جنگ صفین در نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

#[[امام]] {{ع}} در نامه‌ای از [[معاویه]] خواست از [[مردم]] [[شام]] [[بیعت]] بگیرد و سپس همراه جمعی به مرکز [[خلافت]] بیاید<ref>نهج البلاغه، نامه ۷۵</ref>. ولی [[معاویه]] پس از گذشت یک ماه نامه‌ای نوشت که نشانه نپذیرفتن [[خلافت امام]] {{ع}} بود<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 256.</ref>.

#[[امام]] پس از [[جنگ جمل]] تصمیم گرفت نماینده‌ای نزد [[معاویه]] بفرستد و او را به [[اطاعت]] از [[خلیفه]] [[مسلمین]] فراخواند. [[جریر بن عبدالله بجلی]] که از هَمدان آمده بود [[آمادگی]] خود را برای رفتن به‌سوی [[معاویه]] اعلام کرد. [[امام]] {{ع}} در نامه‌ای برای او نوشت: "کسانی که با خلفای گذشته [[بیعت]] کردند با من نیز [[بیعت]] کردند، [[طلحه]] و [[زبیر]] نقض [[بیعت]] کردند و اگر تو هم در آنچه [[مسلمانان]] داخل شده‌اند وارد نشوی، با تو خواهم جنگید." در پایان بیان داشت که تو جزو طلقا هستی و [[شایسته]] [[خلافت]] نیستی<ref>نهج البلاغه، نامه ۶</ref>. [[معاویه]] پس از کش و قوس‌های فراوان [[جنگ]] را برگزید. جریر نیز به [[کوفه]] بازگشت. [[امام]] {{ع}} زمانی که تصمیم به [[نبرد]] [[صفین]] گرفت، [[مهاجرین]] و [[انصار]] را فراخواند و به آنان فرمود که تصمیم گرفته‌ایم به‌سوی [[دشمن]] خود و شما برویم، نظر خود را برای ما بگویید. گروهی در پاسخ برخاستند و اعلام [[آمادگی]] کردند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 256-257.</ref>.