مراقبه در حدیث: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'اینرو' به 'اینرو'
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - 'اینرو' به 'اینرو') |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
==احادیث مرتبط== | ==احادیث مرتبط== | ||
#[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "بر زبان هر بندهای نگهبانی هست که سخنان او را ضبط مینماید، از | #[[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: "بر زبان هر بندهای نگهبانی هست که سخنان او را ضبط مینماید، از اینرو باید هر بندهای از [[خداوند]] [[تقوی]] ورزیده، و کنترل نماید که چه میگوید"<ref>{{متن حدیث| قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: إِنَّ عَلَى لِسَانِ كُلِّ قَائِلٍ رَقِيباً فَلْيَتَّقِ اللَّهَ الْعَبْدُ وَ لْيَنْظُرْ مَا يَقُولُ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۲۷۷.</ref>؛ | ||
#"[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: از ما [[مسلمانان]] نیست هرکس که در هر روز خویشتن را به [[محاسبه]] نگیرد، که اگر عمل خوبی بجای آورده [[خداوند]] را [[سپاس]] گفته از او بطلبد که بیشتر بر انجام این [[امر خیر]] موفّق شود، و اگر عمل [[بدی]] انجام داده از [[خداوند]] پوزش بطلبد"<ref>{{متن حدیث| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحَاسِبْ نَفْسَهُ كُلَّ يَوْمٍ فَإِنْ عَمِلَ خَيْراً حَمِدَ اللَّهَ وَ اسْتَزَادَهُ وَ إِنْ عَمِلَ سُوءاً اسْتَغْفَرَ اللَّهَ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۲۵۹.</ref>؛ | #"[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: از ما [[مسلمانان]] نیست هرکس که در هر روز خویشتن را به [[محاسبه]] نگیرد، که اگر عمل خوبی بجای آورده [[خداوند]] را [[سپاس]] گفته از او بطلبد که بیشتر بر انجام این [[امر خیر]] موفّق شود، و اگر عمل [[بدی]] انجام داده از [[خداوند]] پوزش بطلبد"<ref>{{متن حدیث| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحَاسِبْ نَفْسَهُ كُلَّ يَوْمٍ فَإِنْ عَمِلَ خَيْراً حَمِدَ اللَّهَ وَ اسْتَزَادَهُ وَ إِنْ عَمِلَ سُوءاً اسْتَغْفَرَ اللَّهَ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۲۵۹.</ref>؛ | ||
#"تو به [[محاسبه]] خویشتن بپرداز، چرا که دیگران را حسابرسانی غیر از تو هست که به حساب آنان بپردازند"<ref>{{متن حدیث| فَحَاسِبْ نَفْسَكَ لِنَفْسِكَ فَإِنَّ غَيْرَهَا مِنَ الْأَنْفُسِ لَهَا حَسِيبٌ غَيْرُكَ}}؛ نهج البلاغة، چاپ صبحی صالح، خطبه ۲۲۲.</ref>؛ | #"تو به [[محاسبه]] خویشتن بپرداز، چرا که دیگران را حسابرسانی غیر از تو هست که به حساب آنان بپردازند"<ref>{{متن حدیث| فَحَاسِبْ نَفْسَكَ لِنَفْسِكَ فَإِنَّ غَيْرَهَا مِنَ الْأَنْفُسِ لَهَا حَسِيبٌ غَيْرُكَ}}؛ نهج البلاغة، چاپ صبحی صالح، خطبه ۲۲۲.</ref>؛ | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
#"ابو کهمس از [[امام صادق]]{{ع}} پرسید: "آیا [[انسان]] نمازهای نافله خود را در یک مکان بخواند؟ یا در مکانهای مختلف؟ [[حضرت]] فرموند: نه! در یک مکان بخواند، چون این مکان در [[قیامت]] برای او [[شهادت]] خواهند داد"<ref>{{متن حدیث| سَأَلَ أَبُو كَهْمَسٍ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} فَقَالَ يُصَلِّي الرَّجُلُ نَوَافِلَهُ فِي مَوْضِعٍ أَوْ يُفَرِّقُهَا فَقَالَ: لَا بَلْ هَاهُنَا وَ هَاهُنَا فَإِنَّهَا تَشْهَدُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۲، ص ۳۱۸.</ref>؛ | #"ابو کهمس از [[امام صادق]]{{ع}} پرسید: "آیا [[انسان]] نمازهای نافله خود را در یک مکان بخواند؟ یا در مکانهای مختلف؟ [[حضرت]] فرموند: نه! در یک مکان بخواند، چون این مکان در [[قیامت]] برای او [[شهادت]] خواهند داد"<ref>{{متن حدیث| سَأَلَ أَبُو كَهْمَسٍ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} فَقَالَ يُصَلِّي الرَّجُلُ نَوَافِلَهُ فِي مَوْضِعٍ أَوْ يُفَرِّقُهَا فَقَالَ: لَا بَلْ هَاهُنَا وَ هَاهُنَا فَإِنَّهَا تَشْهَدُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۲، ص ۳۱۸.</ref>؛ | ||
#"[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: هیچ روز جدیدی بر [[فرزندان آدم]] وارد نمیشود، مگر آنکه به او میگوید: ای آدمیزاد! من روزی [[جدید]] هستم و بر اعمالت [[شاهد]] خواهم بود. بنابراین به من [[نیکی]] کن و در من به [[نیکوکاری]] بپرداز، تا در [[روز قیامت]] به نفع تو [[شهادت]] دهم؛ چه تو بعد از امروز دیگر مرا نخواهی دید"<ref>{{متن حدیث| مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مَحْبُوبٍ مِنْ كِتَابِهِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: مَا مِنْ يَوْمٍ يَأْتِي عَلَى ابْنِ آدَمَ إِلَّا قَالَ ذَلِكَ الْيَوْمُ يَا ابْنَ آدَمَ أَنَا يَوْمٌ جَدِيدٌ وَ أَنَا عَلَيْكَ شَهِيدٌ فَافْعَلْ بِي خَيْراً وَ اعْمَلْ فِيَّ خَيْراً أَشْهَدْ لَكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّكَ لَنْ تَرَانِي بَعْدَهَا أَبَداً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷، ص ۳۲۵.</ref>؛ | #"[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: هیچ روز جدیدی بر [[فرزندان آدم]] وارد نمیشود، مگر آنکه به او میگوید: ای آدمیزاد! من روزی [[جدید]] هستم و بر اعمالت [[شاهد]] خواهم بود. بنابراین به من [[نیکی]] کن و در من به [[نیکوکاری]] بپرداز، تا در [[روز قیامت]] به نفع تو [[شهادت]] دهم؛ چه تو بعد از امروز دیگر مرا نخواهی دید"<ref>{{متن حدیث| مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مَحْبُوبٍ مِنْ كِتَابِهِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: مَا مِنْ يَوْمٍ يَأْتِي عَلَى ابْنِ آدَمَ إِلَّا قَالَ ذَلِكَ الْيَوْمُ يَا ابْنَ آدَمَ أَنَا يَوْمٌ جَدِيدٌ وَ أَنَا عَلَيْكَ شَهِيدٌ فَافْعَلْ بِي خَيْراً وَ اعْمَلْ فِيَّ خَيْراً أَشْهَدْ لَكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّكَ لَنْ تَرَانِي بَعْدَهَا أَبَداً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷، ص ۳۲۵.</ref>؛ | ||
#"[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: چون شب فرارسد، نداکنندهای با صدایی که همه آن را میشنوند، ندا در میدهد که: ای [[فرزند]] [[آدم]]! من نسبت به آنچه در من انجام میشود [[شاهد]] هستم، از | #"[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: چون شب فرارسد، نداکنندهای با صدایی که همه آن را میشنوند، ندا در میدهد که: ای [[فرزند]] [[آدم]]! من نسبت به آنچه در من انجام میشود [[شاهد]] هستم، از اینرو بهره خود را از من برگیر، چراکه چون [[خورشید]] سرزند هیچ [[کار نیک]] دیگری در من انجام نخواهد شد... همین سخن را چون شب برود و صبح برسد، صبح خواهد گفت"<ref>{{متن حدیث| عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ{{ع}} قَالَ: اللَّيْلُ إِذَا أَقْبَلَ نَادَى مُنَادٍ بِصَوْتٍ يَسْمَعُهُ الْخَلَائِقُ إِلَّا الثَّقَلَيْنِ يَا ابْنَ آدَمَ إِنِّي عَلَى مَا فِيَّ شَهِيدٌ فَخُذْ مِنِّي فَإِنِّي لَوْ طَلَعَتِ الشَّمْسُ لَمْ تَزْدَدْ فِيَّ حَسَنَةً ...، وَ كَذَلِكَ يَقُولُ النَّهَارُ إِذَا أَدْبَرَ اللَّيْلُ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷، ص ۳۲۵.</ref>؛ | ||
#"[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: چون روز فرارسد میگوید: ای [[فرزند]] [[انسان]]! در امروزت کار [[نیکو]] انجام بده تا در [[قیامت]] به آن نزد پروردگارت [[شهادت]] دهم، چرا که من نه در گذشته نزد تو آمدهام و نه در [[آینده]] دیگر نزد تو خواهم آمد؛ و چون شب آید همین سخن را به او گوید"<ref>{{متن حدیث| بِإِسْنَادِهِ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: إِنَّ النَّهَارَ إِذَا جَاءَ قَالَ يَا ابْنَ آدَمَ اعْمَلْ فِي يَوْمِكَ هَذَا خَيْراً أَشْهَدْ لَكَ بِهِ عِنْدَ رَبِّكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنِّي لَمْ آتِكَ فِيمَا مَضَى وَ لَا آتِيكَ فِيمَا بَقِيَ وَ إِذَا جَاءَ اللَّيْلُ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷، ص ۳۲۵.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۰۶-۲۰۸.</ref>. | #"[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: چون روز فرارسد میگوید: ای [[فرزند]] [[انسان]]! در امروزت کار [[نیکو]] انجام بده تا در [[قیامت]] به آن نزد پروردگارت [[شهادت]] دهم، چرا که من نه در گذشته نزد تو آمدهام و نه در [[آینده]] دیگر نزد تو خواهم آمد؛ و چون شب آید همین سخن را به او گوید"<ref>{{متن حدیث| بِإِسْنَادِهِ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: إِنَّ النَّهَارَ إِذَا جَاءَ قَالَ يَا ابْنَ آدَمَ اعْمَلْ فِي يَوْمِكَ هَذَا خَيْراً أَشْهَدْ لَكَ بِهِ عِنْدَ رَبِّكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنِّي لَمْ آتِكَ فِيمَا مَضَى وَ لَا آتِيكَ فِيمَا بَقِيَ وَ إِذَا جَاءَ اللَّيْلُ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷، ص ۳۲۵.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۰۶-۲۰۸.</ref>. | ||