دوستی برای خدا در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

#در [[احادیث]] قدسی مربوط به [[حضرت داود]]{{ع}} وارد شده است که، [[خداوند]] به او فرمود: ای دارد! به [[مردمان]] خبر ده که من [[دوستدار]] کسی هستم که مرا [[دوست]] بدارد، و همنشین کسی هستم که همنشین من باشد، و مونس کسی هستم که با نام من انس گیرد، و همراه کسی هستم که همراه من باشد، و کسی که مرا برگزیند او را بر خواهم گزید، و هرکس حرف مرا شنوا باشد از او شنوائی کنم. هیچ کس مرا به [[حقیقت]] [[دوست]] ندارد مگر آنکه او را برای خود می‌‌پذیرم، و چنانش [[دوست]] می‌‌دارم که هیچیک از آفریدگانم بر او پیشی نگیرد. هر کس بدرستی مرا جستجو نماید خواهدم یافت، و هرکس غیر مرا بطلبد مرا نخواهد یافت"<ref>{{متن حدیث| فِي أَخْبَارِ دَاوُدَ{{ع}}: يَا دَاوُدُ أَبْلِغْ أَهْلَ أَرْضِي أَنِّي حَبِيبُ مَنْ أَحَبَّنِي وَ جَلِيسُ مَنْ جَالَسَنِي وَ مُونِسٌ لِمَنْ أَنِسَ بِذِكْرِي وَ صَاحِبٌ لِمَنْ صَاحَبَنِي وَ مُخْتَارٌ لِمَنِ اخْتَارَنِي وَ مُطِيعٌ لِمَنْ أَطَاعَنِي مَا أَحَبَّنِي أَحَدٌ أَعْلَمُ ذَلِكَ يَقِيناً مِنْ قَلْبِهِ إِلَّا قَبِلْتُهُ لِنَفْسِي وَ أَحْبَبْتُهُ حُبّاً لَا يَتَقَدَّمُهُ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِي مَنْ طَلَبَنِي بِالْحَقِّ وَجَدَنِي وَ مَنْ طَلَبَ غَيْرِي لَمْ يَجِدْنِي}}؛ [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۶۰-۲۶۱.</ref>.