خضر: تفاوت میان نسخه‌ها

*از روایات استفاده می‏‌شود علاوه بر آن‏که آن بنده شایسته خداوند، در دوران غیبت [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} مونس تنهایی‌‏های آن [[امام]] پنهان خواهد بود<ref>  {{عربی|" عَنِ الرِّضَا {{ع}} قَالَ: إِنَ‏ الْخَضِرَ شَرِبَ‏ مِنْ‏ مَاءِ الْحَيَاةِ فَهُوَ حَيٌ‏ لَا يَمُوتُ‏ حَتَّى يُنْفَخَ فِي الصُّورِ وَ إِنَّهُ لَيَأْتِينَا فَيُسَلِّمُ عَلَيْنَا فَنَسْمَعُ صَوْتَهُ وَ لَا نَرَى شَخْصَهُ وَ إِنَّهُ لَيَحْضُرُ حَيْثُ ذُكِرَ فَمَنْ ذَكَرَهُ مِنْكُمْ فَلْيُسَلِّمْ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَيَحْضُرُ الْمَوَاسِمَ فَيَقْضِي جَمِيعَ الْمَنَاسِكِ وَ يَقِفُ بِعَرَفَةَ فَيُؤَمِّنُ عَلَى دُعَاءِ الْمُؤْمِنِينَ وَ سَيُؤْنِسُ اللَّهُ بِهِ وَحْشَةَ قَائِمِنَا فِي غَيْبَتِهِ وَ يَصِلُ بِهِ وَحْدَتَهُ‏ ‏‏‏"}}، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۹۰، ح ۴</ref> در دوران حکومت آن حضرت نیز دارای نقش مهمی خواهد بود<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص:۲۱۲ - ۲۱۳.</ref>.

*از پیامبران مرسل بود که خداوند او را به قومش مبعوث ساخت، تا آنان را به یکتاپرستی و اقرار به [[انبیا]]ء و رسل و کتب آسمانی دعوت نماید. معجزه‌اش این بود که هرگاه بر چوبی خشک یا زمین بی‌سبزه‌ای می‌نشست، فوراً چوب، برگ می‌آورد و زمین سرسبز می‌شد و از این جهت وی را "خضر" گویند. نام اصلی‌اش "تالیا بن ملکان بن عابر بن ارفخشد بن سام بن نوح" است.

*از [[امام صادق]] {{ع}} آورده‌اند که "... اما آن بنده صالح خدا "خضر"، خداوند عمر او را نه به خاطر رسالتش طولانی گردانید و نه به خاطر کتابی که بدو نازل کند و نه به خاطر این‌که به وسیله او و شریعت او، شریعت پیامبران پیش از او را نسخ کند و نه به خاطر امامتی که بندگانش بدو اقتدا نمایند و نه به خاطر طاعتی که خدا بر او واجب ساخته بود، بلکه خدای جهان‌آفرین، بدان دلیل که اراده فرموده بود عمر گرامی [[قائم]] {{ع}} را در دوران [[غیبت]] او بسیار طولانی سازد و می‌دانست که بندگانش بر طول عمر او ایراد و اشکال خواهند نمود، به همین جهت عمر این بنده صالح خویش "خضر" را طولانی ساخت که بدان استدلال شود و عمر [[قائم]]{{ع}} بدان تشبیه گردد و بدین‌وسیله اشکال و ایراد دشمنان و بداندیشان باطل گردد"<ref>کمال الدین، ج ۳، ص ۳۵۷؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۲۲۲.</ref>. بدون تردید او زنده است و هم‌اکنون بیش از شش هزار سال از عمر شریفش می‌گذرد<ref>یوم الخلاص، ص ۱۵۷.</ref>.

*زندگی حضرت خضر و رفتنش به بحر ظلمات و خوردنش از آب حیات خود داستان مفصّلی است که در کتب تاریخی و حدیثی به تفصیل از آن بحث شده، علاقمندان به کتب مبسوط‍‌ حدیثی مراجعه فرمایند<ref>بحار الانوار، ج ۱۲، ص ۱۷۲-۲۱۵ و ج ۱۳، ص ۲۷۸-۳۲۲.</ref>.

*شرکت حضرت خضر در مراسم [[عید غدیر]] در سرزمین [[غدیر خم]] و در مراسم سوگواری [[رسول اکرم]] {{صل}} به هنگام رحلت آن حضرت و در سوگ [[حضرت علی]] {{ع}} به هنگام شهادت آن حضرت در کتاب‌های حدیثی مشروحا آمده است.

*[[امام رضا]] {{ع}} می‌فرماید: حضرت خضر {{ع}} از آب حیات خورد، او زنده است و تا دمیده شدن صور از دنیا نمی‌رود، او پیش ما می‌آید و بر ما سلام می‌کند، ما صدایش را می‌شنویم و خودش را نمی‌بینیم، او در مراسم حج شرکت می‌کند و همه مناسک را انجام می‌دهد، در روز عرفه در سرزمین عرفات می‌ایستد و برای دعای مؤمنان آمین می‌گوید. خداوند به وسیله او در زمان [[غیبت]]، از [[قائم]] ما رفع غربت می‌کند و به وسیله او وحشتش را تبدیل به انس می‌کند<ref>کمال الدین، ج ۲، ص ۳۹۰؛ بحار الانوار، ج ۱۳، ص ۲۹۹.</ref>.

*از این حدیث استفاده می‌شود که حضرت خضر {{ع}} جزء سی نفری است که همواره در محضر [[امام مهدی|حضرت بقیة الله]] {{ع}} هستند و رتق‌وفتق امور به فرمان آن حضرت در دست آن‌هاست<ref>غیبة نعمانی، ص ۹۹؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۱۵۸.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۲۹۹.</ref>.