←مرتبه متوسّط
| خط ۴۵: | خط ۴۵: | ||
===مرتبه متوسّط=== | ===مرتبه متوسّط=== | ||
*آن است که [[آدمی]] از آنچه [[صاحب]] [[نعمت]] آن را ناخوش میدارد اجتناب کرده، خود را به آن نیالاید. در این [[مقام]] [[انسان]] میباید حتّی از آنچه احتمال میدهد که مورد [[ناخشنودی]] [[مولی]] است [[گریز]] کرده، در مقابل به آنچه او را [[خشنود]] میسازد اهتمام ورزد؛ و در یک سخن خود را از [[سخط]] و [[نافرمانی]] و نارضایی او [[نجات]] دهد. این آن چیزی است که [[حضرت]] [[حق]] [[مردمان]] و به ویژه [[خواص]] آنان را به آن خوانده و بدان [[فرمان]] داده است. سرّ سرزنشی که در [[قرآن کریم]] نسبت به [[حضرت آدم]] رفته است، نیز، در همین مطلب قابل جستوجوست: {{متن قرآن|وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا}}<ref>«و ما از پیش به آدم سفارش کردیم اما او از یاد برد و در وی عزمی نیافتیم» سوره طه، آیه ۱۱۵.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۴۴۹.</ref>. | |||
*مرتبه متوسّط این صفت، وفاء غیرتمندان و عفیفان نسبت به [[مردم]]، [[نزدیکان]] و [[خانواده]] خود میباشد<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۲۰.</ref>. | *مرتبه متوسّط این صفت، وفاء غیرتمندان و عفیفان نسبت به [[مردم]]، [[نزدیکان]] و [[خانواده]] خود میباشد<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۳ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۳، ص ۱۲۰.</ref>. | ||
===مرتبه ضعیف=== | ===مرتبه ضعیف=== | ||
*مرتبه ضعیف و پایین این صفت - که همه [[مسلمانان]]، بلکه همه [[انسانها]] به ناگزیر باید بدان متّصف شوند-، همان وفای معمول در میان [[مردم]] است؛ که اگر در کسی نباشد، میتوان او را بیوفا خواند؛ و پر واضح است که بیوفایان از [[اسلام]] - و بلکه انسانیّت! - سخت بهدورند. | *مرتبه ضعیف و پایین این صفت - که همه [[مسلمانان]]، بلکه همه [[انسانها]] به ناگزیر باید بدان متّصف شوند-، همان وفای معمول در میان [[مردم]] است؛ که اگر در کسی نباشد، میتوان او را بیوفا خواند؛ و پر واضح است که بیوفایان از [[اسلام]] - و بلکه انسانیّت! - سخت بهدورند. | ||