آثار معرفتی ادعیه و زیارت برای امام مهدی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::«از آنجا که دعاهای [[معصومان]] {{عم}} از قلّه [[علم]] و [[معرفت]] الهی ایشان سرچشمه گرفته و بر [[قلب]] [[طاهر]] و لسان [[صادق]] ایشان جاری گشته است در جای جای آن، [[عقاید]] و [[معارف]] [[حق]] بیان شده است که خوانندۀ [[دعا]] را از این جاری زلال، سیراب می‌کند. برخی از این [[معارف]] بلند عبارتند از:

::::#'''مروری بر [[اعتقادات]] [[حق]] که هویت مکتبی و دینی ماست:''' مانند آنچه در [[زیارت آل یاسین]] آمده است؛ اقرار به مبدأ و [[معاد]] و [[پیامبر]]{{صل}} و [[جانشینان]] بر [[حق]] او:{{عربی|"أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ ... أُشْهِدُكَ‏ يَا مَوْلَايَ‏ أَنَ‏ عَلِيّاً أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ‏ حُجَّتُهُ‏ وَ الْحَسَنَ‏ حُجَّتُهُ‏ وَ الْحُسَيْنَ‏ حُجَّتُهُ‏ ... وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ حُجَّةُ اللَّهِ ... وَ أَنَّ رَجْعَتَكُمْ حَقٌّ ... وَ أَشْهَدُ أَنَّ النَّشْرَ وَ الْبَعْثَ حَقٌّ ... وَ الْجَنَّةَ وَ النَّارَ حَقٌّ‏‏‏‏‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}<ref>مولایم! تو را گواه می‌گیرم که من شهادت می‌دهم معبودی جز خداوند نیست؛ یگانه‌ای که شریک ندارد. و اینکه محمد {{صل}} بنده و فرستاده اوست... و تو را گواه می‌گیرم ای مولای من! که امیرالمؤمنین علی حجت اوست... و شهادت می‌دهم که حسن {{ع}} و حسین حجت اویند... و شهادت می‌دهم تو حجت خداوند هستی ... و رجعت شما [و بازگشتتان به دنیا] حق است... و شهادت می‌دهم پراکنده شدن مردم [از قبرها] حق است... و بهشت و جهنم حق اوست.</ref>

::::#'''شناساندن [[جایگاه]] الهی [[امام]] و اوصاف و [[مقامات]] او:''' این بخش در بسیاری از دُعاها و [[زیارات]] وجود دارد؛ مانند فرازهای نخست [[زیارت آل یاسین]] و فرازهایی از [[دعای افتتاح]]:<ref> در بخش «سیمای [[حضرت مهدی]]{{ع}} در ادعیه» نمونه‌های فراوانی ذکر شد.</ref>{{عربی|"اللَّهُمَ‏ اجْعَلْهُ‏ الدَّاعِيَ‏ إِلَى‏ كِتَابِكَ‏ وَ الْقَائِمَ‏ بِدِينِكَ‏ ... اللَّهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِينَكَ وَ سُنَّةَ نَبِيِّكَ حَتَّى لَا يَسْتَخْفِيَ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْحَقِّ مَخَافَةَ أَحَدٍ مِنَ الْخَلْق‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}<ref>خدایا! او را فرا خواننده به سوی کتاب خود و بر پا دارندۀ دینت قرار ده... خدایا! به وسیله او دینت و سنّت پیامبرت را آشکار و غالب کن، تا از بین هیچ یک از مردمان، چیزی از حق، پنهان نماند؛ دعای افتتاح، بخش اعمال شب‌های ماه رمضان در مفاتیح الجنان.</ref> و فرازهایی از دعای [[امام رضا]]{{ع}}:{{عربی|"اللَّهُمَّ فَإِنَّا نَشْهَدُ لَهُ ... أَنَّهُ‏ الْإِمَامُ‏ التَّقِيُ‏ الْهَادِي‏ الْمَهْدِيُ‏ الطَّاهِرُ النَّقِيُ‏ الْوَفِيُ‏ الرَّضِيُ‏ الزَّكِي‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}} <ref>خدایا ما گواهی می‌دهیم که او امام پرهیزکار، هدایت کننده و هدایت شدۀ خدا، پاکدامن و پاکیزه، وفادار، راضی و بی‌گناه است؛ بحار الانوار، ج ۹۲، ص ۳۳۳، ح ۵.</ref>

::::#'''ترسیم [[معیار حق]] و [[باطل]]:''' در متون [[ادعیه]] و [[زیارات]] [[معصومان]] {{عم}} برای [[حق]] و [[باطل]]، معیارهای روشنی بیان شده است، تا سالک الی [[الله]] و پیرو [[مخلص]] [[اهل بیت]]{{عم}} در فتنه‌ها و آشوب‌ها، [[حق]] را گم نکرده و به وادی [[باطل]] سقوط نکند. در [[زیارت آل یاسین]] می‌خوانیم:{{عربی|"فَالْحَقُ‏ مَا رَضِيتُمُوهُ‏، وَ الْبَاطِلُ‏ مَا أَسْخَطْتُمُوهُ‏، وَ الْمَعْرُوفُ‏ مَا أَمَرْتُمْ‏ بِهِ‏، وَ الْمُنْكَرُ مَا نَهَيْتُمْ‏ عَنْه‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏"}}<ref>اعتقاد دارم که حق و درستی، همان چیزی است که شما از آن راضی باشید و باطل و نادرستی، چیزی است که شما از آن ناخشنود باشید، و کار نیک، آن است که شما دستور داده‌اید و کار زشت، همان است که شما از آن باز داشته‌اید.</ref>