ولایت باطنی امام: تفاوت میان نسخه‌ها

* در نقد این [[شبهه]] نکات ذیل قابل توجه است:

اما صرف [[ارتباط با عالم غیب]] و [[فرشتگان الهی]] از جمله [[جبرئیل]] نه به منظور [[دریافت وحی]] و [[شریعت]] جدید، بلکه از باب دریافت [[علم الهامی]] یا صرف مکالمه و نزول فضل و [[نعمت الهی]] مصداق [[نبوت]] نبوده و اصل [[خاتمیت]] نیز آن را نفی نمی‌کند. دلیل این مدعا [[آیات]] [[قرآن کریم]] است که [[ارتباط غیبی]] را بر غیر [[پیامبران]] تعمیم و از وقوع آن نیز خبر داده است که در ذیل اشاره می‌شود:

#'''[[الهام]] بر [[مادر موسی]]:''' [[قرآن کریم]] از مادر [[حضرت موسی]] خبر می‌دهد که هنگام تولید فرزندش [[موسی]] - که ترس قتل آن توسط دستگاه طاغوت را داشت - [[خداوند]] به او [[وحی]] نمود،<ref>دقت شود، آیه کلمه [[وحی]] را به‌کار برده است و [[مفسران]] آن را بر [[الهام]] [[تفسیر]] نمودند.</ref> که [[موسی]] را شیر داده و به دریا بیندازد{{متن قرآن|وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَلا تَخَافِي وَلا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ}}<ref> و به مادر موسی الهام کردیم که به او شیر بده و اگر بر (جان) او ترسیدی او را (در صندوقی بنه و) به دریا فکن و مهراس و اندوهگین مباش! ما او را به تو باز می‌گردانیم و او را از پیامبران خواهیم کرد؛ سوره قصص، آیه:۷.</ref>؛ {{متن قرآن| إِذْ أَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّكَ مَا يُوحَى}}<ref> آن هنگام که به مادرت آنچه (بایست) وحی می‌شد وحی کردیم؛ سوره طه، آیه:۳۸.</ref>. روشن است که یک نوع [[وحی]] و [[ارتباط غیبی]] با [[مادر موسی]] انجام گرفته و وی نیز بر حسب آن فرزند خود را به دریا انداخته است، پس [[وحی]] و [[الهام]] به [[پیامبران]] اختصاص ندارد.