←علت اشتباه میان علائم ظهور و اشراط الساعه
(←پانویس) |
|||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
==چیستی [[اشراط الساعه]] ([[نشانههای قیامت]])== | ==چیستی [[اشراط الساعه]] ([[نشانههای قیامت]])== | ||
* “اشراط” جمع “شرط” به معنای نشانه و سرآغاز است. و [[اشراط الساعة]] یعنی نشانههای آن،<ref>خلیل بن احمد، العین، ص۴۱۱؛ معجم مقائیس اللغة، ج۳، ص۲۶۰</ref> "الساعه" به بخشی از بخشهای شبانه روز گفته میشود و مقصود از آن در اینجا [[قیامت]] است به جهت اینکه وقوع آن ناگهانی است و یا اینکه طول آن نزد [[خداوند]] مانند ساعتی از ساعات [[بندگان]] است.<ref>ر.ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، صفحه۱۰۶؛ پژوهشگران مؤسسۀ آیندۀ روشن، [[مهدویت پرسشها و پاسخها (کتاب)|مهدویت پرسشها و پاسخها]]، ص ۳۸۰</ref> [[اشراط الساعة]] یعنی [[نشانههای قیامت]].<ref>ر.ک. پژوهشگران مؤسسۀ آیندۀ روشن، [[مهدویت پرسشها و پاسخها (کتاب)|مهدویت پرسشها و پاسخها]]، ص ۳۸۰؛ [[مصطفی صادقی|صادقی، مصطفی]]، [[تحلیل تاریخی نشانههای ظهور (کتاب)|تحلیل تاریخی نشانههای ظهور]]، ص ۹۱ ـ ۹۳</ref> پس از سپری شدن عصر [[ظهور]]، فرجام [[تاریخ]] فرا میرسد و بساط [[دنیا]] درهم ریخته و [[قیامت]] برپا میگردد و پیش از حادث شدن [[قیامت]]، نشانههایی ظاهر میشود که از بروز [[قیامت]] خبر میدهد، این [[نشانهها]] در [[فرهنگ اسلامی]] [[اشراط الساعه]] نامیده شدهاند.<ref>ر.ک. [[مهدی علیزاده|علیزاده، مهدی]]، [[نشانههای یار و چکامه انتظار (کتاب)|نشانههای یار و چکامه انتظار]]، صفحه۲۱؛ [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، صفحه۱۰۶.</ref> [[خداوند]] میفرماید:<ref>سورۀ محمد، آیۀ ۱۸: «آیا کافران جز این انتظاری دارند که قیامت ناگهان فرا رسد، در حالی که هم اکنون نشانههای آن پدید آمده است؟»</ref> {{متن قرآن|فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ السَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةً فَقَدْ جَاءَ أَشْرَاطُهَا}}<ref>ر.ک. [[مهدی علیزاده|علیزاده، مهدی]]، [[نشانههای یار و چکامه انتظار (کتاب)|نشانههای یار و چکامه انتظار]]، صفحه۲۱.</ref> در [[روایات]]<ref>حر عاملی، محمد بن حسن، وسایل الشیعه، ج۱۵، ص۵۶</ref> "[[اشراط الساعه]]"، زنجیرهای از پدیدههای انسانی و طبیعی شمرده شده که از زمان [[بعثت]] [[رسول اکرم]] {{صل}} آغاز و تا فروپاشی کامل [[نظام]] طبیعت ادامه مییابد.<ref>ر.ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، صفحه۱۰۶.</ref> | * “اشراط” جمع “شرط” به معنای نشانه و سرآغاز است. و [[اشراط الساعة]] یعنی نشانههای آن،<ref>خلیل بن احمد، العین، ص۴۱۱؛ معجم مقائیس اللغة، ج۳، ص۲۶۰</ref> "الساعه" به بخشی از بخشهای شبانه روز گفته میشود و مقصود از آن در اینجا [[قیامت]] است به جهت اینکه وقوع آن ناگهانی است و یا اینکه طول آن نزد [[خداوند]] مانند ساعتی از ساعات [[بندگان]] است.<ref>ر.ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، صفحه۱۰۶؛ پژوهشگران مؤسسۀ آیندۀ روشن، [[مهدویت پرسشها و پاسخها (کتاب)|مهدویت پرسشها و پاسخها]]، ص ۳۸۰</ref> [[اشراط الساعة]] یعنی [[نشانههای قیامت]].<ref>ر.ک. پژوهشگران مؤسسۀ آیندۀ روشن، [[مهدویت پرسشها و پاسخها (کتاب)|مهدویت پرسشها و پاسخها]]، ص ۳۸۰؛ [[مصطفی صادقی|صادقی، مصطفی]]، [[تحلیل تاریخی نشانههای ظهور (کتاب)|تحلیل تاریخی نشانههای ظهور]]، ص ۹۱ ـ ۹۳</ref> پس از سپری شدن عصر [[ظهور]]، فرجام [[تاریخ]] فرا میرسد و بساط [[دنیا]] درهم ریخته و [[قیامت]] برپا میگردد و پیش از حادث شدن [[قیامت]]، نشانههایی ظاهر میشود که از بروز [[قیامت]] خبر میدهد، این [[نشانهها]] در [[فرهنگ اسلامی]] [[اشراط الساعه]] نامیده شدهاند.<ref>ر.ک. [[مهدی علیزاده|علیزاده، مهدی]]، [[نشانههای یار و چکامه انتظار (کتاب)|نشانههای یار و چکامه انتظار]]، صفحه۲۱؛ [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، صفحه۱۰۶.</ref> [[خداوند]] میفرماید:<ref>سورۀ محمد، آیۀ ۱۸: «آیا کافران جز این انتظاری دارند که قیامت ناگهان فرا رسد، در حالی که هم اکنون نشانههای آن پدید آمده است؟»</ref> {{متن قرآن|فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ السَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةً فَقَدْ جَاءَ أَشْرَاطُهَا}}<ref>ر.ک. [[مهدی علیزاده|علیزاده، مهدی]]، [[نشانههای یار و چکامه انتظار (کتاب)|نشانههای یار و چکامه انتظار]]، صفحه۲۱.</ref> در [[روایات]]<ref>حر عاملی، محمد بن حسن، وسایل الشیعه، ج۱۵، ص۵۶</ref> "[[اشراط الساعه]]"، زنجیرهای از پدیدههای انسانی و طبیعی شمرده شده که از زمان [[بعثت]] [[رسول اکرم]] {{صل}} آغاز و تا فروپاشی کامل [[نظام]] طبیعت ادامه مییابد.<ref>ر.ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، صفحه۱۰۶.</ref> | ||
== | ==اشتباه میان [[علائم ظهور]] و [[اشراط الساعه]]== | ||
*باید توجه داشت که در برخی از منابع برخی [[علائم]] به عنوان [[علائم ظهور]] معرفی شدهاند اما برخی دیگر به عنوان [[اشراط الساعه]] مانند [[نزول حضرت عیسی]]، [[دجال]] و... که معمولا به عنوان [[علائم ظهور]] معرفی شدهاند اما در منابع [[اهل سنت]] از [[نشانههای قیامت]] دانسته شدهاند.<ref>ر.ک. [[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[دانشنامهٔ امام مهدی ج۷ (کتاب)|دانشنامهٔ امام مهدی]]، ص ۴۲۷ـ ۴۲۹</ref> [[دلیل]] این اشتباه میتواند چند امر باشد مانند: | *باید توجه داشت که در برخی از منابع برخی [[علائم]] به عنوان [[علائم ظهور]] معرفی شدهاند اما برخی دیگر به عنوان [[اشراط الساعه]] مانند [[نزول حضرت عیسی]]، [[دجال]] و... که معمولا به عنوان [[علائم ظهور]] معرفی شدهاند اما در منابع [[اهل سنت]] از [[نشانههای قیامت]] دانسته شدهاند.<ref>ر.ک. [[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[دانشنامهٔ امام مهدی ج۷ (کتاب)|دانشنامهٔ امام مهدی]]، ص ۴۲۷ـ ۴۲۹</ref> [[دلیل]] این اشتباه میتواند چند امر باشد مانند: | ||
#واژۀ الساعه در برخی [[روایات]] به [[ظهور]] [[امام مهدی]] تاویل شده لذا راه برای [[احادیث]] [[اشراط الساعه]] هم باز شده است.<ref>ر.ک. [[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[دانشنامهٔ امام مهدی ج۷ (کتاب)|دانشنامهٔ امام مهدی]]، ص ۴۲۷ـ ۴۲۹</ref> | #واژۀ الساعه در برخی [[روایات]] به [[ظهور]] [[امام مهدی]] تاویل شده لذا راه برای [[احادیث]] [[اشراط الساعه]] هم باز شده است.<ref>ر.ک. [[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[دانشنامهٔ امام مهدی ج۷ (کتاب)|دانشنامهٔ امام مهدی]]، ص ۴۲۷ـ ۴۲۹</ref> | ||