امامت امام علی: تفاوت میان نسخهها
←نصوص جلی بر امامت امام علی{{ع}}
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
*[[پیامبر گرامی]]{{صل}} هنگامی که عازم [[تبوک]] بود [[علی]]{{ع}} را [[جانشین]] خود در [[مدینه]] ساخت و پس از بازگشت، او را از این [[مقام]] [[عزل]] نکرد، بنابراین اگر [[پیامبر]]{{صل}} بار دیگر نیز به سفر میرفت [[علی]]{{ع}} [[جانشین]] او در [[مدینه]] بود. بر این اساس [[رهبری]] او پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} نیز در مورد [[مدینه]] ادامه یافته است، زیرا ملاک [[رهبری علی]]{{ع}} به عنوان [[جانشینی پیامبر]]{{صل}} به [[مدینه]]، [[نیازمندی]] [[مردم]] به [[رهبر]] و فقدان [[رهبری]] [[پیامبر]]{{صل}} بود. این ملاک پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} به گونهای قویتر وجود داشت. هرگاه [[رهبری]] [[مسلمانان]] در [[مدینه]] به [[علی]]{{ع}} اختصاص داشته باشد، [[رهبری]] دیگر شهرهای [[اسلامی]] نیز مخصوص او است، زیرا به [[اجماع]] [[مسلمانان]]، میان [[مدینه]] و شهرهای دیگر در این باره تفاوتی وجود ندارد<ref>حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد، ص۵۰۱.</ref>. | *[[پیامبر گرامی]]{{صل}} هنگامی که عازم [[تبوک]] بود [[علی]]{{ع}} را [[جانشین]] خود در [[مدینه]] ساخت و پس از بازگشت، او را از این [[مقام]] [[عزل]] نکرد، بنابراین اگر [[پیامبر]]{{صل}} بار دیگر نیز به سفر میرفت [[علی]]{{ع}} [[جانشین]] او در [[مدینه]] بود. بر این اساس [[رهبری]] او پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} نیز در مورد [[مدینه]] ادامه یافته است، زیرا ملاک [[رهبری علی]]{{ع}} به عنوان [[جانشینی پیامبر]]{{صل}} به [[مدینه]]، [[نیازمندی]] [[مردم]] به [[رهبر]] و فقدان [[رهبری]] [[پیامبر]]{{صل}} بود. این ملاک پس از [[رحلت پیامبر]]{{صل}} به گونهای قویتر وجود داشت. هرگاه [[رهبری]] [[مسلمانان]] در [[مدینه]] به [[علی]]{{ع}} اختصاص داشته باشد، [[رهبری]] دیگر شهرهای [[اسلامی]] نیز مخصوص او است، زیرا به [[اجماع]] [[مسلمانان]]، میان [[مدینه]] و شهرهای دیگر در این باره تفاوتی وجود ندارد<ref>حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد، ص۵۰۱.</ref>. | ||
*بر این [[استدلال]] اشکال شده که [[پیامبر]]{{صل}} افراد دیگری را نیز در [[مدینه]] و شهرهای دیگر [[جانشین]] خود ساخت، ولی شما به [[امامت]] آنان [[اعتقاد]] ندارید. پاسخ آن است که [[پیامبر]]{{صل}} برخی از آنان را از [[مقام]] خود برکنار کرد و دیگران نیز مدعی [[امامت]] نبودند و کسی نیز قائل به [[امامت]] آنان نشده است<ref>حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد، ص۵۰۱.</ref><ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت امام علی (مقاله)|امامت امام علی]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>. | *بر این [[استدلال]] اشکال شده که [[پیامبر]]{{صل}} افراد دیگری را نیز در [[مدینه]] و شهرهای دیگر [[جانشین]] خود ساخت، ولی شما به [[امامت]] آنان [[اعتقاد]] ندارید. پاسخ آن است که [[پیامبر]]{{صل}} برخی از آنان را از [[مقام]] خود برکنار کرد و دیگران نیز مدعی [[امامت]] نبودند و کسی نیز قائل به [[امامت]] آنان نشده است<ref>حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد، ص۵۰۱.</ref><ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت امام علی (مقاله)|امامت امام علی]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی]]، ج۱، ص ۴۴۴.</ref>. | ||
===[[نصوص]] جلی بر [[امامت امام علی]]{{ع}}=== | ===[[نصوص]] جلی بر [[امامت]] [[امام علی]]{{ع}}=== | ||
*[[نصوص امامت علی]]{{ع}} دوگونهاند: [[نصوص]] عام و [[نصوص]] خاص. | *[[نصوص امامت علی]]{{ع}} دوگونهاند: [[نصوص]] عام و [[نصوص]] خاص. | ||
*[[نصوص]] عام به [[امامت]] وی اختصاص ندارند، بلکه [[امامت]] دیگر [[امامان اهل بیت]] را نیز اثبات میکنند، مانند [[آیه]] {{متن قرآن|كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}}<ref>«با راستگویان باشید!» سوره توبه، آیه ۱۱۹.</ref> و [[آیه]] {{متن قرآن|أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref>، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]] و مانند آنها<ref> حلبی، ابوالصلاح، تقریب المعارف، ص۱۲۳- ۱۲۶؛ حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد، ص۵۰۳.</ref>. | *[[نصوص]] عام به [[امامت]] وی اختصاص ندارند، بلکه [[امامت]] دیگر [[امامان اهل بیت]] را نیز اثبات میکنند، مانند [[آیه]] {{متن قرآن|كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}}<ref>«با راستگویان باشید!» سوره توبه، آیه ۱۱۹.</ref> و [[آیه]] {{متن قرآن|أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref>، [[حدیث ثقلین]] و [[حدیث سفینه]] و مانند آنها<ref> حلبی، ابوالصلاح، تقریب المعارف، ص۱۲۳- ۱۲۶؛ حلی، حسن بن یوسف، کشف المراد، ص۵۰۳.</ref>. | ||