چرا باید برای امام مهدی دعا کرد؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
چرا باید برای امام مهدی دعا کرد؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۳ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۴۰
، ۲۳ دسامبر ۲۰۱۹←پاسخها و دیدگاههای متفرقه
| خط ۳۷: | خط ۳۷: | ||
::::::« [[دعا برای حضرت مهدی]] {{ع}} و [[تعجیل فرج]] ایشان موجب [[نجات]] و رهایی از [[هلاکت]] و نابودی است و ما را از [[گمراهی]] حفظ مینماید. [[امام حسن عسکری]]{{ع}} میفرمایند: به [[خدا]] قسم او غیبتی طولانی خواهد داشت که هیچ کس در آن [[نجات]] نمییابد، مگر کسی که [[خدای تعالی]] او را در [[اعتقاد به امامت]] ثابت بدارد و در [[دعا]] به [[تعجیل فرج]] موفّق سازد<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۸۴، باب ۳۸.</ref>. | ::::::« [[دعا برای حضرت مهدی]] {{ع}} و [[تعجیل فرج]] ایشان موجب [[نجات]] و رهایی از [[هلاکت]] و نابودی است و ما را از [[گمراهی]] حفظ مینماید. [[امام حسن عسکری]]{{ع}} میفرمایند: به [[خدا]] قسم او غیبتی طولانی خواهد داشت که هیچ کس در آن [[نجات]] نمییابد، مگر کسی که [[خدای تعالی]] او را در [[اعتقاد به امامت]] ثابت بدارد و در [[دعا]] به [[تعجیل فرج]] موفّق سازد<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۳۸۴، باب ۳۸.</ref>. | ||
::::::در کتاب ارزشمندِ مکیال المکارم بیش از نود فایده درباره [[دعا]] برای [[حضرت]] [[ولیّ]] عصر {{ع}} بیان شده است<ref>موسوی، مکیال المکارم، ج۱، ص۴۰۹</ref><ref>[[محمود اباذری|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۲۹.</ref>. | ::::::در کتاب ارزشمندِ مکیال المکارم بیش از نود فایده درباره [[دعا]] برای [[حضرت]] [[ولیّ]] عصر {{ع}} بیان شده است<ref>موسوی، مکیال المکارم، ج۱، ص۴۰۹</ref><ref>[[محمود اباذری|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۲۹.</ref>. | ||
::::::همان خدایی که [[وعده]] قطعی ظهورِ [[موعود]] [[امتها]]، [[حضرت مهدی]] {{ع}}، را داده، مشیّتش بر این تعلق گرفته است که [[مردم]] باید پذیرا و خواهان [[فرج]] باشند<ref>{{متن قرآن|لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِّن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلاَ مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَالٍ}}؛ او را از پیش رو و پشت سر فرشتگانی پیگیرند که به فرمان خداوند، نگهبان ویاند. بیگمان خداوند آنچه را که گروهی دارند دگرگون نمیکند (و از آنان نمیستاند) مگر آنها آنچه را که در خویش دارند دگرگون سازند و چون خداوند برای گروهی بلایی بخواهد بازگشتی ندارد و آنان را در برابر وی سروری نیست؛ سوره رعد، آیه: ۱۱ و {{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ}}؛ ما پیامبرانمان را با برهانها (ی روشن) فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرو فرستادیم تا مردم به دادگری برخیزند و (نیز) آهن را فرو فرستادیم که در آن نیرویی سخت و سودهایی برای مردم است و تا خداوند معلوم دارد چه کسی در نهان، (دین) او و پیامبرانش را یاری میکند؛ بیگمان خداوند توانمندی پیروزمند است؛ سوره حدید، آیه: ۲۵؛ نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، باب ۱۵و مجلسی، بحارالانوار، ج۵۱، ص۸۷.</ref>؛ زیرا [[سنت]] [[خدای حکیم]] براین [[حقیقت]] تعلق گرفته است که "[[سرنوشت]] هیچ [[قوم]] (و ملّتی) را تغییر نمیدهد، مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است، تغییر دهند!"<ref | ::::::همان خدایی که [[وعده]] قطعی ظهورِ [[موعود]] [[امتها]]، [[حضرت مهدی]] {{ع}}، را داده، مشیّتش بر این تعلق گرفته است که [[مردم]] باید پذیرا و خواهان [[فرج]] باشند<ref>{{متن قرآن|لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِّن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلاَ مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَالٍ}}؛ او را از پیش رو و پشت سر فرشتگانی پیگیرند که به فرمان خداوند، نگهبان ویاند. بیگمان خداوند آنچه را که گروهی دارند دگرگون نمیکند (و از آنان نمیستاند) مگر آنها آنچه را که در خویش دارند دگرگون سازند و چون خداوند برای گروهی بلایی بخواهد بازگشتی ندارد و آنان را در برابر وی سروری نیست؛ سوره رعد، آیه: ۱۱ و {{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ}}؛ ما پیامبرانمان را با برهانها (ی روشن) فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرو فرستادیم تا مردم به دادگری برخیزند و (نیز) آهن را فرو فرستادیم که در آن نیرویی سخت و سودهایی برای مردم است و تا خداوند معلوم دارد چه کسی در نهان، (دین) او و پیامبرانش را یاری میکند؛ بیگمان خداوند توانمندی پیروزمند است؛ سوره حدید، آیه: ۲۵؛ نعمانی، الغیبه، ص۲۸۴، باب ۱۵و مجلسی، بحارالانوار، ج۵۱، ص۸۷.</ref>؛ زیرا [[سنت]] [[خدای حکیم]] براین [[حقیقت]] تعلق گرفته است که "[[سرنوشت]] هیچ [[قوم]] (و ملّتی) را تغییر نمیدهد، مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است، تغییر دهند!"<ref>{{متن قرآن|لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِّن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلاَ مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَالٍ}}؛ او را از پیش رو و پشت سر فرشتگانی پیگیرند که به فرمان خداوند، نگهبان ویاند. بیگمان خداوند آنچه را که گروهی دارند دگرگون نمیکند (و از آنان نمیستاند) مگر آنها آنچه را که در خویش دارند دگرگون سازند و چون خداوند برای گروهی بلایی بخواهد بازگشتی ندارد و آنان را در برابر وی سروری نیست؛ سوره رعد، آیه: ۱۱.</ref>. | ||
::::::[[خدای حکیم]] [[نعمت]] [[عظیم]] [[ولایت]] و [[امامت]] را در [[اختیار]] [[بشر]] قرار داد؛ بنابر [[سنّت الهی]] {{متن قرآن|ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِّعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref> آن، از این روست که خداوند نعمتی را که به گروهی بخشیده است نمیگرداند تا آنان آنچه در خود دارند بگردانند و بیگمان خداوند شنوایی داناست؛ سوره انفال ، آیه: ۵۳.</ref> وقتی [[امّت]] [[قدر]] این [[نعمت]] را ندانست، به بلای بزرگ سلب این [[نعمت]] ([[غیبت امام]]) دچار شد و تا زمانی که [[امت]] به طور [[حقیقی]] قدرشناس نشود، [[خداوند]] [[اذن]] [[فرج]] نخواهد داد و دیر یا زود نگاه [[بشر]] از راه [[تعقل]] یا از راه تجربه همه راهها و به بن بست رسیدن، آسمانی خواهد شد و [[ظهور]] را مضطرّانه از [[خداوند]] خواهد خواست، چنانچه نویسنده معروف و [[آینده]] پژوه آمریکایی تبار، آلوین تافلر، به این [[حقیقت]] [[اذعان]] میکند و میگوید: (با تلخیص) "اوضاع آشفته [[غرب]] و ناکامی سردمداران از حل مشکلات سبب شده است تا [[نیاز]] شدید به وجود مرد سوار بر اسب سفید ضرب المثلها را دامن بزند"<ref>حیدری نیک، نگاهی دوباره به انتظار، ص۵۴.</ref>. | ::::::[[خدای حکیم]] [[نعمت]] [[عظیم]] [[ولایت]] و [[امامت]] را در [[اختیار]] [[بشر]] قرار داد؛ بنابر [[سنّت الهی]] {{متن قرآن|ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِّعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ}}<ref> آن، از این روست که خداوند نعمتی را که به گروهی بخشیده است نمیگرداند تا آنان آنچه در خود دارند بگردانند و بیگمان خداوند شنوایی داناست؛ سوره انفال ، آیه: ۵۳.</ref> وقتی [[امّت]] [[قدر]] این [[نعمت]] را ندانست، به بلای بزرگ سلب این [[نعمت]] ([[غیبت امام]]) دچار شد و تا زمانی که [[امت]] به طور [[حقیقی]] قدرشناس نشود، [[خداوند]] [[اذن]] [[فرج]] نخواهد داد و دیر یا زود نگاه [[بشر]] از راه [[تعقل]] یا از راه تجربه همه راهها و به بن بست رسیدن، آسمانی خواهد شد و [[ظهور]] را مضطرّانه از [[خداوند]] خواهد خواست، چنانچه نویسنده معروف و [[آینده]] پژوه آمریکایی تبار، آلوین تافلر، به این [[حقیقت]] [[اذعان]] میکند و میگوید: (با تلخیص) "اوضاع آشفته [[غرب]] و ناکامی سردمداران از حل مشکلات سبب شده است تا [[نیاز]] شدید به وجود مرد سوار بر اسب سفید ضرب المثلها را دامن بزند"<ref>حیدری نیک، نگاهی دوباره به انتظار، ص۵۴.</ref>. | ||
::::::نتیجه سخن اینکه [[دعا برای تعجیل فرج]] به معنای خواستنِ [[ظهور]] است، پس هر چه بیشتر بر این خواستن تأکید کنیم و با عمل، [[صبر]]، [[استقامت]] و [[پایبندی]] به [[حق]]، [[لیاقت]] و [[شایستگی]] خود را ثابت نماییم، به [[ظهور]] نزدیکتر میشویم»<ref>[[محمود اباذری|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۳۴ - ۳۵.</ref>. | ::::::نتیجه سخن اینکه [[دعا برای تعجیل فرج]] به معنای خواستنِ [[ظهور]] است، پس هر چه بیشتر بر این خواستن تأکید کنیم و با عمل، [[صبر]]، [[استقامت]] و [[پایبندی]] به [[حق]]، [[لیاقت]] و [[شایستگی]] خود را ثابت نماییم، به [[ظهور]] نزدیکتر میشویم»<ref>[[محمود اباذری|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۳۴ - ۳۵.</ref>. | ||