیابانهای جزیره در عراق محسوب می‌‌شود میان قادسیه تا (شقوق.((جیهانی، اشکال العالم، ص۴۹.)</ref> تا حد [[بادیه]] [[بصره]] دانسته‌اند.<ref>اصطخری، مسالک و ممالک، ص۲۴؛ جیهانی، اشکال العالم، ص۴۸-۴۹؛ نجیب بکران، جهان نامه، ص۱۰۶.</ref> [[یعقوبی]] هم در" البلدان" در ذکر منزلگاه‌های بنی اسد آورده: «کسی که می‌‌خواهد از کوفه به [[حجاز]] برود، به سمت [[قبله]] در منزل‌هایی آباد و آبخورهایی دایر که بزرگان [[بنی هاشم]] را در آنها قصرهایی است بیرون رود. اول آن منازل، [[قادسیه]] است، سپس [[مغیثه]]، پس فرعاء، پس واقعه، پس [[عقبه]]، پس [[قاع]] سپس زباله و [[شقوق]] و [[بطان]] که این چهار محل [[دیار بنی اسد]] است».<ref>یعقوبی، البلدان، ترجمه محمدابراهیم آیتی، ص۹۰-۹۱.</ref>
برخی منابع در بیان حدود و [[ثغور]] جغرافیایی مواضع بنی اسد در [[عراق]]، این حد را از [[قادسیه]] تا [[شقوق]]<ref>شقوق در لغت به معنای ناحیه است و به طور خاص نام محلی در سرزمین یمامه که دارای واحه ی کوچکی بود. (دهخدا، لغت نامه، ج۳۱، ص۴۴۷.)</ref> در طول و در عرض تا نزدیک صحرای سماوه<ref>صحرای سماوه که این صحرا از بیابانهای جزیره در عراق محسوب می‌‌شود میان قادسیه تا (شقوق.((جیهانی، اشکال العالم، ص۴۹.)</ref> تا حد [[بادیه]] [[بصره]] دانسته‌اند.<ref>اصطخری، مسالک و ممالک، ص۲۴؛ جیهانی، اشکال العالم، ص۴۸-۴۹؛ نجیب بکران، جهان نامه، ص۱۰۶.</ref> [[یعقوبی]] هم در" البلدان" در ذکر منزلگاه‌های بنی اسد آورده: «کسی که می‌‌خواهد از کوفه به [[حجاز]] برود، به سمت [[قبله]] در منزل‌هایی آباد و آبخورهایی دایر که بزرگان [[بنی هاشم]] را در آنها قصرهایی است بیرون رود. اول آن منازل، [[قادسیه]] است، سپس [[مغیثه]]، پس فرعاء، پس واقعه، پس [[عقبه]]، پس [[قاع]] سپس زباله و [[شقوق]] و [[بطان]] که این چهار محل [[دیار بنی اسد]] است».<ref>یعقوبی، البلدان، ترجمه محمدابراهیم آیتی، ص۹۰-۹۱.</ref>


"[[بنی غنم بن دودان]]" دسته ای دیگر از [[بنی اسد]] بودند که بیشترشان به غزه و سپس [[اندلس]] [[مهاجرت]] کردند.<ref>ابن حزم اندلسی، جمهره الانساب العرب، ص۱۹۱-۱۹۲.</ref> "بنی عکاشه" هم از دیگر [[اقوام]] این [[قبیله]] بودند که راهی اندلس شدند.<ref>ابن حزم اندلسی، جمهره الانساب العرب، ص۱۹۲.</ref> ضمن این که "بنی ذی الخمار" -از بطون نصر بن قعین- هم، در جزیره ساکن شدند.<ref>ابن حزم اندلسی، جمهره الانساب العرب، ص۱۹۴.</ref>-<ref>علی الکَوْرانی العاملی، سلسلة القبائل العربیة فی العراق (بنو أسد بن خزیمة)، ص۶-۱۰.</ref> با این وصف، قاطبه اسدیان در [[عراق]] مستقر شدند و تا به امروز تبار ایشان در آنجا ماندگار است. امروزه تعداد زیادی از [[طوایف]] بنی اسد در عراق وجود دارد و در اکثر شهرهای عراق به ویژه جنوب این [[کشور]]، پراکنده شده‌اند که از معروف‌ترین [[قبایل]] آنها می‌‌توان به [[آل خیون]] و شعب آنها: آل شیخ، آل عباس، آل ونیس، آل [[عیسی]] یا عنیسی و آل ویس؛ آل الحدادیون و فروعاتش مانند: آل بو الشیخ علی، بیت الحجی، آل بو عبده، الرشیده و بیت زامل و نیز بنی عسکر، آل خاطر، المواجد، آل شبیب و آل غریج(غریق) و خاندان‌های اصلی آن: حاج یعقوب، آل شارع، آل هلال و آل حمودی با فروعاتی نظیر آل بو [[غانم]]، آل بو ضاحی، آل بو مجدی، آل بو [[بحر]]، آل بو مجزم و... اشاره کرد.<ref>العزاوی، عشائر العراق، ج۴، ص۴۴؛ احمد العامری الناصری، القاموس العشائری العراقی، ج۱، ص۳۳.</ref> ضمن این که جمعی از طوایف آن همچون الطریحیون دربرخی شهرهای [[ایران]] از جمله [[اهواز]]<ref>السبهانی، أنساب القبائل العربیة فی إیران، ص۱۱۱؛ احمد العامری الناصری، القاموس العشائری العراقی، ج۱، ص۳۳.</ref> خرمشهر، [[آبادان]]، الفلاحیه (شادگان) و غیره [[زندگی]] می‌‌کنند.<ref>السبهانی، أنساب القبائل العربیة فی إیران، ص۱۱۱.</ref>-<ref>علی الکَوْرانی العاملی، سلسلة القبائل العربیة فی العراق (بنو أسد بن خزیمة)، ص۱۳-۱۴.</ref>
"[[بنی غنم بن دودان]]" دسته ای دیگر از [[بنی اسد]] بودند که بیشترشان به غزه و سپس [[اندلس]] [[مهاجرت]] کردند.<ref>ابن حزم اندلسی، جمهره الانساب العرب، ص۱۹۱-۱۹۲.</ref> "بنی عکاشه" هم از دیگر [[اقوام]] این [[قبیله]] بودند که راهی اندلس شدند.<ref>ابن حزم اندلسی، جمهره الانساب العرب، ص۱۹۲.</ref> ضمن این که "بنی ذی الخمار" -از بطون نصر بن قعین- هم، در جزیره ساکن شدند.<ref>ابن حزم اندلسی، جمهره الانساب العرب، ص۱۹۴.</ref>-<ref>علی الکَوْرانی العاملی، سلسلة القبائل العربیة فی العراق (بنو أسد بن خزیمة)، ص۶-۱۰.</ref> با این وصف، قاطبه اسدیان در [[عراق]] مستقر شدند و تا به امروز تبار ایشان در آنجا ماندگار است. امروزه تعداد زیادی از [[طوایف]] بنی اسد در عراق وجود دارد و در اکثر شهرهای عراق به ویژه جنوب این [[کشور]]، پراکنده شده‌اند که از معروف‌ترین [[قبایل]] آنها می‌‌توان به [[آل خیون]] و شعب آنها: آل شیخ، آل عباس، آل ونیس، آل [[عیسی]] یا عنیسی و آل ویس؛ آل الحدادیون و فروعش مانند: آل بو الشیخ علی، بیت الحجی، آل بو عبده، الرشیده و بیت زامل و نیز بنی عسکر، آل خاطر، المواجد، آل شبیب و آل غریج(غریق) و خاندان‌های اصلی آن: حاج یعقوب، آل شارع، آل هلال و آل حمودی با فروعی نظیر آل بو [[غانم]]، آل بو ضاحی، آل بو مجدی، آل بو [[بحر]]، آل بو مجزم و... اشاره کرد.<ref>العزاوی، عشائر العراق، ج۴، ص۴۴؛ احمد العامری الناصری، القاموس العشائری العراقی، ج۱، ص۳۳.</ref> ضمن این که جمعی از طوایف آن همچون الطریحیون دربرخی شهرهای [[ایران]] از جمله [[اهواز]]<ref>السبهانی، أنساب القبائل العربیة فی إیران، ص۱۱۱؛ احمد العامری الناصری، القاموس العشائری العراقی، ج۱، ص۳۳.</ref> خرمشهر، [[آبادان]]، الفلاحیه (شادگان) و غیره [[زندگی]] می‌‌کنند.<ref>السبهانی، أنساب القبائل العربیة فی إیران، ص۱۱۱.</ref>-<ref>علی الکَوْرانی العاملی، سلسلة القبائل العربیة فی العراق (بنو أسد بن خزیمة)، ص۱۳-۱۴.</ref>
همان گونه که گفته شد علاوه بر [[عراق]]، طوایفی از [[بنی اسد]] به [[ایران]] [[مهاجرت]] کردند و در مناطقی چون [[خوزستان]] ساکن شدند. محدوه ای که این [[قبیله]] جهت سکونت [[اختیار]] کردند را از نزدیکی‌های [[قادسیه]] در [[ساحل]] [[یسار]] (چپ) دجله تا جزیره بنی دبیس و هویزه ایران گفته‌اند.<ref>قلقشندی، نهایه الارب فی معرفه الانساب العرب، ص۴۲؛ لین پل، طبقات سلاطین اسلام، ص۱۰۷.</ref> نقل است که در [[زمان]] [[حکومت آل بویه]] و [[فرمانروایی]] [[عضدالدوله]] دیلمی، عده ای از [[طوایف]] بنی اسد از [[زمین]]‌های [[بین النهرین]] به سمت ایران کوچ کردند و چون در آن زمان، پایتخت در [[سرزمین]]‌های شرقی مملکت قرار گرفته بود، این [[طایفه]] در سیرجان ساکن شدند. هنوز هم، [[نوادگان]] و بازماندگان آنان با نام‌های [[خانوادگی]] بنی اسد، بنی اسد آزادی، علیزاده، میرشاهی و [[عزت]] آبادی در این ناحیه [[زندگی]] می‌‌کنند.<ref>محسن مؤمنی و عباس زارعی مهرورز، تحولات قبیله بنی اسد پیش از امارت، ص۱۳۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
همان گونه که گفته شد علاوه بر [[عراق]]، طوایفی از [[بنی اسد]] به [[ایران]] [[مهاجرت]] کردند و در مناطقی چون [[خوزستان]] ساکن شدند. محدوه ای که این [[قبیله]] جهت سکونت [[اختیار]] کردند را از نزدیکی‌های [[قادسیه]] در [[ساحل]] [[یسار]] (چپ) دجله تا جزیره بنی دبیس و هویزه ایران گفته‌اند.<ref>قلقشندی، نهایه الارب فی معرفه الانساب العرب، ص۴۲؛ لین پل، طبقات سلاطین اسلام، ص۱۰۷.</ref> نقل است که در [[زمان]] [[حکومت آل بویه]] و [[فرمانروایی]] [[عضدالدوله]] دیلمی، عده ای از [[طوایف]] بنی اسد از [[زمین]]‌های [[بین النهرین]] به سمت ایران کوچ کردند و چون در آن زمان، پایتخت در [[سرزمین]]‌های شرقی مملکت قرار گرفته بود، این [[طایفه]] در سیرجان ساکن شدند. هنوز هم، [[نوادگان]] و بازماندگان آنان با نام‌های [[خانوادگی]] بنی اسد، بنی اسد آزادی، علیزاده، میرشاهی و [[عزت]] آبادی در این ناحیه [[زندگی]] می‌‌کنند.<ref>محسن مؤمنی و عباس زارعی مهرورز، تحولات قبیله بنی اسد پیش از امارت، ص۱۳۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>


۲۲۴٬۷۸۹

ویرایش