پرش به محتوا

دلوانیه: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۷: خط ۷:


==دلوانیه (ذکوانیه)==
==دلوانیه (ذکوانیه)==
[[ابن عبد ربه]] در کتاب [[العقد الفرید]] می‌نویسد: در روزی که معاویه بار عام داده بود زنی بسیار [[زیبا]] به نام دلوانیه از بنی ذکوان که از [[زیاد بن ابیه]] [[شکایت]] داشت با دو تن از کنیزانش بر معاویه وارد شد و پرده از رخ کشید و با سخنانی [[فصیح]] و [[بلیغ]] معاویه را مورد [[خطاب]] قرار داد. او در قسمتی از سخنانش از اینکه معاویه زیاد را به پدر خود منتسب نموده، مورد هجو قرار داد و گفت: تو او را بر [[مسلمانان]] [[حکومت]] دادی تا [[خون]] [[مردم]] را به ناحق بریزد. او [[خائن]] و [[ظالم]] و [[کافر]] و [[ستمکار]] است از [[آتش دوزخ]] نمی‌ترسد. فردای [[قیامت]] [[اعمال]] او را در [[صحیفه]] تو می‌نگارند. ای معاویه! زیاد [[میراث]] [[آباء]] و [[اجداد]] مرا گرفته و هرکس از بنی ذکوان خواسته تا [[شر]] او را از من دور کند، از دم تیغ بگذرانید. هان یا به [[عدل]] [[فرمان]] ده و یا کار تو و او را به [[خداوند]] می‌سپارم که او [[حاکم عادل]] و منصف به [[حق]] است و این [[ظلم]] و ستمی که بر من آمده، [[مکافات]] می‌فرماید.
[[ابن عبد ربه]] در کتاب [[العقد الفرید]] می‌نویسد: در روزی که معاویه بار عام داده بود زنی بسیار [[زیبا]] به نام دلوانیه از [[بنی‌ذکوان]] که از [[زیاد بن ابیه]] [[شکایت]] داشت با دو تن از کنیزانش بر معاویه وارد شد و پرده از رخ کشید و با سخنانی [[فصیح]] و [[بلیغ]] معاویه را مورد [[خطاب]] قرار داد. او در قسمتی از سخنانش از اینکه معاویه زیاد را به پدر خود منتسب نموده، مورد هجو قرار داد و گفت: تو او را بر [[مسلمانان]] [[حکومت]] دادی تا [[خون]] [[مردم]] را به ناحق بریزد. او [[خائن]] و [[ظالم]] و [[کافر]] و [[ستمکار]] است از [[آتش دوزخ]] نمی‌ترسد. فردای [[قیامت]] [[اعمال]] او را در [[صحیفه]] تو می‌نگارند. ای معاویه! زیاد [[میراث]] [[آباء]] و [[اجداد]] مرا گرفته و هرکس از بنی ذکوان خواسته تا [[شر]] او را از من دور کند، از دم تیغ بگذرانید. هان یا به [[عدل]] [[فرمان]] ده و یا کار تو و او را به [[خداوند]] می‌سپارم که او [[حاکم عادل]] و منصف به [[حق]] است و این [[ظلم]] و ستمی که بر من آمده، [[مکافات]] می‌فرماید.
معاویه از دیدار او مبهوت گشت و از گفتار او شگفت‌زده شد و طی حکمی به زیاد دستور داد تا با دلوانیه کار به [[انصاف]] بنماید و [[اموال]] او را باز پس دهد<ref>ر.ک: محادثات النساء، ص۷۱-۷۳؛ بلاغات النساء، ص۶۱-۶۳، اعلام النساءالمؤمنات، ص۳۹۴-۳۹۵.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۱۹۲.</ref>
معاویه از دیدار او مبهوت گشت و از گفتار او شگفت‌زده شد و طی حکمی به زیاد دستور داد تا با دلوانیه کار به [[انصاف]] بنماید و [[اموال]] او را باز پس دهد<ref>ر.ک: محادثات النساء، ص۷۱-۷۳؛ بلاغات النساء، ص۶۱-۶۳، اعلام النساءالمؤمنات، ص۳۹۴-۳۹۵.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۱۹۲.</ref>


۲۲۷٬۸۶۷

ویرایش