آیه مباهله از دیدگاه اهل سنت: تفاوت میان نسخهها
←معناشناسی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
با این حال برخی بزرگان [[اهل سنت]] مناقشاتی در این [[آیه]]،[[شأن نزول]] و دلالت آن کردهاند تا در [[افضلیت اهل بیت]]{{عم}} و به تبع آن [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} خدشه کنند که در انتهی این مدخل به نقد و بررسی آنها میپردازیم | با این حال برخی بزرگان [[اهل سنت]] مناقشاتی در این [[آیه]]،[[شأن نزول]] و دلالت آن کردهاند تا در [[افضلیت اهل بیت]]{{عم}} و به تبع آن [[امامت امیرالمؤمنین]]{{ع}} خدشه کنند که در انتهی این مدخل به نقد و بررسی آنها میپردازیم | ||
== معناشناسی | == معناشناسی [[مباهله]] == | ||
'''معنای لغوی''' | '''معنای لغوی''' | ||
مباهله در لغت به معنای ملاعنه، [[نفرین]] کردن شخص [[دروغگو]] و [[ظالم]]، [[ابتهال]] و [[تضرّع]] به درگاه [[خدا]] برای [[دفع بلا]] از خود یا [[نزول]] [[بلا]] بر ظالم است و این کار از گذشته بین [[عرب]] متداول بوده و میگفتند: {{عربی|لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَی الظَّالِمِ مِنَّا}}<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج١١، ص٧٢.</ref>.<ref>ر.ک: [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۲۸.</ref> | |||
'''معنای اصطلاحی''' | '''معنای اصطلاحی''' | ||