←کلمات قصار پیرامون تسلیم
| خط ۲۸۲: | خط ۲۸۲: | ||
===[[کلمات قصار]] پیرامون [[تسلیم]]=== | ===[[کلمات قصار]] پیرامون [[تسلیم]]=== | ||
*در غُررالحکم و دُررالکلم در "باب التسلیم" سخنانی به اختصار از مولای [[موحدان]]، [[امیرمؤمنان]]، [[علی]]{{ع}}، بیان شده است که تنها در این جا به [[نقل]] برخی از آنها میپردازیم. | *در غُررالحکم و دُررالکلم در "باب التسلیم" سخنانی به اختصار از مولای [[موحدان]]، [[امیرمؤمنان]]، [[علی]]{{ع}}، بیان شده است که تنها در این جا به [[نقل]] برخی از آنها میپردازیم. | ||
# | # [[تسلیم]] و منقاد بودن آن است که [[خدا]] را به هیچ وجه [[ظلم]] و [[بیعدالتی]] متهم نسازی.<ref>{{متن حدیث|التَّسْلِيمُ أَنْ لَا تَتَّهِمَ}}</ref> | ||
# [[تسلیم]] و [[راضی]] بودن به [[قضا و قدر الهی]]، [[ایمان]] است<ref>{{متن حدیث|فِي التَّسْلِيمِ الْإِيمَانُ}}</ref>. | |||
# [[شیوه]] [[نیکوکاران]]، نیکویی [[طاعت]] و [[فرمانپذیری]] است.<ref>{{متن حدیث|سُنَّةُ الْأَبْرَارِ حُسْنُ الِاسْتِسْلَامِ}}</ref> | |||
# غرض و [[عاقبت]] [[تسلیم]] و منقاد بودن، دستیابی به نعمتگاه [[بهشت]] است.<ref>{{متن حدیث|غَايَةُ التَّسْلِيمِ الْفَوْزُ بِدَارِ النَّعِيم}}</ref> | |||
# [[ایمانی]] [[برتر]] از [[طاعت]] و [[سرسپردگی]] نیست.<ref>{{متن حدیث|لَا إِيمَانَ أَفْضَلُ مِنَ الِاسْتِسْلَامِ}}.</ref> | |||
# هر که با [[خدا]] از در [[آشتی]] در آید، سالم خواهد ماند.<ref>{{متن حدیث|مَنْ سَالَمَ اللَّهَ سَلِمَ}}</ref> | |||
# ریشه [[ایمان]]، [[نیکو]] [[تسلیم]] بودن برای امر [[خدا]] است.<ref>{{متن حدیث|أَصْلُ الْإِيمَانِ حُسْنُ التَّسْلِيمِ لِأَمْرِ اللَّهِ}}</ref> | |||
# اگر خویش را [[تسلیم]] [[فرمان خدا]] کنی، نفست سالم ماند.<ref>{{متن حدیث|إِنْ أَسْلَمْتَ نَفْسَكَ لِلَّهِ سَلِمَتْ نَفْسُكَ}}</ref> | |||
# با [[خدا]] [[آشتی]] نما؛ یعنی [[فرمانبردار]] او باش، تا [[آخرت]] توسالم ماند.<ref>{{متن حدیث|سَالِمِ اللَّهَ تَسْلَمْ أُخْرَاكَ}}</ref> | |||
# [[تسلیم]] [[فرمان خدا]] و [[فرمان]] ولی از جانب او باشید؛ زیرا با چنین تسلیمی هرگز [[گمراه]] نخواهید شد.<ref>{{متن حدیث|سَلِّمُوا لِأَمْرِ اللَّهِ وَ لِأَمْرِ وَلِيِّهِ فَإِنَّكُمْ لَنْ تَضِلُّوا مَعَ التَّسْلِيمِ}}</ref> | |||
# کسی که مهار خود را به [[خدا]]، رسولش و [[ولی امر]] او؛ (امامی که [[خداوند]] او را متولی امور [[خلق]] نموده است) وانهاده (تا هر جا که آنان بخواهند او را ببرند)، [[هدایت یافته]] است.<ref>{{متن حدیث|هُدِيَ مَنْ سَلَّمَ مَقَادَتَهُ إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ وَلِيِّ أَمْرِهِ}}</ref> | |||
#به [[راستی]]، اگر تو با [[خدا]] از در [[آشتی]] در آیی، سالم مانده و [[رستگار]] میشوی.<ref>{{متن حدیث|إِنَّكَ إِنْ سَالَمْتَ اللَّهَ سَلِمْتَ وَ فُزْتَ}}</ref> | |||
# هر که با [[خدا]] [[آشتی]] نماید، [[خداوند]] او را به [[سلامت]] دارد، و آن کس که با [[خدا]] بجنگد، [[خدا]] با او در [[ستیز]] خواهد شد.<ref>{{متن حدیث|وَ مَنْ سَالَمَ اللَّهَ سَلَّمَهُ وَ مَنْ حَارَبَ اللَّهَ حَرَبَهُ}}</ref> | |||
*خدایا! [[سلام]] یکی از [[اسامی]] [[مبارک]] تو، و تحیّتی است از جانب تو بر [[انبیا]] و همه [[بندگان]] برگزیدهات. تو را به این نام [[مبارک]] [[سوگند]] میدهم که در [[اجرای احکام اسلام]] و تسلیم بودن نسبت به [[اطاعت از پیامبر]]{{صل}} که همان [[طاعت خدا]] و [[فرامین]] [[قرآن]] است، ما را موفق بداری، و در گفتن [[سلام]] به دیگران و [[پیشی گرفتن]] در آن، ما را [[یاری]] بفرمایی، و دخول در دارالسلام؛ یعنی [[بهشت]] را؛ نصیب و روزی ما در [[آخرت]] بگردانی. | *خدایا! [[سلام]] یکی از [[اسامی]] [[مبارک]] تو، و تحیّتی است از جانب تو بر [[انبیا]] و همه [[بندگان]] برگزیدهات. تو را به این نام [[مبارک]] [[سوگند]] میدهم که در [[اجرای احکام اسلام]] و تسلیم بودن نسبت به [[اطاعت از پیامبر]]{{صل}} که همان [[طاعت خدا]] و [[فرامین]] [[قرآن]] است، ما را موفق بداری، و در گفتن [[سلام]] به دیگران و [[پیشی گرفتن]] در آن، ما را [[یاری]] بفرمایی، و دخول در دارالسلام؛ یعنی [[بهشت]] را؛ نصیب و روزی ما در [[آخرت]] بگردانی. | ||