آیه ولایت از دیدگاه اهل سنت: تفاوت میان نسخه‌ها

برخی این شبهه را به نحو دیگری بیان کرده و در برابر [[روایات]] فراوان و صحیح السندی که بیان‌گر نزول آیه ولایت در [[شأن]] امیرالمؤمنین{{ع}} هستند، سه قول معارض مطرح کرده‌اند:

#قول نخست: [[عبدالله بن سلام]] و اصحابش نزد [[رسول خدا]]{{صل}} آمدند و گفتند [[قوم]] ما [[دشمنی]] را بر ما آشکار ساختند و ما به جهت دوری منازلمان نمی‌توانیم با [[اصحاب]] شما [[همنشین]] شویم، پس این آیه نازل شد و آنها گفتند ما به [[خدا]] رسولش و به [[مؤمنان]] [[راضی]] شدیم. در این حال [[بلال]] برای [[نماز]] [[اذان]] گفت. رسول خدا{{صل}} [از [[منزل]] برای رفتن به [[مسجد]]] خارج شد، در حالی که [[فقیری]] از [[مردم]] [[درخواست کمک]] می‌کرد. رسول خدا{{صل}} فرمودند: آیا کسی چیزی به تو عطا کرد؟ گفت بله. فرمود چه چیزی؟ عرضه داشت انگشتر [[نقره]]. فرمود: چه کسی آن را به تو عطا کرد؟ عرضه داشت: آنکه ایستاده است و آن [[علی بن أبی طالب]]{{ع}} است که در حال [[رکوع]] انگشتر را به من عطا کرد. پس رسول خدا{{صل}} آیه مورد نظر را خواند. این قول را [[ابوصالح]] از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده و [[مقاتل]] به آن قائل است. [[مجاهد]] نیز می‌گوید آیه درباره [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} نازل شده است؛ زیرا او در حال رکوع [[صدقه]] داده است.