مشخصات کلی حکومت امام مهدی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::#'''مشارکت [[سیاسی]] فراگیر از طریق [[بیعت]] عمومی:''' مشارکت [[سیاسی]] [[مردم]]، ویژگی دیگر [[حکومت‌های الهی]] است. بر اساس آنچه درباره نظام‌های [[فضیلت]] محور و [[آزادی]] محور بیان شد، مشارکت [[سیاسی]] در [[نظام]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} با نوع مشارکت [[سیاسی]] در نظام‌های [[لیبرال]] و مانند آن، تفاوت دارد. در این [[حکومت]]، رابطه فرد و [[دولت]] که در [[امام]] و کارهای ویژه او [[تجلی]] می‌یابد، رابطه [[امام]] و پیرو است و بر هر فرد [[مؤمن]] [[واجب]] است، در پرتو [[بیعت]] با [[امام]] و [[پیروی]] کامل از وی، زمینه [[سعادت]] خویش را فراهم آورد. این رابطه در خصوص گروهها و نهادهای [[اجتماعی]] نیز وجود دارد. بی‌تردید، [[راز]] تمایز نوع مشارکت در دولت‌های [[آزادی]] محور و [[نظام سیاسی]] [[تشیع]]، در اهداف [[نظام]] و ویژگی‌های انحصاری [[رهبران]] آسمانی نهفته است. در نظام‌های [[آزادی]] محور، [[هدف]] تأمین و تضمین [[حقوق]] [[انسانها]] در برابر [[تعدی]] انسان‌های دیگر است؛ بر این اساس، فرد [[حقوق]] و اختیارات ویژه می‌یابد و کسی [[حق]] نقض آنها را ندارد. اما در مدينه فاضله [[شیعی]]، نگاه به [[انسان]] و آزادی‌هایش، دنیوی و [[لذت]] گرایانه نیست. از سوی دیگر، [[امام]]{{ع}} در پرتو [[عصمت]] و ویژگی‌های انحصاری‌اش، هرگز در [[مقام]] [[تعدی]] به [[حقوق]] [[انسانها]] بر نمی‌آید؛ از این رو، ماهیت [[حقوق]] فردی و [[حق]] مشارکت [[سیاسی]] در [[مدینه فاضله]] [[شیعی]]، چهره‌ای کاملا متفاوت می‌یابد. در این [[مدینه]]، فرد در پی [[دولت]] حرکت می‌کند و در طول یکدیگرند، نه در عرض هم و تقابل با یکدیگر با این توضیح، رابطه [[امام]] و احزاب و نهادهای مدنی نیز [[تبیین]] می‌گردد. [[هدف]] احزاب و نهادهای مدنی، سامان بخشیدن به [[منافع]] و خواست‌های همسو به منظور نظارت بر [[دولت]] است تا از [[تعدی]] [[دولت]] مردان بر [[حقوق]] افراد جلوگیری شود. این وضعیت در [[دولت جهانی]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} کاملا دگرگون می‌گردد. این [[نظام سیاسی]]، بر [[همدلی]] و رابطه معنوی [[عاطفی]] [[امام]] ( [[رئیس]] [[دولت]]) و [[مردم]] [[استوار]] است. بر این اساس، در [[نظام سیاسی]] [[موعود]] [[شيعه]]، [[هدف]] گروه‌ها و احزاب، [[یاری]] دادن [[امام]]{{{ع}} است، نه نظارت بر عملکرد وی؛ افراد و گروه‌های [[اجتماعی]] می‌توانند [[امام]] ا را در نظارت بر عملکرد [[کارگزاران]] و نهادهای دولتی [[یاری]] دهند. این مشارکت، بازتاب [[وظیفه]] [[اسلامی]] [[امر به معروف و نهی از منکر]] است او می توان آن را "مشارکت [[سیاسی]] متعهدانه" در [[ترویج]] معروف و جلوگیری از منگر نامیاد. پس از [[پذیرش جهانی]] بودن [[حکومت]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} با پرسشی دشوار روبه رو می‌شویم: آیا [[حکومت جهانی]] آن [[منجی موعود]]، به صورت متمرکز [[اداره]] می‌شود یا می‌تواند فدرال باشد و بخش‌ها و ایالت‌هایش از نوعی خود مختاری در امور داخلی بهره گیرند<ref> عبد الرحمن عالم، بنیادهای علم سیاست، ص۳۳۵ - ۳۳۸</ref>؟ [[روایات]] تنها به [[جهانی بودن]] [[حکومت]] آن [[حضرت]] اشاره کرده و از تعیین نوع آن چشم پوشیده‌اند. البته تأكیدهای بسیار بر [[جهانی بودن]] آن [[حکومت]]، وجود [[دولت]] یا دولت‌هایی بیرون از چارچوب آن [[نظام]] را نفی می‌کند؛ هر چند به لحاظ داخلی، امکان دارد [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[حکومت]] خویش را به مناطق و ایالت‌هایی تقسیم کند و هر منطقه به تناسب ویژگی‌های قومی - منطقه‌‌ای‌اش، اختیاراتی داشته باشد. این امر با مبانی نظری [[حکومت جهانی]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} سازگار است.<ref> در روایات مختلف آمده است که [[حضرت مهدی]] {{ع}} برای هر منطقه، نماینده و جانشینی تعیین می‌کند تا امور آن منطقه را اداره کند (برای مثال ر.ک: محمد بن جریر طبری، دلایل الأمامه، ص ۲۴۰). چنین روایاتی بر حکومت متمرکز دلالت دارند و به طور کلی، قرائت متمرکز در تلقی سنتی از مسئله [[حکومت جهانی]] غالب است با این حال، حکومت فدرال نیز با مبانی [[حکومت جهانی]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} منافات ندارد. </ref>»<ref>[[غلام رضا بهروزی لک|بهروزی لک، غلام رضا]]؛ [[حکومت جهانی حضرت مهدی (مقاله)|حکومت جهانی حضرت مهدی]]، ص ۳۲۶ - ۳۳۱.</ref>.

{{پرسمان حکومت جهانی امام مهدی}}

==منبع‌شناسی جامع مهدویت==