بحث:آیا قرآن پیشگویی یا اخبارات غیبی دارد؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

*الف) خبر دادن از اسماء و صفات [[خداوند متعال]]، [[فرشتگان]]، ارتباط وحیانی [[پیامبران]] با [[خداوند]] و [[ناتوانی]] [[بشر]] از مقابله با [[قرآن]]. مانند: {{متن قرآن|وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا وَذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَائِهِ}}<ref>«و خداوند را نام‌های نیکوتر است، او را بدان‌ها بخوانید! و آنان را که در نام‌های خداوند کژاندیشی می‌کنند وانهید، به زودی بدانچه می‌کرده‌اند کیفر می‌بینند» سوره اعراف، آیه ۱۸۰.</ref><ref>ر.ک. هاشمی، سیدعلی، قلمرو علم امام از دیدگاه آیات روایات و اصحاب ائمه، ص؟؟؟</ref>

#[[منصب]] [[نبوت]] و [[رسالت]] ایجاب می‌کند، دارندۀ آن علاوه بر آنچه [[مؤمنین]] به آن [[باور]] دارند، دارای [[علم غیب]] گسترده‌تر و همه جانبه‌تری باشد. [[آیات]] زیر اشاره به همین [[حقیقت]] می‌کنند: {{متن قرآن|وَكُلًّا نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ وَجَاءَكَ فِي هَذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«و همه آنچه را که از اخبار پیامبران برای تو حکایت می‌کنیم، چیزی است که با آن دلت را استوار می‌داریم در حالی که در این (سوره) برای تو حقیقت و برای مؤمنان اندرز و یادکردی آمده است» سوره هود، آیه ۱۲۰.</ref><ref>ر.ک. امینی نجفی، عبدالحسین، الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ص؟؟؟</ref> و از همین جاست که برای پیامبرش داستان‌های گذشتگان را [[نقل]] کرده و بعد از بیان داستان [[مریم]]{{س}} فرموده است: {{متن قرآن|ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ}}<ref>«این از خبرهای نهانی است که به تو وحی می‌کنیم» سوره آل عمران، آیه ۴۴.</ref> و بعد از بیان داستان [[حضرت نوح]]{{ع}} نیز افزوده است: {{متن قرآن|تِلْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهَا إِلَيْكَ}}<ref>«این از خبرهای غیب است که ما به تو وحی می‌کنیم» سوره هود، آیه ۴۹.</ref> و بعد از داستان برادران [[یوسف]] نیز فرموده است: {{متن قرآن|ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ}}<ref>ر.ک. امینی نجفی، عبدالحسین، الغدیر فی الکتاب و السنه و الادب، ص۱۰۶</ref>

#[[ملاقات]] جبرییل با [[حضرت مریم]]{{ع}} و دمیدن [[روح]] [[حضرت]] عیسی‌{{ع}} در رحم آن حضرت‌  که گفت:<ref>{{متن قرآن|قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا}} سوره مریم، آیه ۱۹.</ref> «من فرستاده [[پروردگار]] توام‌، آمده‌ام‌ تا پسر پاکیزه‌ای به تو ببخشم». چیدن خرمای تازه‌، از نخل خشکیده‌، به [[اذن]] الهی‌:<ref>{{متن قرآن|وَ هُزِّی‌ إِلَیْکِ‌ بِجِذْعِ‌ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَیْکِ‌ رُطَباً جَنِیّاً}}؛ سوره مریم آیه ۲۵</ref> «و این تنه نخل را به طرف خود تکان ده‌، رطب تازه‌ای بر تو فرو می‌ریزد».<ref>ر.ک. هاشمی، سید علی، مکاتبل اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت، پژوهشگران مؤسسه تحقیقاتی حضرت ولی‌عصر</ref>