رهبانیت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'صورت' به 'صورت'
جز (جایگزینی متن - 'ماه' به 'ماه')
جز (جایگزینی متن - 'صورت' به 'صورت')
خط ۱۵: خط ۱۵:


==نسبت میان تحنث و [[رهبانیت]]==
==نسبت میان تحنث و [[رهبانیت]]==
تردیدی نیست که [[عرب]] و [[قریش]] پیش از [[اسلام]] این گوشه‌گیریها را «تحنث» می‌خواند و در بعضی از [[روایات]] آمده که [[عبد المطلب]] نیای [[پیامبر]]{{صل}} برای نخستین بار در [[غار حراء]]، [[ماه رمضان]] را به تحنث گزید. چون [[ماه رمضان]] می‌رسید، وی به حراء می‌رفت و [[مساکین]] را [[غذا]] می‌داد. از آن پس دیگرانی چون [[ورقة بن نوفل]] و ابو امیة بن [[مغیرة]] از او [[پیروی]] کرده و تا پایان ماه در آنجا می‌ماندند. شاید هم که آنها در یک نقطه مثل حراء جمع نمی‌شدند، اما در [[ماه رمضان]] بود که از [[زن]] و خوردن بلکه [[زندگی]] [[دنیا]] [[انزوا]] می‌گرفتند. البته جوار و [[گوشه‌گیری]] و [[رهبانیت]] در [[عرب جاهلی]] شاید به صورت‌های دیگری مرسوم بوده و [[اسلام]] آن را سامان داده و صورتهای مختلف را در یک شکل خاص آن جمع و ترتیب داده و از تعبیر ابتدعوها در [[سوره حدید]] استفاده می‌شود که خود این عمل به صورت مستقیم [[دستور الهی]] نبوده، و [[رهبانیت]] و دوری از اجتماع تصحیح شده و در [[صورت]] [[اعتکاف]] امضاء شده است. چنانکه [[پیامبر اکرم]] [[نذر]] [[عمر]] در [[جاهلیت]] را برای جوار اجازه فرمود (محقق در المعتبر و [[بخاری]] در [[اعتکاف]]، به [[نقل]] از رامیار، [[تاریخ قرآن]]، ص ۳۷)
تردیدی نیست که [[عرب]] و [[قریش]] پیش از [[اسلام]] این گوشه‌گیریها را «تحنث» می‌خواند و در بعضی از [[روایات]] آمده که [[عبد المطلب]] نیای [[پیامبر]]{{صل}} برای نخستین بار در [[غار حراء]]، [[ماه رمضان]] را به تحنث گزید. چون [[ماه رمضان]] می‌رسید، وی به حراء می‌رفت و [[مساکین]] را [[غذا]] می‌داد. از آن پس دیگرانی چون [[ورقة بن نوفل]] و ابو امیة بن [[مغیرة]] از او [[پیروی]] کرده و تا پایان ماه در آنجا می‌ماندند. شاید هم که آنها در یک نقطه مثل حراء جمع نمی‌شدند، اما در [[ماه رمضان]] بود که از [[زن]] و خوردن بلکه [[زندگی]] [[دنیا]] [[انزوا]] می‌گرفتند. البته جوار و [[گوشه‌گیری]] و [[رهبانیت]] در [[عرب جاهلی]] شاید به صورت‌های دیگری مرسوم بوده و [[اسلام]] آن را سامان داده و صورتهای مختلف را در یک شکل خاص آن جمع و ترتیب داده و از تعبیر ابتدعوها در [[سوره حدید]] استفاده می‌شود که خود این عمل به صورت مستقیم [[دستور الهی]] نبوده، و [[رهبانیت]] و دوری از اجتماع تصحیح شده و در صورت [[اعتکاف]] امضاء شده است. چنانکه [[پیامبر اکرم]] [[نذر]] [[عمر]] در [[جاهلیت]] را برای جوار اجازه فرمود (محقق در المعتبر و [[بخاری]] در [[اعتکاف]]، به [[نقل]] از رامیار، [[تاریخ قرآن]]، ص ۳۷)


==پیشینه [[رهبانیت]]==
==پیشینه [[رهبانیت]]==
خط ۳۳: خط ۳۳:
#چون [[پیغمبر]] [[مبعوث]] شد و آنها او را قبول نکردند پس بدرستی همان [[رهبانیت]] که بر خود [[واجب]] کردند بانجام نرساندند. ([[مجمع البیان]]، ذیل [[آیه]]) لذا از این جمله معلوم می‌شود: اگر آن را در قالب [[شریعت]] [[حضرت عیسی]] پیاده می‌کردند، کار [[بدی]] نبود، ولی در آن [[افراط]] نموده و از قالب [[دینی]] و در شرایط و [[موقعیت]] خاص [[تاریخی]] خارج نموده‌اند، مانند ترک [[ازدواج]]، [[گوشه نشینی]]. ([[المیزان]]، ج ۱۹، ص: ۳۰۵-۳۰۴).
#چون [[پیغمبر]] [[مبعوث]] شد و آنها او را قبول نکردند پس بدرستی همان [[رهبانیت]] که بر خود [[واجب]] کردند بانجام نرساندند. ([[مجمع البیان]]، ذیل [[آیه]]) لذا از این جمله معلوم می‌شود: اگر آن را در قالب [[شریعت]] [[حضرت عیسی]] پیاده می‌کردند، کار [[بدی]] نبود، ولی در آن [[افراط]] نموده و از قالب [[دینی]] و در شرایط و [[موقعیت]] خاص [[تاریخی]] خارج نموده‌اند، مانند ترک [[ازدواج]]، [[گوشه نشینی]]. ([[المیزان]]، ج ۱۹، ص: ۳۰۵-۳۰۴).


از سوی دیگر [[رهبانیت]] به آن معنا که در [[مسیحیت]] مرسوم شده و نوعی [[کناره‌گیری]] از [[دنیا]] و ترک لذات است، نمی‌تواند مورد [[تأیید]] [[اسلام]] باشد، چنان که در [[اصل دین]] [[مسیح]] نیز نبوده و در فرایندی از اتفاقات و شرایط خاص [[مسیحیان]] نخستین بوده است. بدون تردید مدتی [[انسان]] خود را مشغول [[خودسازی]] کند، مشکلی ندارد، اما اگر بخواهد برای همیشه از [[جامعه]] و مسائل و [[مشکلات]] [[مردم]] دور باشد و حتی به نیازهای غریزی خود توجه نکند، و در صومعه‌ها، [[زندگی]] کند و [[ترک دنیا]]، ترک [[ازدواج]] کند و آنها را [[پلید]] بداند، بر خلاف [[اراده]] خداوندی و واقعیات [[حیات انسانی]] است. لذا [[رهبانیت]] به [[صورت]] [[اسلامی]] یعنی برای دیگران [[ترک دنیا]] کردن و با شرکت در کار [[اجتماعی]] و مشارکت با [[مردم]]، [[انسان]] خلواتی نیز با [[خدا]] داشته باشد و به [[تصفیه روح]] بپردازد، کار [[انبیاء]] و [[اولیاء]] و [[خاصه]] [[رسول خدا]] و [[اهل بیت]] او{{عم}} در مرحله‌ای از [[زندگی]] مانند تحنث و [[خودسازی]] بوده است و مورد [[تصدیق]] [[اسلام]] و همه، [[ادیان آسمانی]] می‌باشد. از این رو برای [[فهم]] این [[آیه]] به سراغ [[مفسران]] می‌رویم.
از سوی دیگر [[رهبانیت]] به آن معنا که در [[مسیحیت]] مرسوم شده و نوعی [[کناره‌گیری]] از [[دنیا]] و ترک لذات است، نمی‌تواند مورد [[تأیید]] [[اسلام]] باشد، چنان که در [[اصل دین]] [[مسیح]] نیز نبوده و در فرایندی از اتفاقات و شرایط خاص [[مسیحیان]] نخستین بوده است. بدون تردید مدتی [[انسان]] خود را مشغول [[خودسازی]] کند، مشکلی ندارد، اما اگر بخواهد برای همیشه از [[جامعه]] و مسائل و [[مشکلات]] [[مردم]] دور باشد و حتی به نیازهای غریزی خود توجه نکند، و در صومعه‌ها، [[زندگی]] کند و [[ترک دنیا]]، ترک [[ازدواج]] کند و آنها را [[پلید]] بداند، بر خلاف [[اراده]] خداوندی و واقعیات [[حیات انسانی]] است. لذا [[رهبانیت]] به صورت [[اسلامی]] یعنی برای دیگران [[ترک دنیا]] کردن و با شرکت در کار [[اجتماعی]] و مشارکت با [[مردم]]، [[انسان]] خلواتی نیز با [[خدا]] داشته باشد و به [[تصفیه روح]] بپردازد، کار [[انبیاء]] و [[اولیاء]] و [[خاصه]] [[رسول خدا]] و [[اهل بیت]] او{{عم}} در مرحله‌ای از [[زندگی]] مانند تحنث و [[خودسازی]] بوده است و مورد [[تصدیق]] [[اسلام]] و همه، [[ادیان آسمانی]] می‌باشد. از این رو برای [[فهم]] این [[آیه]] به سراغ [[مفسران]] می‌رویم.


==[[مفسران]] و [[رهبانیت]]==
==[[مفسران]] و [[رهبانیت]]==
۲۲۴٬۹۰۳

ویرایش