محل سکونت امام مهدی در غیبت کبری کجاست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

محل سکونت امام مهدی در غیبت کبری کجاست؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۳۹

۳۷ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۴ آوریل ۲۰۲۰

جز

جایگزینی متن - 'منتخب الاثر،' به 'منتخب الاثر،'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۷٬۳۴۵

ویرایش

@@ خط ۵۷: / خط ۵۷: @@
 ::::::مسلّماً این نسبت به [[شیعه]] [[دروغ]] محض است و [[شیعیان]] چنین عقیده‌ای ندارند. در هیچ روایتی گفته نشده است که [[امام غائب]] در [[سرداب]] [[زندگی]] می‌‌کند و هیچ‌یک از [[علما]] و [[دانشمندان شیعه]] چنین سخنی نگفته‌اند، آنچه در [[منابع شیعه]] آمده است، این است که [[سرداب مقدس]] محل ابتداء [[غیبت]] بوده، نه اینکه [[امام]] در طول این مدت در آن [[سرداب]] [[زندگی]] می‌‌کند، به این معنی که آخرین [[دیدار امام زمان]]{{ع}} با [[شیعیان]] روزی بود که در مراسم [[تشییع جنازه]] پدرش برای آنان ظاهر شده و بر جنازه پدرش [[نماز]] خوانده و سپس ناپدید گردیده، دیگر بعد از آن، [[ملاقات]] رسمی و عمومی نداشت. این [[دیدار]] در [[سامرا]] و در [[خانه]] پدرش [[امام حسن عسکری]]{{ع}} انجام یافت.
 ::::::[[خانه]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} شامل غرفه‌ای برای مردان و غرفه‌ای برای [[زنان]] و زیر آنها [[سرداب]] بود، [[سرداب]] نیز دو قسمت بود، یک قسمت آن برای مردان و قسمت دیگر آن برای [[زنان]] بود، این [[سرداب]] [[محل زندگی]] [[امام هادی]] و [[امام عسکری]] و [[حضرت بقیة الله]]{{ع}} بود و تمام [[دیدارها]] با [[حضرت ولی عصر]] در [[عهد]] [[پدر]] در همین منزل و در همین [[سرداب]] انجام یافته بود، به همین جهت [[شیعیان]] پس از [[رحلت]] [[امام حسن عسکری]]{{ع}} به [[سامرا]] آمدند، بعد از [[زیارت]] [[قبر]] آن دو [[امام]]، در محل [[عبادت]] سه [[امام]] بزرگوار نیز تبرکاً [[نماز]] می‌‌خواندند و آنجا را [[زیارت]] می‌‌کردند.
-::::::ظاهراً تنها در یک روایتی از [[سرداب]] اسمی برده شده است، طبق همین [[روایت]] مأموران [[خلیفه]] به منزل آن [[حضرت]] [[هجوم]] آورده، در [[سرداب]] را گرفته بودند، [[حضرت]] در همان موقع از [[سرداب]] بیرون آمدند و در جلو چشم مأموران تشریف بردند. پس از آنکه مأموران همه رسیدند، [[فرمانده]] آنها [[دستور]] ورود به [[سرداب]] را داد مأمورانی که بیرون آمدن آن [[حضرت]] را دیده بودند گفتند: مگر آن کس نبود که از اینجا بیرون رفت و از مقابل تو هم عبور کرد؟ گفت: من او را ندیدم، چرا او را رها کردید؟ گفتند ما [[گمان]] کردیم تو او را می‌‌بینی<ref>منتخب الاثر، ص۳۷۳.</ref>. از [[احادیث]] استفاده می‌‌شود که آن [[حضرت]] در بین [[مردم]] [[زندگی]] می‌‌کند.
+::::::ظاهراً تنها در یک روایتی از [[سرداب]] اسمی برده شده است، طبق همین [[روایت]] مأموران [[خلیفه]] به منزل آن [[حضرت]] [[هجوم]] آورده، در [[سرداب]] را گرفته بودند، [[حضرت]] در همان موقع از [[سرداب]] بیرون آمدند و در جلو چشم مأموران تشریف بردند. پس از آنکه مأموران همه رسیدند، [[فرمانده]] آنها [[دستور]] ورود به [[سرداب]] را داد مأمورانی که بیرون آمدن آن [[حضرت]] را دیده بودند گفتند: مگر آن کس نبود که از اینجا بیرون رفت و از مقابل تو هم عبور کرد؟ گفت: من او را ندیدم، چرا او را رها کردید؟ گفتند ما [[گمان]] کردیم تو او را می‌‌بینی<ref>[[منتخب الاثر (کتاب)|منتخب الاثر]]، ص۳۷۳.</ref>. از [[احادیث]] استفاده می‌‌شود که آن [[حضرت]] در بین [[مردم]] [[زندگی]] می‌‌کند.
 ::::::[[سدیر]] صیرفی از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده که فرمود: [[صاحب‌الامر]]{{ع}} از این جهت با [[حضرت یوسف]] شباهت دارد که [[برادران]] [[یوسف]] با اینکه [[عاقل]] و [[دانا]] بودند و قبلاً هم با وی [[معاشرت]] داشتند، وقتی وارد بر او شدند تا خود را معرفی ننمود او را نشناختند و با اینکه بین او و [[یعقوب]] بیش از هیجده روز راه فاصله نبود، [[یعقوب]] از وی اطلاعی نداشت، پس چرا این [[مردم]] [[انکار]] می‌‌کنند که [[خدا]] همین عمل را نسبت به [[حجت]] خود [[حضرت]] [[صاحب‌الامر]] نیز انجام دهد؟! آن [[حضرت]] هم، در بین [[مردم]] تردد کند و در بازارشان راه برود و بر فرششان قدم بگذارد ولی او را نشناسند و به همین وضع [[زندگی]] کند تا هنگامی که [[خدا]] اذنش دهد تا خودش را معرفی نماید<ref>بحار، ج۵۲، ص۱۵۴.</ref>. به موجب همین [[روایات]] [[امام عصر]]{{ع}} در تحت [[عنایات]] خاص [[الهی]] در اقطار و اکناف این [[جهان]] در گردش است و همه‌ساله در موسم [[حج]] به [[زیارت]] [[خانه خدا]] تشریف می‌‌برند و در مراسم [[حج]] شرکت می‌‌کنند ولی انبوه [[حجاج]] او را نمی‌بینند<ref>صدوق، کمال الدین، ص۳۴۷ – ۳۵۱؛ بحار، ج۵۲، ص۱۵۱.</ref> و یا می‌‌بینند ولی او را نمی‌شناسند <ref>بحار، ج۵۲، ص۱۵۲.</ref>. به همین جهت شیفتگان روی او، در طول [[غیبت]] آن [[خورشید]] عالم‌تاب سراغ گمشده خود را در موسم [[حج]] در [[مکه]] گرفته‌اند و در مراسم [[حج]] به جستجوی جای پای او پرداخته‌اند و سعادتمندانی نیز [[توفیق]] [[تشرف]] به پیشگاه آن [[قبله]] مقصود را در موسم [[حج]] در [[مکه]] یافته‌اند<ref>غیبت طوسی، ص۱۵۸.</ref>.
 ::::::آنچه از [[روایات]] استفاده می‌‌شود این است که [[امام غائب]] در [[غیبت کبری]] در مکان خاص و در [[شهر]] معینی اقامت دائم ندارند که از آن مکان و آن [[شهر]] خارج نگردند و به محل دیگر تشریف ببرند، بلکه برای انجام [[وظائف]] و تکالیفی به [[مسافرت]] و سیر و حرکت و انتقال از مکانی به مکان دیگر، می‌‌پردازند. و در احادیثی که به اقامتگاه [[امام]]{{ع}} اشاره شده از [[مدینه]] نیز ذکری به میان آمده است.