بدون خلاصۀ ویرایش
(←منابع) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
[[حاکم]] [[نیشابوری]] در روایتی که آن را صحیح میداند، از [[قتاده]] و وی از [[ابن عباس]] [[نقل]] میکند که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: “ستارگان موجب [[امان]] [[اهل]] [[زمین]] از [[غرق]] شدناند و [[اهل بیت]] من موجب ایمنی [[امت]] من از اختلافاند”<ref>{{متن حدیث|... عن قتادة عن عطاء عن ابن عبّاس رضي الله عنهما قال: قال رسول اللّه{{صل}}: النجوم أمان لأهل الأرض من الغرق، وأهل بيتي أمان لأمتي من الاختلاف، فإذا خالفتها قبيلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب إبليس}}؛ {{عربی|هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ}}. محمد بن محمد حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۱۴۹؛ علی المتقی بن حسام الدین الهندی، کنز العمال، ج۱۲، ص۱۰۲.</ref>. بر اساس [[روایت]] مزبور، وجود [[اهل بیت]] [[حضرت رسول]]{{صل}} برای [[رفع اختلاف]] از میان [[امت]] بوده است. | [[حاکم]] [[نیشابوری]] در روایتی که آن را صحیح میداند، از [[قتاده]] و وی از [[ابن عباس]] [[نقل]] میکند که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: “ستارگان موجب [[امان]] [[اهل]] [[زمین]] از [[غرق]] شدناند و [[اهل بیت]] من موجب ایمنی [[امت]] من از اختلافاند”<ref>{{متن حدیث|... عن قتادة عن عطاء عن ابن عبّاس رضي الله عنهما قال: قال رسول اللّه{{صل}}: النجوم أمان لأهل الأرض من الغرق، وأهل بيتي أمان لأمتي من الاختلاف، فإذا خالفتها قبيلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب إبليس}}؛ {{عربی|هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ}}. محمد بن محمد حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۱۴۹؛ علی المتقی بن حسام الدین الهندی، کنز العمال، ج۱۲، ص۱۰۲.</ref>. بر اساس [[روایت]] مزبور، وجود [[اهل بیت]] [[حضرت رسول]]{{صل}} برای [[رفع اختلاف]] از میان [[امت]] بوده است. | ||
باری، [[کثرت]] [[روایات]] [[نقل]] شده از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در منابع [[شیعی]] و [[اهل سنت]]، خود موجب [[اطمینان]] نسبی به صدور این مفهوم است. پس از [[وفات]] [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}}، [[ائمه اطهار]]{{عم}} با [[تبیین]] این مفهوم، به معرفی چیستی [[مقام امامت]] و [[جایگاه]] آن پرداختند؛ چنانکه برخی از آنها با تکرار گفتار [[حضرت رسول الله]]{{صل}} در این باره، [[عظمت]] [[مقام امامت]] را یادآور شدند<ref>[[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان (کتاب)|معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان]]، ص ۳۱۲.</ref> | باری، [[کثرت]] [[روایات]] [[نقل]] شده از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در منابع [[شیعی]] و [[اهل سنت]]، خود موجب [[اطمینان]] نسبی به صدور این مفهوم است. پس از [[وفات]] [[رسول گرامی اسلام]]{{صل}}، [[ائمه اطهار]]{{عم}} با [[تبیین]] این مفهوم، به معرفی چیستی [[مقام امامت]] و [[جایگاه]] آن پرداختند؛ چنانکه برخی از آنها با تکرار گفتار [[حضرت رسول الله]]{{صل}} در این باره، [[عظمت]] [[مقام امامت]] را یادآور شدند<ref>[[محمد حسین فاریاب|فاریاب، محمد حسین]]، [[معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان (کتاب)|معنا و چیستی امامت در قرآن سنت و آثار متکلمان]]، ص ۳۱۲.</ref>. | ||
==[[ویژگیهای امان اهل زمین]]== | ==[[ویژگیهای امان اهل زمین]]== | ||