پرش به محتوا

رسول: تفاوت میان نسخه‌ها

۸ بایت اضافه‌شده ،  ‏۵ ژوئن ۲۰۲۰
جز
جایگزینی متن - 'جامعۀ بشری' به 'جامعۀ بشری'
جز (جایگزینی متن - 'جامعۀ بشر' به 'جامعۀ بشر')
جز (جایگزینی متن - 'جامعۀ بشری' به 'جامعۀ بشری')
خط ۱۱: خط ۱۱:
==مقدمه==
==مقدمه==
*از مجموع [[آیات قرآن کریم]] استفاده می‌شود که رسول، کسی است که کتاب و [[میزان]] بر او نازل شده و [[مأمور]] به [[رهبری]] [[مردم]] برای اقامۀ جامعۀ [[قسط و عدل]] [[الهی]] است. [[خدای متعال]] می‌فرماید: {{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ}}<ref>«ما پیامبرانمان را با برهان‌ها (ی روشن) فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرو فرستادیم تا مردم به دادگری برخیزند‌» سوره حدید، آیه ۲۵.</ref>.
*از مجموع [[آیات قرآن کریم]] استفاده می‌شود که رسول، کسی است که کتاب و [[میزان]] بر او نازل شده و [[مأمور]] به [[رهبری]] [[مردم]] برای اقامۀ جامعۀ [[قسط و عدل]] [[الهی]] است. [[خدای متعال]] می‌فرماید: {{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ}}<ref>«ما پیامبرانمان را با برهان‌ها (ی روشن) فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرو فرستادیم تا مردم به دادگری برخیزند‌» سوره حدید، آیه ۲۵.</ref>.
*بنا بر آنچه از [[قرآن]] و [[روایات]] استفاده می‌شود مقصود از کتاب، [[تعالیم]] [[الهی]] است که بر [[انبیاء]]، به وسیلۀ [[وحی]]، نازل شده است و مقصود از [[میزان]]، [[مقام امامت]] است؛ زیرا [[امام]] کسی است که شخصیتش از نظر [[اندیشه]] و گفتار و [[رفتار]] و در همۀ ابعاد فردی و [[اجتماعی]]، [[برترین]] الگوی جامعۀ بشری و [[میزان]] تشخیص [[حق]] از [[باطل]] و معیار [[سلامت]] و [[استقامت]] است.
*بنا بر آنچه از [[قرآن]] و [[روایات]] استفاده می‌شود مقصود از کتاب، [[تعالیم]] [[الهی]] است که بر [[انبیاء]]، به وسیلۀ [[وحی]]، نازل شده است و مقصود از [[میزان]]، [[مقام امامت]] است؛ زیرا [[امام]] کسی است که شخصیتش از نظر [[اندیشه]] و گفتار و [[رفتار]] و در همۀ ابعاد فردی و [[اجتماعی]]، [[برترین]] الگوی [[جامعۀ بشری]] و [[میزان]] تشخیص [[حق]] از [[باطل]] و معیار [[سلامت]] و [[استقامت]] است.
*در [[تفسیر]] [[علی بن ابراهیم قمی]] در ذیل آیۀ: {{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ}}<ref>«ما پیامبرانمان را با برهان‌ها (ی روشن) فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرو فرستادیم» سوره حدید، آیه ۲۵.</ref> آمده است: {{متن حدیث|الْمِيزَانُ الْإِمَامُ}}<ref>تفسیر القمی، ج۲، ص۳۵۲.</ref>.
*در [[تفسیر]] [[علی بن ابراهیم قمی]] در ذیل آیۀ: {{متن قرآن|لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ}}<ref>«ما پیامبرانمان را با برهان‌ها (ی روشن) فرستادیم و با آنان کتاب و ترازو فرو فرستادیم» سوره حدید، آیه ۲۵.</ref> آمده است: {{متن حدیث|الْمِيزَانُ الْإِمَامُ}}<ref>تفسیر القمی، ج۲، ص۳۵۲.</ref>.
*و در [[تفسیر]] "جوامع الجامع" آمده است: "در [[روایت]] است که [[جبرئیل]]، [[میزان]] را فرود آورد و آن را به [[نوح]] سپرد و گفت: به [[قوم]] خود [[دستور]] ده تا از آن استفاده کنند"<ref>{{عربی|روى أنّ جبرئيل نزل بالميزان فدفعه إلى نوح، قال: مر قومك يزنوا به}}؛ تفسیر جوامع الجامع، ج۴، ص۲۵۱.</ref>.
*و در [[تفسیر]] "جوامع الجامع" آمده است: "در [[روایت]] است که [[جبرئیل]]، [[میزان]] را فرود آورد و آن را به [[نوح]] سپرد و گفت: به [[قوم]] خود [[دستور]] ده تا از آن استفاده کنند"<ref>{{عربی|روى أنّ جبرئيل نزل بالميزان فدفعه إلى نوح، قال: مر قومك يزنوا به}}؛ تفسیر جوامع الجامع، ج۴، ص۲۵۱.</ref>.
خط ۲۳: خط ۲۳:
*در [[سورۀ شعراء]] در [[آیات]] فراوانی تأکید شده است که [[پیام]] [[رسولان الهی]] برای [[مردم]] چنین بود:{{متن قرآن|فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ}}<ref>«پس، از خداوند پروا و از من فرمانبرداری کنید!» سوره شعراء، آیه ۱۰۸.</ref>.
*در [[سورۀ شعراء]] در [[آیات]] فراوانی تأکید شده است که [[پیام]] [[رسولان الهی]] برای [[مردم]] چنین بود:{{متن قرآن|فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ}}<ref>«پس، از خداوند پروا و از من فرمانبرداری کنید!» سوره شعراء، آیه ۱۰۸.</ref>.
*و در ضمن همین [[آیات]]، از قول یکی از [[رسولان الهی]] به نام [[صالح]]{{ع}} آمده است: {{متن قرآن|فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ * وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ * الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ}}<ref>«پس، از خداوند پروا و از من فرمانبرداری کنید! * و از فرمان گزافکاران پیروی نکنید * آنان که در زمین فساد بر می‌انگیزند و به (نیکی و) شایستگی روی نمی‌آورند» سوره شعراء، آیه ۱۵۰-۱۵۲.</ref>.
*و در ضمن همین [[آیات]]، از قول یکی از [[رسولان الهی]] به نام [[صالح]]{{ع}} آمده است: {{متن قرآن|فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ * وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ * الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ}}<ref>«پس، از خداوند پروا و از من فرمانبرداری کنید! * و از فرمان گزافکاران پیروی نکنید * آنان که در زمین فساد بر می‌انگیزند و به (نیکی و) شایستگی روی نمی‌آورند» سوره شعراء، آیه ۱۵۰-۱۵۲.</ref>.
*از این آيات، به روشنی معلوم می‌شود که مقصود از اطاعتی که [[رسولان]]، [[مردم]] را بدان [[دعوت]] می‌کردند [[اطاعت]] [[رسولان]] به عنوان [[رهبران]] [[سیاسی]] و [[زمامداران]] جامعۀ بشری بوده است؛ قرینۀ روشنی که بر این مطلب دلالت می‌کند همراه بودن امر به [[اطاعت از رسول]]، با [[نهی]] از [[اطاعت]] [[حاکمان]] [[مفسد]] و [[تبهکار]] [[جامعه]] است. در [[حقیقت]] در این [[آیات]]، این مطلب آشکارا بیان شده است که [[رسولان الهی]]، [[مردم]] را از یکسو به [[سرپیچی]] از [[اطاعت]] [[رهبران]] [[فاسد]] و [[مستکبر]] فرا می‌خواندند که همان جنبۀ شورشگری و انقلابی [[دعوت]] انبیاست و از سوی دیگر، آنان را به [[اطاعت]] از [[حاکمان]] بر [[حق]] [[جامعه]] که همان [[رهبران الهی]] و [[رسولان]] فرستادۀ خدایند، [[دعوت]] می‌کردند؛ لذا همیشه [[دعوت]] [[پیامبران]]، دو جنبه داشته است: نفی [[حاکمیت]] [[مستکبران]]، و [[اثبات]] [[حاکمیت]] [[رهبران الهی]].
*از این آيات، به روشنی معلوم می‌شود که مقصود از اطاعتی که [[رسولان]]، [[مردم]] را بدان [[دعوت]] می‌کردند [[اطاعت]] [[رسولان]] به عنوان [[رهبران]] [[سیاسی]] و [[زمامداران]] [[جامعۀ بشری]] بوده است؛ قرینۀ روشنی که بر این مطلب دلالت می‌کند همراه بودن امر به [[اطاعت از رسول]]، با [[نهی]] از [[اطاعت]] [[حاکمان]] [[مفسد]] و [[تبهکار]] [[جامعه]] است. در [[حقیقت]] در این [[آیات]]، این مطلب آشکارا بیان شده است که [[رسولان الهی]]، [[مردم]] را از یکسو به [[سرپیچی]] از [[اطاعت]] [[رهبران]] [[فاسد]] و [[مستکبر]] فرا می‌خواندند که همان جنبۀ شورشگری و انقلابی [[دعوت]] انبیاست و از سوی دیگر، آنان را به [[اطاعت]] از [[حاکمان]] بر [[حق]] [[جامعه]] که همان [[رهبران الهی]] و [[رسولان]] فرستادۀ خدایند، [[دعوت]] می‌کردند؛ لذا همیشه [[دعوت]] [[پیامبران]]، دو جنبه داشته است: نفی [[حاکمیت]] [[مستکبران]]، و [[اثبات]] [[حاکمیت]] [[رهبران الهی]].
*از آنچه [[گذشت]] می‌توان نتیجه گرفت:
*از آنچه [[گذشت]] می‌توان نتیجه گرفت:
#[[مقام رسالت]]، [[مقام]] تلقی کتاب و [[میزان]] است.
#[[مقام رسالت]]، [[مقام]] تلقی کتاب و [[میزان]] است.
۲۲۴٬۷۸۹

ویرایش