پرش به محتوا

سمع: تفاوت میان نسخه‌ها

۴۵ بایت حذف‌شده ،  ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۰
جز
جایگزینی متن - 'سعیدیان‌فر، محمد جعفر و ایازی، سید محمد علی، [[فرهنگ‌نامه' به 'سعیدیان‌فر و ایازی، [[فرهنگ‌نامه'
جز (جایگزینی متن - 'سعیدیان‌فر، محمد جعفر و ایازی، سید محمد علی، [[فرهنگ‌نامه' به 'سعیدیان‌فر و ایازی، [[فرهنگ‌نامه')
خط ۱۵: خط ۱۵:
#{{متن قرآن|وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}<ref>«و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کناد! چگونه (از حق) بازگر» سوره منافقون، آیه ۴.</ref>
#{{متن قرآن|وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ}}<ref>«و هنگامی که آنان را ببینی، پیکرهاشان تو را به شگفتی می‌آورد و چون چیزی گویند به گفتارشان گوش می‌سپاری (اما) گویی چوب‌هایی خشکند پشت داده بر دیوار، هر بانگی را به زیان خود می‌پندارند، آنان دشمنند، از آنها دوری گزین! خدایشان لعنت کناد! چگونه (از حق) بازگر» سوره منافقون، آیه ۴.</ref>
==نکات==
==نکات==
در این دسته از [[آیات]] [[خداوند]] به [[پیامبر]] می‌فرماید: انتقال [[پیام]] به [[انسان‌ها]] فراتر از شنیدن، [[آمادگی]] و [[تعقل]] می‌خواهد. و برخی از کسانی‌اند که به تو گوش فرا می‌دهند. نمی‌توانند بشنوند، زیرا کران هر چند در نیابند - شنوا نخواهی کرد و در نتیجه کسانی که ظرفیت [[خردورزی]] ندارند، همانند ناشنوایان و مردگان می‌مانند و تو نمی‌توانی [[پیام]] [[توحید]] و [[عدل]] را به کور دلان و [[بی‌خردان]] [[عقل]] همانند مردگان برسانی. در [[حقیقت]] به این نکته توجه می‌دهد که تلاش تو برای استماع [[وحی]] همیشه مؤثر نیست و ناراحت نباش<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۷.</ref>.
در این دسته از [[آیات]] [[خداوند]] به [[پیامبر]] می‌فرماید: انتقال [[پیام]] به [[انسان‌ها]] فراتر از شنیدن، [[آمادگی]] و [[تعقل]] می‌خواهد. و برخی از کسانی‌اند که به تو گوش فرا می‌دهند. نمی‌توانند بشنوند، زیرا کران هر چند در نیابند - شنوا نخواهی کرد و در نتیجه کسانی که ظرفیت [[خردورزی]] ندارند، همانند ناشنوایان و مردگان می‌مانند و تو نمی‌توانی [[پیام]] [[توحید]] و [[عدل]] را به کور دلان و [[بی‌خردان]] [[عقل]] همانند مردگان برسانی. در [[حقیقت]] به این نکته توجه می‌دهد که تلاش تو برای استماع [[وحی]] همیشه مؤثر نیست و ناراحت نباش<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۱۷.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==
۲۲۴٬۹۰۳

ویرایش