شریعیه: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'
جز (جایگزینی متن - '{{خرد}} {{مهدویت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پی...) |
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص') |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
*شریعیه میپندارند این پنج تن خدایانند و اضدادی دارند؛ اما درباره آن اضداد اختلاف کردهاند؛ برخی آن پنج ضد را نیکو میشمارند؛ زیرا برتری و ارزش کسانی که خدای در آن حلول کرده است، جز به آن اضداد شناخته نشود. عدهای گویند: "آن ضدها زشت و نکوهیدهاند". | *شریعیه میپندارند این پنج تن خدایانند و اضدادی دارند؛ اما درباره آن اضداد اختلاف کردهاند؛ برخی آن پنج ضد را نیکو میشمارند؛ زیرا برتری و ارزش کسانی که خدای در آن حلول کرده است، جز به آن اضداد شناخته نشود. عدهای گویند: "آن ضدها زشت و نکوهیدهاند". | ||
*شریعی خودش نیز ادعای حلول میکرد و بعد از او مردی از پیروانش به نام نمیر، پنداشت که خدا در کالبد او در آمده است. | *شریعی خودش نیز ادعای حلول میکرد و بعد از او مردی از پیروانش به نام نمیر، پنداشت که خدا در کالبد او در آمده است. | ||
*[[ابو محمد حسن شریعی]] از صحابه [[امام علی نقی]]{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} و نخستین کسی بود که بعد از شهادت [[امام یازدهم]]، ادعای بابیت کرد و به الحاد و کفر منسوب شد<ref> ر. ک: نعمت اللّه صفری فروشانی، غالیان، ص ۱۳۲</ref>. وی در حالی که هیچگونه شایستگی برای جایگاه نیابت نداشت، چنین ادعا میکرد. به علاوه بر خدای تعالی دروغ بست و اموری به [[امامان]]{{عم}} نسبت داد که در شأن آنان نبود و آن بزرگواران از آن امور و نسبتها بیزار بودند. توقیعی از سوی [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} در لعن او به دست نائب سوم شرف صدور یافت<ref> ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷؛ محمد جواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص ۲۵۴ و ۲۵۵</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، | *[[ابو محمد حسن شریعی]] از صحابه [[امام علی نقی]]{{ع}} و [[امام حسن عسکری]]{{ع}} و نخستین کسی بود که بعد از شهادت [[امام یازدهم]]، ادعای بابیت کرد و به الحاد و کفر منسوب شد<ref> ر. ک: نعمت اللّه صفری فروشانی، غالیان، ص ۱۳۲</ref>. وی در حالی که هیچگونه شایستگی برای جایگاه نیابت نداشت، چنین ادعا میکرد. به علاوه بر خدای تعالی دروغ بست و اموری به [[امامان]]{{عم}} نسبت داد که در شأن آنان نبود و آن بزرگواران از آن امور و نسبتها بیزار بودند. توقیعی از سوی [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} در لعن او به دست نائب سوم شرف صدور یافت<ref> ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷؛ محمد جواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص ۲۵۴ و ۲۵۵</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۲۷۰ - ۲۷۱.</ref>. | ||
==پرسشهای وابسته== | ==پرسشهای وابسته== | ||
* [[مدعیان نیابت امام مهدی چه کسانی هستند؟ (پرسش)]] | * [[مدعیان نیابت امام مهدی چه کسانی هستند؟ (پرسش)]] | ||