آیه فتلقی آدم در تفسیر و علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

نتیجه اینکه مقصود از کلمات، الفاظ یا مفاهیم [[ذهنی]] نیست بلکه مراد اصول اساسی [[اعتقادات]] است که از [[توحید]] شروع شده و تا [[امامت]] [[امام دوازدهم]] امتداد دارد و شامل [[ایمان]] به وجود [[مبارک]] [[پیامبر اکرم]] و [[اهل بیت]] می‌‌شود که آنان مظهر تمام [[صفات جمال و جلال]]  [[الهی]] هستند و به واسطه آنان [[خدا]] توبه [[حضرت آدم]] را قبول کرد. به واسطه کلمات یعنی اسامی [[پیامبر اکرم]] و [[اهل بیت{{عم}}]] است، توبه حضرت آدم پذیرفته شد؛ بلکه هر توبه‌ای در عالم پذیرفته شود به يمن و [[برکت]] آنان پذیرفته می‌‌شود. خواه آن توبه با [[توسل]] به آنان همراه باشد مثل توبه حضرت آدم و خواه بدون توسل به آنان باشد. با توجه به [[روایات]]، توبه حضرت آدم هر توبه‌ای شایسته است که با توسل به وجود مبارک اهل بیت{{عم}} صورت گیرد. [[حقیقت]] توبه [[پشیمانی]] و بازگشت است. بازگشت تائب باید به [[صراط مستقیم]] که همان [[صراط]] اهل بیت{{ع}} است، باشد<ref>محققیان، رضا، تفسير أنوار الثقلين بر اساس ارتباط شناسی بین قرآن و عترت، ذیل آیه ۳۷ بقره</ref>.