اصحاب امام مهدی چه ویژگیهایی دارند؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
اصحاب امام مهدی چه ویژگیهایی دارند؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۳ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۵۱
، ۲۳ آوریل ۲۰۲۰جایگزینی متن - 'بیان' به 'بیان'
جز (جایگزینی متن - ' آنها ' به ' آنها ') |
جز (جایگزینی متن - 'بیان' به 'بیان') |
||
| خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
|} | |} | ||
===شایستگیهای [[غبطه]] برانگیز [[یاران]] [[موعود]]=== | ===شایستگیهای [[غبطه]] برانگیز [[یاران]] [[موعود]]=== | ||
*ایجاد حالت [[انتظار]] مستلزم تحقق مقدماتی است که با فراهم شدن آنها فرد به عنوان [[منتظر حقیقی]] شناخته میشود<ref>ر.ک: [[سکینه طاووسی|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۲۱-۲۲.</ref>. اگر [[امام مهدی]] {{ع}} و اهداف [[قیام]] و [[انقلاب]] او به درستی شناخته شود، [[اصحاب]] [[حضرت]] هم معلوم خواهد شد. آنچه موجب [[شایستگی]] و [[برگزیدگی]] [[یاران خاص]] [[حضرت]] شده، وجود خصوصیات و اوصافی است که توجه به آنها، آموزنده و در ابعاد فردی و [[اجتماعی]] قابل تأمل است<ref>ر.ک: [[قنبر علی صمدی|صمدی، قنبر علی]]، [[آخرین منجی (کتاب)|آخرین منجی]]، ص۲۱۳ -۲۱۷.</ref>. [[یاران امام]]، سنگهای زیرین [[انقلاب]] جهانیاند<ref>ر.ک: [[سید عباس رضوی|رضوی، سید عباس]]، [[موافقان و مخالفان مهدی (مقاله)|موافقان و مخالفان مهدی]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۷۲ -۳۸۴.</ref>. کارآمدی و [[شایستگی]] [[یاران امام]] عصر {{ع}} در [[روایات معصومین]] به معنای دارا بودن صفات و ویژگیهایی است که تنها بخشی از مهمترین آنها | *ایجاد حالت [[انتظار]] مستلزم تحقق مقدماتی است که با فراهم شدن آنها فرد به عنوان [[منتظر حقیقی]] شناخته میشود<ref>ر.ک: [[سکینه طاووسی|طاووسی، سکینه]]، [[انتظار از دیدگاه اهل بیت (کتاب)|انتظار از دیدگاه اهل بیت]]، ص ۲۱-۲۲.</ref>. اگر [[امام مهدی]] {{ع}} و اهداف [[قیام]] و [[انقلاب]] او به درستی شناخته شود، [[اصحاب]] [[حضرت]] هم معلوم خواهد شد. آنچه موجب [[شایستگی]] و [[برگزیدگی]] [[یاران خاص]] [[حضرت]] شده، وجود خصوصیات و اوصافی است که توجه به آنها، آموزنده و در ابعاد فردی و [[اجتماعی]] قابل تأمل است<ref>ر.ک: [[قنبر علی صمدی|صمدی، قنبر علی]]، [[آخرین منجی (کتاب)|آخرین منجی]]، ص۲۱۳ -۲۱۷.</ref>. [[یاران امام]]، سنگهای زیرین [[انقلاب]] جهانیاند<ref>ر.ک: [[سید عباس رضوی|رضوی، سید عباس]]، [[موافقان و مخالفان مهدی (مقاله)|موافقان و مخالفان مهدی]]، [[چشم به راه مهدی (کتاب)|چشم به راه مهدی]]، ص ۳۷۲ -۳۸۴.</ref>. کارآمدی و [[شایستگی]] [[یاران امام]] عصر {{ع}} در [[روایات معصومین]] به معنای دارا بودن صفات و ویژگیهایی است که تنها بخشی از مهمترین آنها بیان میشوند<ref>ر.ک: [[محمد علی کریمی|کریمی، محمد علی]]، [[آیا ظهور نزدیک است ۳ (کتاب)|آیا ظهور نزدیک است]]، ص ۳۱-۳۴.</ref>. البته باید توجه داشت صفاتی که ذکر میشوند اختصاص به [[سیصد و سیزده]] تن ندارد، گرچه در ایشان قویتر و شدیدتر است<ref>ر.ک: [[محمد جواد خراسانی|خراسانی، محمد جواد]]، [[مهدی منتظر ۱ (کتاب)|مهدی منتظر]]، ص ۲۶۱.</ref>. | ||
===ویژگیهای [[اصحاب امام مهدی]]{{ع}}=== | ===ویژگیهای [[اصحاب امام مهدی]]{{ع}}=== | ||
*برخی از [[ویژگیهای منتظران واقعی]] به اختصار چنین است: | *برخی از [[ویژگیهای منتظران واقعی]] به اختصار چنین است: | ||
| خط ۷۷: | خط ۷۷: | ||
#[[جان نثاری]] و [[شهادتطلبی]]: [[شهادت]] در [[راه خدا]] یکی از افتخارات [[یاران امام مهدی]] {{ع}} است. [[امام صادق]] {{ع}} میفرماید: «آنان [[آرزو]] میکنند در [[راه خدا]] به [[شهادت]] برسند و شعارشان در [[جنگ]]، یالثارات الحسین است»<ref>{{متن حدیث|یَدْعُونَ بِالشَّهَادَةِ وَ یَتَمَنَّوْنَ أَنْ یُقْتَلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ شِعَارُهُمْ یَا لَثَارَاتِ الْحُسَیْن}}؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۷، ح۸۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد جواد خراسانی|خراسانی، محمد جواد]]، [[مهدی منتظر ۱ (کتاب)|مهدی منتظر]]، ص ۲۶۱؛ [[قنبر علی صمدی|صمدی، قنبر علی]]، [[آخرین منجی (کتاب)|آخرین منجی]]، ص۲۱۳ -۲۱۷؛ [[نجمالدین طبسی|طبسی؛ نجمالدین]]، [[چشم اندازی به حکومت مهدی (کتاب)|چشم اندازی به حکومت مهدی]]، ص ۷۶ – ۷۸؛ [[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]؛ [[شرایط ظهور (کتاب)|شرایط ظهور]]، ص ۳۰ ـ ۳۶؛ [[محمود ملکی راد|ملکی راد، محمود]]، [[خانواده و زمینهسازی ظهور (کتاب)|خانواده و زمینهسازی ظهور]]، ص ۱۹۳؛ [[محمد باقریزاده اشعری|باقریزاده اشعری، محمد]]، [[از امام مهدی بیشتر بدانیم (کتاب)|از امام مهدی بیشتر بدانیم]]، ص۱۱۴-۱۱۶؛ پژوهشگران مؤسسه آینده روشن، [[مهدویت پرسشها و پاسخها (کتاب)|مهدویت پرسشها و پاسخها]]، ص ۴۲۲؛ نویسندگان، [[آفتاب مهر ج۱ (کتاب)|آفتاب مهر]]، ص ۱۰۳- ۱۰۵؛ [[محمد امین بالادستان|بالادستان، محمد امین]]؛ [[محمد مهدی حائریپور|حائریپور، محمد مهدی]]؛ [[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]، [[نگین آفرینش ج۱ (کتاب)|نگین آفرینش]]، ص ۱۶۰ ـ ۱۶۳.</ref> | #[[جان نثاری]] و [[شهادتطلبی]]: [[شهادت]] در [[راه خدا]] یکی از افتخارات [[یاران امام مهدی]] {{ع}} است. [[امام صادق]] {{ع}} میفرماید: «آنان [[آرزو]] میکنند در [[راه خدا]] به [[شهادت]] برسند و شعارشان در [[جنگ]]، یالثارات الحسین است»<ref>{{متن حدیث|یَدْعُونَ بِالشَّهَادَةِ وَ یَتَمَنَّوْنَ أَنْ یُقْتَلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ شِعَارُهُمْ یَا لَثَارَاتِ الْحُسَیْن}}؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۰۷، ح۸۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد جواد خراسانی|خراسانی، محمد جواد]]، [[مهدی منتظر ۱ (کتاب)|مهدی منتظر]]، ص ۲۶۱؛ [[قنبر علی صمدی|صمدی، قنبر علی]]، [[آخرین منجی (کتاب)|آخرین منجی]]، ص۲۱۳ -۲۱۷؛ [[نجمالدین طبسی|طبسی؛ نجمالدین]]، [[چشم اندازی به حکومت مهدی (کتاب)|چشم اندازی به حکومت مهدی]]، ص ۷۶ – ۷۸؛ [[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]؛ [[شرایط ظهور (کتاب)|شرایط ظهور]]، ص ۳۰ ـ ۳۶؛ [[محمود ملکی راد|ملکی راد، محمود]]، [[خانواده و زمینهسازی ظهور (کتاب)|خانواده و زمینهسازی ظهور]]، ص ۱۹۳؛ [[محمد باقریزاده اشعری|باقریزاده اشعری، محمد]]، [[از امام مهدی بیشتر بدانیم (کتاب)|از امام مهدی بیشتر بدانیم]]، ص۱۱۴-۱۱۶؛ پژوهشگران مؤسسه آینده روشن، [[مهدویت پرسشها و پاسخها (کتاب)|مهدویت پرسشها و پاسخها]]، ص ۴۲۲؛ نویسندگان، [[آفتاب مهر ج۱ (کتاب)|آفتاب مهر]]، ص ۱۰۳- ۱۰۵؛ [[محمد امین بالادستان|بالادستان، محمد امین]]؛ [[محمد مهدی حائریپور|حائریپور، محمد مهدی]]؛ [[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]، [[نگین آفرینش ج۱ (کتاب)|نگین آفرینش]]، ص ۱۶۰ ـ ۱۶۳.</ref> | ||
#[[شجاعت]] و [[دلیری]]: [[یاران مهدی]] {{ع}} مانند مولایشان، افرادی [[شجاع]] و مردانی پولادین هستند که از هیچ چیز جز [[خدا]] [[هراس]] ندارند. [[امام علی]] {{ع}} در [[وصف]] آنان فرمود: «همه آنان، شیرانی هستند که از بیشه بیرون شدهاند و اگر [[اراده]] کنند، کوهها را از جا میکنند»<ref>{{متن حدیث|و هم ثلاثمائة و ثلاثة عشر رجلا کلّهم لیوث قد خرجوا من غاباتهم مثل زبر الحدید، لو أنّهم همّوا بإزالة الجبال الرواسی لأزالوها عن مواضعها}}؛ معجم احادیث الامام المهدی، ج ۴، ح ۶۴۲، ص ۱۳۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]؛ [[شرایط ظهور (کتاب)|شرایط ظهور]]، ص ۳۰ ـ ۳۶؛ نویسندگان، [[آفتاب مهر ج۱ (کتاب)|آفتاب مهر]]، ص ۱۰۳- ۱۰۵؛ [[محمد امین بالادستان|بالادستان، محمد امین]]؛ [[محمد مهدی حائریپور|حائریپور، محمد مهدی]]؛ [[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]، [[نگین آفرینش ج۱ (کتاب)|نگین آفرینش]]، ص ۱۶۰ ـ ۱۶۳.</ref> | #[[شجاعت]] و [[دلیری]]: [[یاران مهدی]] {{ع}} مانند مولایشان، افرادی [[شجاع]] و مردانی پولادین هستند که از هیچ چیز جز [[خدا]] [[هراس]] ندارند. [[امام علی]] {{ع}} در [[وصف]] آنان فرمود: «همه آنان، شیرانی هستند که از بیشه بیرون شدهاند و اگر [[اراده]] کنند، کوهها را از جا میکنند»<ref>{{متن حدیث|و هم ثلاثمائة و ثلاثة عشر رجلا کلّهم لیوث قد خرجوا من غاباتهم مثل زبر الحدید، لو أنّهم همّوا بإزالة الجبال الرواسی لأزالوها عن مواضعها}}؛ معجم احادیث الامام المهدی، ج ۴، ح ۶۴۲، ص ۱۳۷.</ref>.<ref>ر.ک: [[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]؛ [[شرایط ظهور (کتاب)|شرایط ظهور]]، ص ۳۰ ـ ۳۶؛ نویسندگان، [[آفتاب مهر ج۱ (کتاب)|آفتاب مهر]]، ص ۱۰۳- ۱۰۵؛ [[محمد امین بالادستان|بالادستان، محمد امین]]؛ [[محمد مهدی حائریپور|حائریپور، محمد مهدی]]؛ [[مهدی یوسفیان|یوسفیان، مهدی]]، [[نگین آفرینش ج۱ (کتاب)|نگین آفرینش]]، ص ۱۶۰ ـ ۱۶۳.</ref> | ||
#نیرومند و [[قوی]]: [[یاران]] [[حضرت]] از بعد جسمانی نیرومند و پرتواناند. [[امام صادق]] {{ع}} در | #نیرومند و [[قوی]]: [[یاران]] [[حضرت]] از بعد جسمانی نیرومند و پرتواناند. [[امام صادق]] {{ع}} در بیان [[صلابت]] و [[شهامت]] آنان چنین فرمود: «این گفتار [[حضرت لوط]] به قومش که {{متن قرآن|لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ}}<ref>«گفت: کاش برای رویارویی با شما توانی داشتم یا به گوشهای استوار پناه میجستم» سوره هود، آیه ۸۰.</ref> مقصودش جز این نبود که نیروی [[حضرت قائم]] {{ع}} و [[یاران]] او را [[آرزو]] داشت، همان استوانههایی [[استواری]] که هرکدام نیروی [[چهل]] مرد را دارد و دلهای آنان از شدت [[ایمان]] سختتر از پارههای آهناند و اگر بر کوههای آهن بگذرند، آن را متلاشی میکنند! آنان در [[حمایت]] از [[دین خدا]]، هرگز شمشیرها را در نیام نمیبرند تا [[خدای بزرگ]] از آنان [[خشنود]] گردد»<ref>{{متن حدیث|مَا کَانَ قَوْلُ لُوطٍ{{ع}}لِقَوْلِهِ ﴿ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ﴾ إِلَّا تَمَنِّیاً لِقُوَّةِ الْقَائِمِ {{ع}} وَ لَا ذَکَرَ إِلَّا شِدَّةَ أَصْحَابِهِ وَ إِنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ لَیُعْطَی قُوَّةَ أَرْبَعِینَ رَجُلًا وَ إِنَّ قَلْبَهُ لَأَشَدُّ مِنْ زُبَرِ الْحَدِیدِ وَ لَوْ مَرُّوا بِجِبَالِ الْحَدِیدِ لَقَلَعُوهَا وَ لَا یَکُفُّونَ سُیُوفَهُمْ حَتَّی یَرْضَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ}}؛ کمال الدین و تمام النعمه، ج ۲، ص ۶۷۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[قنبر علی صمدی|صمدی، قنبر علی]]، [[آخرین منجی (کتاب)|آخرین منجی]]، ص۲۱۳ -۲۱۷؛ [[حبیبالله طاهری|طاهری، حبیبالله]]، [[سیمای آفتاب (کتاب)|سیمای آفتاب]]، ص ۲۳۱ ـ ۲۳۵؛ [[نجمالدین طبسی|طبسی؛ نجمالدین]]، [[چشم اندازی به حکومت مهدی (کتاب)|چشم اندازی به حکومت مهدی]]، ص ۷۶ ـ ۷۸؛ [[ محمد محمدی اشتهاردی|محمدی اشتهاردی، محمد]]، [[حضرت مهدی فروغ تابان ولایت (کتاب)|حضرت مهدی فروغ تابان ولایت]]، ص ۱۳۲-۱۳۴.</ref> | ||
==پاسخها ودیدگاههای متفرقه== | ==پاسخها ودیدگاههای متفرقه== | ||
| خط ۹۶: | خط ۹۶: | ||
[[پرونده:11196.jpg||بندانگشتی|90px|right|[[محمد تقی مصباح یزدی]]]] | [[پرونده:11196.jpg||بندانگشتی|90px|right|[[محمد تقی مصباح یزدی]]]] | ||
::::::[[آیتالله]] '''[[محمد تقی مصباح یزدی]]'''، در کتاب ''«[[ آفتاب ولایت (کتاب)|آفتاب ولایت]]»'' در اینباره گفته است: | ::::::[[آیتالله]] '''[[محمد تقی مصباح یزدی]]'''، در کتاب ''«[[ آفتاب ولایت (کتاب)|آفتاب ولایت]]»'' در اینباره گفته است: | ||
::::::«[[خداوند متعال]] در [[قرآن کریم]] میفرماید: {{متن قرآن|وَكَأَيِّن مِّن نَّبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُواْ لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُواْ وَمَا اسْتَكَانُواْ وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَن قَالُواْ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ}}<ref>چه بسیار پیامبرانی که مردان الهی فراوانی به همراهشان نبرد کردند و از هر رنجی که در راه خدا دیدند، نه سستی ورزیدند و نه ضعف و زبونی نشان دادند و خداوند، شکیبایان را دوست میدارد. سخنشان فقط این بود که پروردگارا! گناهان ما را ببخش و از تندرویهای ما در کارها در گذر! گامهای ما را استوار بدار و ما را بر جمعیت کافران پیروز کن!؛ سوره آل عمران، ۱۴۶ و ۱۴۷.</ref>. واژه {{متن قرآن|رِبِّيُّونَ}} در این دو [[آیه]] شریف به مردمی [[خداپرست]] اشاره دارد که مخلصانه در رکاب [[پیامبران]] با [[کافران]] و [[مشرکان]] جنگیدند. ویژگیهای اساسی {{متن قرآن|رِبِّيُّونَ}} که در این دو [[آیه]] شریف | ::::::«[[خداوند متعال]] در [[قرآن کریم]] میفرماید: {{متن قرآن|وَكَأَيِّن مِّن نَّبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُواْ لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُواْ وَمَا اسْتَكَانُواْ وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَن قَالُواْ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ}}<ref>چه بسیار پیامبرانی که مردان الهی فراوانی به همراهشان نبرد کردند و از هر رنجی که در راه خدا دیدند، نه سستی ورزیدند و نه ضعف و زبونی نشان دادند و خداوند، شکیبایان را دوست میدارد. سخنشان فقط این بود که پروردگارا! گناهان ما را ببخش و از تندرویهای ما در کارها در گذر! گامهای ما را استوار بدار و ما را بر جمعیت کافران پیروز کن!؛ سوره آل عمران، ۱۴۶ و ۱۴۷.</ref>. واژه {{متن قرآن|رِبِّيُّونَ}} در این دو [[آیه]] شریف به مردمی [[خداپرست]] اشاره دارد که مخلصانه در رکاب [[پیامبران]] با [[کافران]] و [[مشرکان]] جنگیدند. ویژگیهای اساسی {{متن قرآن|رِبِّيُّونَ}} که در این دو [[آیه]] شریف بیان شده است، عبارتند از: [[قدرت]] والای روحی، [[بردباری]]، طلب [[مغفرت]]، طلب [[استواری]] و [[استقامت]] و طلب [[نصرت]] که درباره هریک از این ویژگیها توضیحی مختصر ارائه میکنیم: | ||
:::::#'''[[قدرت]] والای روحی:''' میدان [[جنگ]]، عرصه جنگیدن، کشتن و کشته شدن است. طولانی شدن [[جنگ]]، به طور طبیعی آثار منفی فراوانی را در پی میآورد. از یک طرف، عواملی چون دوری از [[زن]] و [[فرزند]]، نابسامانی خانوادهها، بیسرپرستی بچهها، [[فقر]] و ویرانی ناشی از [[جنگ]]، باعث سست شدن [[اراده]] و انرژی روحی جنگاوران میشود و از طرف دیگر، آثار ضعف و سستی در [[بدن]] و انرژیهای جسمانی بروز میکند. مجموعه این عوامل میتواند باعث [[خضوع]] و [[تسلیم]] در مقابل [[دشمن]] شود. [[خداوند متعال]]، جنگاوران مجاهدی را میستاید که به [[عشق]] [[خدا]] و [[رسول]] او، خالصانه در میدانهای طاقت فرسای [[جنگ]] [[استقامت]] ورزیدند و لحظهای ضعف از خود نشان ندادند؛ [[ستارگان]] درخشانی که حتی با طولانی شدن [[جنگ]] و پیشامد مصیبتهای گوناگون، نه در [[عشق]] و [[اراده]] آهنینشان ضعفی پیدا شد و نه در برابر [[دشمن]]، دست [[خضوع]] و [[تسلیم]] بالا بردند: {{متن قرآن|فَمَا وَهَنُواْ لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُواْ وَمَا اسْتَكَانُواْ}}<ref>از هر صدمهای که در راه خدا دیدند، نه سستی ورزیدند و نه ضعف و زبونی نشان دادند؛ سوره آل عمران، ۱۴۶.</ref>. | :::::#'''[[قدرت]] والای روحی:''' میدان [[جنگ]]، عرصه جنگیدن، کشتن و کشته شدن است. طولانی شدن [[جنگ]]، به طور طبیعی آثار منفی فراوانی را در پی میآورد. از یک طرف، عواملی چون دوری از [[زن]] و [[فرزند]]، نابسامانی خانوادهها، بیسرپرستی بچهها، [[فقر]] و ویرانی ناشی از [[جنگ]]، باعث سست شدن [[اراده]] و انرژی روحی جنگاوران میشود و از طرف دیگر، آثار ضعف و سستی در [[بدن]] و انرژیهای جسمانی بروز میکند. مجموعه این عوامل میتواند باعث [[خضوع]] و [[تسلیم]] در مقابل [[دشمن]] شود. [[خداوند متعال]]، جنگاوران مجاهدی را میستاید که به [[عشق]] [[خدا]] و [[رسول]] او، خالصانه در میدانهای طاقت فرسای [[جنگ]] [[استقامت]] ورزیدند و لحظهای ضعف از خود نشان ندادند؛ [[ستارگان]] درخشانی که حتی با طولانی شدن [[جنگ]] و پیشامد مصیبتهای گوناگون، نه در [[عشق]] و [[اراده]] آهنینشان ضعفی پیدا شد و نه در برابر [[دشمن]]، دست [[خضوع]] و [[تسلیم]] بالا بردند: {{متن قرآن|فَمَا وَهَنُواْ لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُواْ وَمَا اسْتَكَانُواْ}}<ref>از هر صدمهای که در راه خدا دیدند، نه سستی ورزیدند و نه ضعف و زبونی نشان دادند؛ سوره آل عمران، ۱۴۶.</ref>. | ||
:::::#'''[[بردباری]]:''' دلیرمردانی که در این [[آیه]]، مورد [[ستایش]] [[خداوند]] قرار میگیرند، مجاهدانی خستگی ناپذیرند که به سبب [[بردباری]] فوق العاده شان، [[محبوب]] [[ذات اقدس الهی]] شدهاند: {{متن قرآن|وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ}}<ref>و خداوند، چنین صبرکنندگانی را دوست میدارد؛ سوره آل عمران، ۱۴۶.</ref>. اگر در [[شأن]] رزمندگان جز همین جمله در [[قرآن]] نازل نشده بود، برای [[پاداش]] آنها کافی بود. چه پاداشی بالاتر از [[محبوبیت]] نزد [[خداوند]] قابل تصور است؟! آن که پروردگارش او را [[دوست]] بدارد، چه چیزی کم خواهد داشت؟! | :::::#'''[[بردباری]]:''' دلیرمردانی که در این [[آیه]]، مورد [[ستایش]] [[خداوند]] قرار میگیرند، مجاهدانی خستگی ناپذیرند که به سبب [[بردباری]] فوق العاده شان، [[محبوب]] [[ذات اقدس الهی]] شدهاند: {{متن قرآن|وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ}}<ref>و خداوند، چنین صبرکنندگانی را دوست میدارد؛ سوره آل عمران، ۱۴۶.</ref>. اگر در [[شأن]] رزمندگان جز همین جمله در [[قرآن]] نازل نشده بود، برای [[پاداش]] آنها کافی بود. چه پاداشی بالاتر از [[محبوبیت]] نزد [[خداوند]] قابل تصور است؟! آن که پروردگارش او را [[دوست]] بدارد، چه چیزی کم خواهد داشت؟! | ||