جز
جایگزینی متن - ']](' به ']] ('
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - ']](' به ']] (') |
||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
==محتوای [[الف باب]] و موضوعات کلی آن== | ==محتوای [[الف باب]] و موضوعات کلی آن== | ||
*در برخی از [[روایات]] به بررسی محتوای [[روایات]] [[الف باب]] پرداخته شده است. [[روایت]] [[اصبغ]] بن نباته از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} دلالت میکند ابواب تـعلیمی بـه ایشان توسط [[پیامبر اکرم]]{{صل}}، شامل حلال و حرامهای الهی و آگاهیهایی نسبت به گذشته و [[آینده]] است؛ هر چند باید [[اذعان]] نمود بر طبق [[روایات]]، تعلیمات [[پیامبر]] به امـام عـلی{{ع}}، منحصر به این امور نبوده است. [[اصبغ]] میگوید:<ref>خصال، ج 2، ص 647، ح 30</ref> از حضرت [[امیر]] شنیدم: انّ [[رسول الله]] علمنی [[الف باب]] من الحلال و الحرام، و مما كان و مما یكون الی [[یوم]] القیامة كل باب منها یفتح [[الف باب]] فذلك الف الف بـاب حـتی عـلمت [[علم]] المنایا و البلایا و فصل الخـطاب؛ رسـول خـدا{{صل}} به من [[هزار باب]] از [[حلال و حرام]] و [[دانش]] گذشته و [[آینده]] تا [[روز قیامت]] را آموخت. از هر یک از بابها هزار در دیگر باز میشود. پس آن هـزار هـزار باب است، تا آنکه [[علم منایا و بلایا]]([[مرگ]] و [[مصیبت]] ها) و [[فصل الخطاب]]([[علم]] بدون تردید و [[شبهه]]) را دانستم. [[دانش]] [[حلال و حرام]]، ما کـان و ما یکون از [[علوم]] تعلیمی [[پیامبر]] به [[امیرالمؤمنین]] است که در ذیل عنوان [[الف باب]] قرار میگیرند. تعبیر «حتی علمت المـنایا و الوصـایا و فـصل الخطاب» نیز از ثمرات هزار درِ [[علمی]] است که پس از گشوده شدن محقق شـده اسـت. خلاصه این که از این [[روایت]] استفاده می شود، [[هزار باب علم]] علاوه بر [[دانش]] [[حلال]] و حـرام کـه از اهـمیت بیشماری برخوردار است، شامل علومی گسترده میشود، [[علمی]] [[الهی]] و ویژه که نـمایشگر [[وصایت]] رسـول خداست.<ref>شاکر، محمدتقی، پژوهشی در روایات الف باب، مجلۀ علوم حدیث، ش 66، ص 169</ref> | *در برخی از [[روایات]] به بررسی محتوای [[روایات]] [[الف باب]] پرداخته شده است. [[روایت]] [[اصبغ]] بن نباته از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} دلالت میکند ابواب تـعلیمی بـه ایشان توسط [[پیامبر اکرم]]{{صل}}، شامل حلال و حرامهای الهی و آگاهیهایی نسبت به گذشته و [[آینده]] است؛ هر چند باید [[اذعان]] نمود بر طبق [[روایات]]، تعلیمات [[پیامبر]] به امـام عـلی{{ع}}، منحصر به این امور نبوده است. [[اصبغ]] میگوید:<ref>خصال، ج 2، ص 647، ح 30</ref> از حضرت [[امیر]] شنیدم: انّ [[رسول الله]] علمنی [[الف باب]] من الحلال و الحرام، و مما كان و مما یكون الی [[یوم]] القیامة كل باب منها یفتح [[الف باب]] فذلك الف الف بـاب حـتی عـلمت [[علم]] المنایا و البلایا و فصل الخـطاب؛ رسـول خـدا{{صل}} به من [[هزار باب]] از [[حلال و حرام]] و [[دانش]] گذشته و [[آینده]] تا [[روز قیامت]] را آموخت. از هر یک از بابها هزار در دیگر باز میشود. پس آن هـزار هـزار باب است، تا آنکه [[علم منایا و بلایا]] ([[مرگ]] و [[مصیبت]] ها) و [[فصل الخطاب]] ([[علم]] بدون تردید و [[شبهه]]) را دانستم. [[دانش]] [[حلال و حرام]]، ما کـان و ما یکون از [[علوم]] تعلیمی [[پیامبر]] به [[امیرالمؤمنین]] است که در ذیل عنوان [[الف باب]] قرار میگیرند. تعبیر «حتی علمت المـنایا و الوصـایا و فـصل الخطاب» نیز از ثمرات هزار درِ [[علمی]] است که پس از گشوده شدن محقق شـده اسـت. خلاصه این که از این [[روایت]] استفاده می شود، [[هزار باب علم]] علاوه بر [[دانش]] [[حلال]] و حـرام کـه از اهـمیت بیشماری برخوردار است، شامل علومی گسترده میشود، [[علمی]] [[الهی]] و ویژه که نـمایشگر [[وصایت]] رسـول خداست.<ref>شاکر، محمدتقی، پژوهشی در روایات الف باب، مجلۀ علوم حدیث، ش 66، ص 169</ref> | ||
*مؤید این [[کلام]]، مصادیق و شواهدی از آگاهیهای [[نقل]] شده از [[حضرت امیر]] و سایر [[ائمه]]{{ع}} اسـت کـه عـلاوه بر مباحث [[حلال و حرام]] شامل سایر آگاهیها و علوم مانند: | *مؤید این [[کلام]]، مصادیق و شواهدی از آگاهیهای [[نقل]] شده از [[حضرت امیر]] و سایر [[ائمه]]{{ع}} اسـت کـه عـلاوه بر مباحث [[حلال و حرام]] شامل سایر آگاهیها و علوم مانند: | ||
#از امـام [[باقر]]{{ع}} نقل شده، وقتی مردی نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[حدیث نبوی]] «انا اقاتل [[علی]] التـنزیل و عـلیٌّ یـقاتل [[علی]] التاویل؛ [[کارزار]] من بر سر تنزیل و [[علی]] بر [[تأویل قرآن]] است»<ref>بصائرالدرجات، ج 1، ص 309</ref> را که از عـمار یـاسر شنیده بود، [[نقل]] کرد، [[حضرت امیر]] فرمودند:<ref>خصال، ج 2، ص 650</ref> «[[صدق]] [[عمار]] و [[رب]] الكعبة! ان هذه عنده لفـی الف كلمـة تـتبع كل كلمة الف كلمة؛ به خدای [[کعبه]] قسم! [[عمار]] راست گفت. همانا آن (تأویل قرآن) در هزار کلمه نـزد مـن است که از پی هر کلمهای هزار کلمه میآید».<ref>شاکر، محمدتقی، پژوهشی در روایات الف باب، مجلۀ علوم حدیث، ش 66، ص 170</ref> | #از امـام [[باقر]]{{ع}} نقل شده، وقتی مردی نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[حدیث نبوی]] «انا اقاتل [[علی]] التـنزیل و عـلیٌّ یـقاتل [[علی]] التاویل؛ [[کارزار]] من بر سر تنزیل و [[علی]] بر [[تأویل قرآن]] است»<ref>بصائرالدرجات، ج 1، ص 309</ref> را که از عـمار یـاسر شنیده بود، [[نقل]] کرد، [[حضرت امیر]] فرمودند:<ref>خصال، ج 2، ص 650</ref> «[[صدق]] [[عمار]] و [[رب]] الكعبة! ان هذه عنده لفـی الف كلمـة تـتبع كل كلمة الف كلمة؛ به خدای [[کعبه]] قسم! [[عمار]] راست گفت. همانا آن (تأویل قرآن) در هزار کلمه نـزد مـن است که از پی هر کلمهای هزار کلمه میآید».<ref>شاکر، محمدتقی، پژوهشی در روایات الف باب، مجلۀ علوم حدیث، ش 66، ص 170</ref> | ||