←چیستی مؤمن
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
==چیستی [[مؤمن]]== | ==چیستی [[مؤمن]]== | ||
*بنابر تعریف مشهور، [[مؤمن]] کسی است که به [[توحید]] و لوازم آن ـ [[نبوت]]، [[معاد]]، [[امامت]] و همۀ آن چیزی که [[پیامبر اسلام]]{{صل}} آورده است [[باور]] داشته باشد و با زبان بدان [[اقرار]] کند. در دیدگاه [[قرآنی]]، [[باور]] و [[یقین]] به [[تنهایی]] [[کفایت]] نمیکند؛ همان گونه که [[اقرار زبانی]] به [[تنهایی]] کافی نیست. | *بنابر تعریف مشهور، [[مؤمن]] کسی است که به [[توحید]] و لوازم آن ـ [[نبوت]]، [[معاد]]، [[امامت]] و همۀ آن چیزی که [[پیامبر اسلام]]{{صل}} آورده است [[باور]] داشته باشد و با زبان بدان [[اقرار]] کند. در دیدگاه [[قرآنی]]، [[باور]] و [[یقین]] به [[تنهایی]] [[کفایت]] نمیکند؛ همان گونه که [[اقرار زبانی]] به [[تنهایی]] کافی نیست. | ||
*از نظر [[شیعه]]، [[اعتقاد به امامت]] [[امامان معصوم]]{{ع}} از ارکان ایمان است و بدون آن، ایمان مصداق نمییابد هر چند [[اسلام]] تحقق مییابد. در عرف [[مردم]]، کسی را [[مؤمن]] گویند که اهل [[تعبد]] و [[عبادت]] است و به [[واجبات]] و [[مستحبات]] [[دینی]] پایبندی میکند<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۴۳۴.</ref>. | *از نظر [[شیعه]]، [[اعتقاد به امامت]] [[امامان معصوم]]{{ع}} از ارکان [[ایمان]] است و بدون آن، [[ایمان]] مصداق نمییابد هر چند [[اسلام]] تحقق مییابد. در [[عرف]] [[مردم]]، کسی را [[مؤمن]] گویند که اهل [[تعبد]] و [[عبادت]] است و به [[واجبات]] و [[مستحبات]] [[دینی]] پایبندی میکند<ref>ر.ک: فرهنگ شیعه، ص ۴۳۴.</ref>. | ||
==[[نشانههای ایمان]]== | |||
*آموزههای [[نهج البلاغه]]، نشانههای [[مؤمن]] را در چهار مرحله میداند: | *آموزههای [[نهج البلاغه]]، نشانههای [[مؤمن]] را در چهار مرحله میداند: | ||
# '''ظاهر عمومی و چهره''': [[شادمانی]] [[مؤمن]] در رخسار اوست و [[اندوه]] وی در دلش<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۳۳.</ref>. | # '''ظاهر عمومی و چهره''': [[شادمانی]] [[مؤمن]] در رخسار اوست و [[اندوه]] وی در دلش<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۳۳.</ref>. | ||
# '''[[قلب]]''':ایمان هیچ بندهای [[راستین]] نبُوَد مگر آنکه اطمینانش به آنچه نزد خداست بیش از آن باشد که نزد (خود) اوست<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۱۰.</ref>، به [[بیان]] دیگر [[اعتماد]] او به [[قدرت الهی]] همواره بیش از داشتههای خود باشد. | # '''[[قلب]]''':[[ایمان]] هیچ بندهای [[راستین]] نبُوَد مگر آنکه اطمینانش به آنچه نزد خداست بیش از آن باشد که نزد (خود) اوست<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۱۰.</ref>، به [[بیان]] دیگر [[اعتماد]] او به [[قدرت الهی]] همواره بیش از داشتههای خود باشد. | ||
# '''[[عقل]]''': [[شرط ایمان]] و نشانه بارز [[مؤمن]]، [[عقلانیت]] اوست. | # '''[[عقل]]''': [[شرط ایمان]] و نشانه بارز [[مؤمن]]، [[عقلانیت]] اوست. | ||
# ''' | # '''عمل(شامل گفتار و [[کردار]])''':[[زبان]] او ورای قلبش باشد و سخن او از روی [[تدبیر]]<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref> و [[ایمان]] و عملش از هم جدا نشوند<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۳۳.</ref><ref>ر.ک: دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص ۱۵۸.</ref> | ||
==[[ایمان در قرآن]]== | ==[[ایمان در قرآن]]== | ||