←دلالت بر امامت و ولایت امیرالمؤمنین
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
سید [[شرف]] الدین نیز با استناد به این آیۀ شریفه در [[المراجعات]] مینویسد: «و به تحقیق صدق را تصدیق کردند، پس خدایی که اسمش [[مبارک]] است برای ایشان [[شهادت]] داد و فرمود: {{متن قرآن|وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ أُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ}}<ref>«و آنان که راستی آورند و آن را باور دارند پرهیزگارند» سوره زمر، آیه ۳۳.</ref>؛ {{عربی|وقد صدّقوا بالصدق. فشهد لهم الحقّ تبارک اسمه فقال: {{متن قرآن|وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ أُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ}}}}. | سید [[شرف]] الدین نیز با استناد به این آیۀ شریفه در [[المراجعات]] مینویسد: «و به تحقیق صدق را تصدیق کردند، پس خدایی که اسمش [[مبارک]] است برای ایشان [[شهادت]] داد و فرمود: {{متن قرآن|وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ أُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ}}<ref>«و آنان که راستی آورند و آن را باور دارند پرهیزگارند» سوره زمر، آیه ۳۳.</ref>؛ {{عربی|وقد صدّقوا بالصدق. فشهد لهم الحقّ تبارک اسمه فقال: {{متن قرآن|وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ أُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ}}}}. | ||
ایشان در حاشیۀ این سخن میفرماید: بنابر [[نص]] [[امام باقر]]، [[امام صادق]]، [[امام کاظم]]، [[امام رضا]]{{عم}}، [[ابن عباس]]، [[ابن حنفیه]]، عبداللّه بن حسن،[[ شهید]] [[زید]] بن [[علی بن حسین]] و [[علی بن جعفر]] صادق، {{متن قرآن|وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ}} [[رسول خدا]]{{صل}} {{متن قرآن|وَ صَدَّقَ بِهِ}} [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} است و امیرالمؤمنین{{ع}} نیز به این آیه برای [[حقانیت]] خویش [[احتجاج]] میکردهاند. [[ابن مغازلی]] در [[کتاب مناقب]] خود از [[مجاهد]] آورده است که گفت: {{متن قرآن| | ایشان در حاشیۀ این سخن میفرماید: بنابر [[نص]] [[امام باقر]]، [[امام صادق]]، [[امام کاظم]]، [[امام رضا]]{{عم}}، [[ابن عباس]]، [[ابن حنفیه]]، عبداللّه بن حسن،[[ شهید]] [[زید]] بن [[علی بن حسین]] و [[علی بن جعفر]] صادق، {{متن قرآن|وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ}} [[رسول خدا]]{{صل}} {{متن قرآن|وَ صَدَّقَ بِهِ}} [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} است و امیرالمؤمنین{{ع}} نیز به این آیه برای [[حقانیت]] خویش [[احتجاج]] میکردهاند. [[ابن مغازلی]] در [[کتاب مناقب]] خود از [[مجاهد]] آورده است که گفت: {{متن قرآن|وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ}} محمّد و {{متن قرآن|وَ صَدَّقَ بِهِ}} علی{{ع}} است. [[حافظ]] ابنمردویه، [[ابونعیم]] و دیگران این [[روایت]] را آوردهاند.<ref>{{عربی|وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ رسول اللّه، والذی صَدَّقَ بِهِ أمیرالمؤمنین، بنصّ الباقر، والصادق، والکاظم، والرضا، وابن عبّاس، وابن الحنفیة، وعبداللّه بن الحسن، والشهید زید بن علیّ بن الحسین، وعلیّ بن جعفر الصادق، وکان أمیرالمؤمنین یحتجّ بها لنفسه. وأخرج ابن المغازلی فی مناقبه عن مجاهد، قال: {{متن قرآن|وَالَّذِي جَاءَ بِالصِّدْقِ}} محمّد، والذی {{متن قرآن|وَ صَدَّقَ بِهِ}} علیّ، وأخرجه الحافظان ابن مردویه وأبونعیم، وغیرهما}}، المراجعات، ص۹۸.</ref>.<ref>سید علی میلانی، جواهر الکلام، ج۶، ص۲۱۴-۲۱۳.</ref> | ||
=== دلالت بر [[انتصابی بودن مقام امامت]] === | === دلالت بر [[انتصابی بودن مقام امامت]] === | ||