جاهلیت در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

مطالعه کتب [[تاریخ]] نشان می‌دهد که [[مردم]] [[عرب جاهلی]] از نظر [[اجتماعی]] تا چه اندازه عقب مانده بودند. دیدیم که چپاول و غارت‌گری، و [[تعصّب]] قبیله‌ای از ویژگی‌های عمده [[عرب]] بود. چنان که هرگاه کسی پیدا نمی‌شد تا او را [[غارت]] کند، به [[دوستان]] و حتی عموزادگان خود [[یورش]] می‌برد و آنان را [[قتل]] و غارت می‌کرد. همین وضع بود که عرب جاهلی را به قتل و [[زنده به گور کردن]] [[فرزندان]] خصوصا [[دختران]] واداشت. این پدیده [[زشت]] اجتماعی در [[قبایل]] [[تمیم]]، [[قیس]]، [[اسد]]، [[هذیل]]، [[بکر بن وائل]]<ref>بنگرید: شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۱۷۴.</ref>، [[ربیعه]] و کنده<ref>بنگرید: النظم الإسلامیة، ص۴۴۲.</ref> رواج داشت. [[میزان]] گستردگی و شیوع این پدیده را می‌توان از [[آیات قرآن]] فهمید که می‌فرماید: {{متن قرآن|وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ مِنْ إِمْلَاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ}}<ref>«و فرزندانتان را از ناداری نکشید؛ ما به شما و آنان روزی می‌رسانیم» سوره انعام، آیه ۱۵۱.</ref>. {{متن قرآن|وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ}}<ref>«و آنگاه که از دختر زنده در گور نهاده، بپرسند: * که به کدام گناه او را کشته‌اند؟» سوره تکویر، آیه ۸-۹.</ref>. مطابق نظر برخی پژوهش‌گران تاریخ عرب، این پدیده در همه [[قبایل عرب]] رواج داشته است<ref>شرح نهج البلاغه، ص۴۴۳.</ref>.<ref>[[سید جعفر مرتضی عاملی|عاملی، سید جعفر مرتضی]]، [[سیرت جاودانه ج۱ (کتاب)|سیرت جاودانه ج۱]]، ص ۱۶۶.</ref>.

== خصوصیات [[عصر جاهلیت]] ==