آیا غریم از القاب امام مهدی است؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ' به 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج'
جز (جایگزینی متن - '{{:پرسمان القاب امام مهدی (نمایه)}}' به '{{پرسمان القاب امام مهدی}}')
جز (جایگزینی متن - 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ' به 'شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
خط ۲۳: خط ۲۳:
::::::«این واژه در کتاب‌‏های لغت، هم به معنای طلبکار آمده است و هم به معنای بدهکار<ref>  طریحی، مجمع البحرین، ج ۶، ص ۱۲۵؛ ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۲، ص ۴۳۶</ref>. در روایات فراوانی آن را یکی از القاب [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ یاد کرده‏‌اند. بیشتر به نظر می‏‌رسد مقصود، معنای نخست آن باشد. این لقب نیز، از روی تقیه بوده که هرگاه شیعیان می‏‌خواستند مالی نزد آن حضرت یا وکیلان ایشان بفرستند، یا وصیت کنند و یا از جانب آن حضرت مطالبه کنند، این لقب را به کار می‏‌بردند.
::::::«این واژه در کتاب‌‏های لغت، هم به معنای طلبکار آمده است و هم به معنای بدهکار<ref>  طریحی، مجمع البحرین، ج ۶، ص ۱۲۵؛ ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۲، ص ۴۳۶</ref>. در روایات فراوانی آن را یکی از القاب [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ یاد کرده‏‌اند. بیشتر به نظر می‏‌رسد مقصود، معنای نخست آن باشد. این لقب نیز، از روی تقیه بوده که هرگاه شیعیان می‏‌خواستند مالی نزد آن حضرت یا وکیلان ایشان بفرستند، یا وصیت کنند و یا از جانب آن حضرت مطالبه کنند، این لقب را به کار می‏‌بردند.
::::::[[شیخ مفید]] به این نکته تصریح کرده، می‏‌نویسد: "کلمه غریم، رمزی بود بین [[شیعه]] که وقتی [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ را از روی تقیه یاد می‌‏کردند، از آن‏ استفاده می‏‌نمودند"<ref>  شیخ مفید، الارشاد، ص ۳۵۴</ref>.
::::::[[شیخ مفید]] به این نکته تصریح کرده، می‏‌نویسد: "کلمه غریم، رمزی بود بین [[شیعه]] که وقتی [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ را از روی تقیه یاد می‌‏کردند، از آن‏ استفاده می‏‌نمودند"<ref>  شیخ مفید، الارشاد، ص ۳۵۴</ref>.
::::::بنابراین استفاده از این لقب، بیشتر در ارتباطات مالی شیعیان با [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} آن هم در طول [[غیبت صغرا]] بوده است<ref>  شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، باب ۴۵، ح ۵</ref>.
::::::بنابراین استفاده از این لقب، بیشتر در ارتباطات مالی شیعیان با [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} آن هم در طول [[غیبت صغرا]] بوده است<ref>  [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، باب ۴۵، ح ۵</ref>.
::::::[[محمد بن صالح]] گوید: " وقتی پدرم از دنیا رفت و امر به من رسید، حواله‌‏هایی نزد پدرم بود که نشان می‏داد، مربوط به اموال غریم است"<ref>  محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۲۱، ح ۱۵</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۱۳ - ۳۱۴.</ref>.
::::::[[محمد بن صالح]] گوید: " وقتی پدرم از دنیا رفت و امر به من رسید، حواله‌‏هایی نزد پدرم بود که نشان می‏داد، مربوط به اموال غریم است"<ref>  محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۵۲۱، ح ۱۵</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۱۳ - ۳۱۴.</ref>.


۲۲۴٬۹۰۲

ویرایش