طیبات: تفاوت میان نسخه‌ها

#{{متن قرآن|يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}}<ref>«تا گناهانتان را بیامرزد و شما را به بهشت‌هایی که از بن آنها جویبارها روان است و به جایگاه‌هایی پاکیزه در بهشت برین درآورد؛ این همان رستگاری سترگ است» سوره صف، آیه ۱۲.</ref>.

#{{متن قرآن|مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«کسانی از مرد و زن که کار شایسته‌ای کنند؛ و مؤمن باشند، بی‌گمان آنان را با زندگانی پاکیزه‌ای زنده می‌داریم و به یقین نیکوتر از آنچه انجام می‌دادند پاداششان را خواهیم داد» سوره نحل، آیه ۹۷.</ref> '''نکته''': [[زندگی]] [[زیبا]]، [[پاکیزه]] همراه با [[آرامش]] و [[امنیت]] -[[حیات]] طیب - [[وعده خداوند]] به موءمنان که می‌‌فرماید: هر کس از مرد یا [[زن]]، [کار] شایسته‌ای انجام دهد، {{متن قرآن|مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى...}} در حالی که او [[مؤمن]] است، {{متن قرآن|...وَهُوَ مُؤْمِنٌ...}} پس قطعاً او را به زندگانی پاکیزه‌ای زنده می‌داریم؛ {{متن قرآن|فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً...}} و حتماً مزدشان را بر طبق [[بهترین]] چیزی که همواره انجام می‌دادند، به آنان [[پاداش]] خواهیم داد {{متن قرآن|وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}} [[علامه طباطبایی]] درباره [[آیه]] این‌گونه می‌‌نویسد. [[وعده]] جمیلی است که به [[زنان]] و مردان [[مؤمن]] می‌دهد، که [[عمل صالح]] کنند، و در این [[وعده]] جمیل فرقی میان [[زنان]] و مردان در قبول ایمانشان و در اثر [[اعمال]] صالحشان که همان [[احیاء]] به [[حیات طیبه]]، و [[اجر]] به احسن عمل است نگذاشته، و این تسویه میان مرد و [[زن]] [[علی]] رغم بنائی است که بیشتر غیر موحدین و [[اهل کتاب]] از [[یهود]] و [[نصاری]] داشتند و [[زنان]] را از تمامی مزایای [[دینی]] و یا بیشتر آن [[محروم]] می‌دانستند، و مرتبه [[زنان]] را از مرتبه مردان پایین‌تر می‌پنداشتند، و آنان را در وضعی قرار داده بودند که به هیچ وجه قابل ارتقاء نبود. پس اینکه فرمود: {{متن قرآن|مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ}} حکمی است کلی نظیر تأسیس قاعده‌ای برای هر کس که [[عمل صالح]] کند، حالا هر که می‌خواهد باشد، تنها مقیدش کرده به اینکه صاحب عمل، [[مؤمن]] باشد و این قید در معنای شرط است، چون عمل در کسی که [[مؤمن]] نیست حبط می‌شود و اثری بر آن مترتب نیست همچنان که [[خدای تعالی]] فرموده: {{متن قرآن|وَمَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ}}<ref>«و هر کس گرویدن (به اسلام) را نپذیرد کردارش تباه می‌شود» سوره مائده، آیه ۵.</ref> و نیز فرموده: {{متن قرآن|وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا فِيهَا وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«و آنچه در آن کرده‌اند نابود و آنچه انجام می‌داده‌اند تباه است» سوره هود، آیه ۱۶.</ref> [[[حیات]] طیبه‌ای که [[خداوند]] به [[زن]] و مرد نکو [[کردار]] [[وعده]] داده است حیاتی [[حقیقی]] و [[جدید]] است که مرتبه‌ای بالا و والا از [[حیات]] عمومی و دارای آثاری مهم می‌باشد] <ref>ترجمه تفسیر المیزان ج۱۲، ص۴۹۱.</ref>.  

==نکات==