جهاد در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

==جهاد ابتدایی و هدف آن==

از آنجا که [[آیین مقدس اسلام]]، [[ناسخ]] [[ادیان آسمانی]] پیشین، و یگانه [[صراط مستقیم]] است، از همه [[مردم]] [[جهان]] می‌خواهد برای گام برداشتن در راه [[نجات]] و [[تقرب به خداوند متعال]]، رو به [[اسلام]] آورند. اسلام برای [[دعوت]] مردم به این هدف، از راهکاری منطقی و [[عقلانی]]، یعنی [[گفت‌وگو]] و [[جدال احسن]] بهره می‌برد؛ اما اگر [[حکومت]] ظالمی در مقابل [[آیین حق]]، به [[نبرد]] و [[پیکار]] دست یازد، یا مانع تبیین و [[تبلیغ]] [[حقانیت]] آن شود، در این فرض، [[جهاد]] کارساز و [[مشروع]] خواهد بود<ref>پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، دانشنامه امام علی{{ع}}، ج۶، ص۴۲۵.</ref>.

این نوع جهاد که از آن با عنوان «جهاد دعوت» یاد می‌شود، هنگامی [[واجب]] می‌شود که [[مسلمانان]] در موضع [[اقتدار]] باشند و از سویی، [[کفار]] مانع آنان در دعوت دیگران به‌سوی اسلام شوند؛ پس شرط [[مشروعیت]] چنین [[جنگی]] آن است که قبل از هر چیز دعوت صورت پذیرد و اگر اسلام از طریق دعوت [[مسالمت‌آمیز]] [[توسعه]] یابد، دست زدن به چنین جنگی روا نخواهد بود<ref>قاسم شبان‌نیا، آثار جهاد در روابط بین‌الملل، ص۷۰.</ref>.