قریش در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

==[[ادیان]] [[قریش]]==

* [[مردم]] [[مکه]]، همواره بر [[آیین]] [[اسماعیل]]{{ع}} بودند تا اینکه [[عمرو بن لحی]] [[خزاعی]] آن را [[تغییر]] داد. او در پی سفری که به بلقای [[شام]] داشت بت‌هایی را به [[مکه]] آورد و [[بت‌پرستی]] را در آنجا رواج داد. [[عزی]]، [[هبل]]، أساف، [[نائله]] و مناة، از بت‌های معروف [[قریش]] به شمار می‌آمدند. "[[عزی]]"، بزرگ‌ترین بتشان بود؛ بدین علت، [[قریش]] را [[عزی]] هم می‌خواندند. آنان [[عزی]] را [[زیارت]] می‌کردند و برایش هدیه می‌بردند و [[قربانی]] می‌کردند و بدین [[وسیله]] به آن [[تقرب]] می‌جستند. [[بت]] دیگر [[قریش]]، "[[هبل]]" نام داشت که با عقیق سرخ، به شکل [[انسان]] ساخته شده بود و بزرگ‌ترین [[بت]] درون [[کعبه]] به شمار می‌رفت. أساف و [[نائله]] نیز دو [[بت]] دیگر بودند که [[قریش]] آنها را می‌پرستیدند. این دو را که به صورت دو سنگ [[مسخ]] شده بودند و آنها را پیشاپیش [[کعبه]] قرار دادند تا [[مردم]] از آن [[پند]] بگیرند. مناة نیز از بتانی بود که افزون بر دیگر [[اعراب]]، [[قریش]] نیز آن را بزرگ می‌داشتند<ref>هشام بن محمد کلبی، الاصنام، ص۱۸.</ref>.

*آنان، ساکنان خارج از [[حرم]] را وادار می‌کردند غذای خود را به آنجا وارد نکنند و از غذای [[اهل]] [[حرم]] استفاده کنند و موقع [[طواف]] از لباس‌های [[مردم]] [[مکه]] که [[لباس]] ملی و قومی بود بپوشند و اگر کسی [[توانایی]] خریدش را نداشت، باید برهنه [[طواف]] می‌کرد. این بدعت‌گذاری‌ها، به ویژه از زمانی که [[خداوند]]، [[لشکر]] ابرهه را تار و مار کرد شدت گرفت؛ چرا که [[مقام]] [[کعبه]] و [[قریش]]، پس از این واقعه بالا رفت. [[اعراب]] می‌گفتند: "اینان ([[قریش]]) اهل‌الله هستند؛ چه آنکه [[خداوند]] از ایشان [[دفاع]] کرد و دشمنانشان را نابود ساخت"<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۱۲۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۵۹.</ref>. آنها هنگام انجام دادن [[اعمال]] [[حج]]، غذای روغنی نمی‌پختند، مو و ناخن نمی‌گرفتند، روغن استعمال نمی‌کردند، با [[زنان]] [[معاشرت]] نمی‌کردند، خود را خوشبو نمی‌کردند، گوشت نمی‌خوردند، در خانه‌ای از خانه‌های [[مکه]] داخل نمی‌شدند، در حال اجرای [[مناسک]] در خیمه‌های چرمی ساکن می‌شدند و...<ref>ابن حبیب بغدادی، المنمق فی اخبار القریش، ص۱۲۷؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۱۲۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۵۹.</ref>. با این حال، عده‌ای از [[قریش]] از [[پرستش]] [[بت‌ها]] [[دست]] برداشته و [[نصرانی]] یا پیرو [[دین حنیف]] شدند.  

*افزون بر این، در میان [[قریش]] و به ویژه در [[طایفه]] [[بنی‌هاشم]]، [[آیین حنیف]] [[ابراهیم]]{{ع}} پیروانی داشت. [[ورقة بن نوفل]] بن اسد از جمله کسانی بود که از [[پرستش]] [[بت‌ها]] سر باز زده، [[آیین مسیحیت]] [[اختیار]] کرده بود. [[زید بن عمرو بن نفیل]] نیز از [[پرستش]] بتان خودداری کرده بود و در پی [[دین]] بود تا اینکه [[مسیحیان]] او را در [[شام]] کشتند<ref>ر.ک: حسینی ایمنی، سید علی اکبر، قریش، فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم، ج۲، ص۲۲۷-۲۲۸.</ref>.

==پیمان‌های [[قریش]]==

==مشهورترین ایام [[قریش]]==